ว่าด้วย 'คนละครึ่ง'

 “บัญญัติ” ร่ายยาวว่า ตนเป็นห่วงเรื่องนี้แต่ก็เห็นใจรัฐบาล เมื่อเศรษฐกิจมันซบเซา การจะดำเนินการให้มีเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจก็เป็นเรื่องจำเป็นเหมือนกัน แต่ที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์ก็คือพอหมุนเวียนหมดก็จบไป ทั้งยังตั้งคำถามด้วยว่า เป็นไปได้หรือไม่ว่าการใช้เงินเหล่านี้ ถ้าใช้ไปในลักษณะสร้างงานใหม่ที่พอเหมาะพอควรตามความสามารถของแต่ละบุคคล มันจะยั่งยืนถาวรกว่าหรือไม่ แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันไม่ง่ายจริงๆ

 “หลายคนก็พูดถึงระบบเศรษฐกิจพอเพียงของพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 กันอยู่ ว่าการรู้ตัวเอง รู้จักพอประมาณ ซึ่งบางครั้งก็มองได้เหมือนกันว่า ยังส่งเสริมให้มีการฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยกันหรือไม่ เคยมีเท่านี้ไม่อยากใช้ แต่เมื่อเรามีเงินมาสมทบให้ครึ่งหนึ่งก็ยั่วใจให้ใช้จ่าย การใช้จ่ายเช่นนี้มันเข้าลักษณะฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยหรือไม่ และเป็นการเพิ่มหนี้” 

 “บัญญัติ” บอกด้วยว่า จำนวนหนี้ครัวเรือนขณะนี้ก็สูงถึงร้อยละ 90 เข้าไปแล้ว และก็เป็นเรื่องที่บรรดาครูอาจารย์ทั้งหลายทางเศรษฐศาสตร์ หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับระบบเศรษฐกิจของบ้านเมืองกำลังวิตกเป็นทุกข์กันอยู่ ว่าทั้งหนี้สาธารณะก็สูงที่อาจจะต้องขยายเพดานการกู้ หรือทั้งหนี้ครัวเรือนที่สูงมาก

ตบท้ายขอประชาชนอย่าเพิ่งรำคาญนักการเมืองทะเลาะกัน ในประชาธิปไตยถ้าเราทำให้คนเขาเบื่อรำคาญก็เป็นเรื่องที่ไม่เป็นมงคลต่อระบอบประชาธิปไตย ประชาชนต้องมีความหนักแน่นด้วยเหมือนกัน เวลานักการเมืองทะเลาะกันอย่าเพิ่งรำคาญ ฟังให้ชัดๆ ซะก่อนว่าที่เขาทำมีเหตุผลอย่างไร ทำเพื่อการตลาดนำการเมือง หรือทำไปด้วยความสุจริตใจเพื่อเอาคนผิดมาลงโทษ อย่าเพิ่งรำคาญตั้งแต่ต้น เพราะถ้ารำคาญกันมากๆ ก็พานจะเบื่อประชาธิปไตย.

มินนี่เมาธ์