
เป็นประเด็นทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์ ..แชร์และโพสต์สนั่นกันเลยทีเดียว กับเพจของกรุงเทพมหานคร ที่ประกาศรับสมัคร "คนปักตะไคร้" อันเนื่องมาจากระยะนี้ฝนตกแทบทุกวัน และเป็นวงกว้าง ไม่เหลือรอดสักพื้นที่เดียว
เด็กๆ ที่ไม่เคยรู้ลึกรู้จริงเกี่ยวกับเรื่องราวของการปักตะไคร้ไล่ฝน ก็เลยต้องตามหาประวัติความเป็นมา ง่ายที่สุดคือถามจากผู้ใหญ่ ว่าจริงเท็จประการใด
ถ้าถามจากมนุษย์ป้าที่พอมีประสบการณ์บ้าง จากการที่ต้องจัดงานกลางแจ้ง และต้องลุ้นเรื่องฝนฟ้ามาก่อน ก็ขอสารภาพตามจริงว่า "ของจริงแน่แท้" เพียงแต่..ไม่ใช่ว่า คิดจะไปปักก็ปักกันปุบปับง่ายๆ นะคะ
ที่เห็นกันจะจะคือ คนปักต้องท่องคาถาด้วยนะคะ ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้ไปจดจำหรอกค่ะว่า เขาท่องกันอย่างไร เพราะด้วยความที่ปราศจากคุณสมบัติที่จะปักตะไคร้ เลยขี้คร้านจะไปจดไปจำค่ะ
สืบเสาะจากกูเกิล ก็มีการระบุว่า การปักตะไคร้เป็นความเชื่อมาแต่โบราณ ยังไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามาจากไหน สามารถปักได้ 3 ต้น หรือ 7 ต้น โดยผู้ที่ประกอบพิธีจะต้องเป็น “สาวพรหมจรรย์” ที่ไม่เคยผ่านการมีเพศสัมพันธ์ นำตะไคร้ไปปักด้วยการปักปลายตะไคร้ลงดินชี้โคนตะไตร้ขึ้นฟ้า จึงจะทำให้ฝนที่ตั้งเค้ามาหยุดตกได้
ส่วนความเชื่อที่ว่า “ต้องปักปลายตะไคร้ และหงายโคนชี้ฟ้า” และจะทำให้ฝนหยุดตกนั้น เป็นนัยแห่งการ “ฝืนครรลองคลองธรรม” หรือ “ผิดธรรมชาติ” เพราะปกติแล้วการเพาะปลูกก็ต้องปักโคนลงดินเพื่อให้เจริญเติบโต การที่ฝืนธรรมชาติเช่นนี้ จึงเชื่อว่าจะทำให้เทพเจ้าโกรธไม่พอใจ และดลบันดาลไม่ให้ฝนตกตามฤดูกาล หรือสั่งให้ฝนหยุดตกโดยทันที คล้ายๆ กับพิธีขึดของชาวล้านนา (ขึดคือความเชื่อที่เป็นข้อห้าม การกระทำในสิ่งที่เป็นอาถรรพ์ เสนียดจัญไร อัปมงคล)
สรุปว่า เรื่องนี้้เป็นปัจจัตตัง!! ใครจะเชื่อ ก็จะรู้ ก็ต้องรู้ด้วยตัวตนของตัวเอง ใครมาบอกใครมาเล่า ใครมาโพนทะนามันก็เป็นเรื่องที่เชื่อได้ยากค่ะ เอาเป็นว่า ช่วงนี้ฝนตกทุกวัน อย่าลืมพกร่ม อันนี้ปลอดภัยปลอดโรคหวัดไว้ก่อน ดีที่สุดค่ะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

