โลกละครกับโลกความจริง

“คดีเหล่านี้เฟกทั้งนั้น เมื่อบรรยากาศเป็นผู้เป็นคนขึ้น ก็แก้ต่างได้ไม่ยาก เขาถึงเรียกว่าคดีการเมือง ย่อมาจาก คดีที่สร้างขึ้นด้วยเจตนาทางการเมือง

เหมือนคดียุบพรรคอนาคตใหม่ ก้าวไกล ไทยรักไทย และพลังประชาชนนั่นแหละครับ”

 ครับ..เอาเลย “นายใหญ่” กลับมายิ่งใหญ่จนเป็นพ่อทุกสถาบันแล้วนี่ จะทำปากดี-ปากเก่งอย่างไรก็เชิญตามที่พี่สบายใจเถอะ!

แต่อ้อ..มีหลายคนนะที่พูดแบบเดียวกับคุณจักรภพ ถูกขู่ฆ่า ถูกทีมสังหารไล่ล่า แต่ก็ไม่มีใครหนีไปไหน และที่อยู่ในเมืองไทยก็ไม่มีใครถูกฆ่าเลยสักราย

ทั้งๆ ที่บางคน ประชาชน-ชาวบ้านบ่นด่าสาปแช่ง..อยากให้ตายเสียไวๆ!

ไม่เหมือนสมัยยุคที่บ้านเมืองมีประชาธิปไตย พรรคไทยรักไทย พรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาล มีทั้งอุ้มฆ่า มีทั้งฆ่าตัดตอนกันเป็นว่าเล่น

อ๋อ..ที่หนีไปรักษาชีวิตมาหลายปีก็เพื่อจะกลับมา “สู้” นี่เอง คราวนี้คุณจักรภพคงมั่นใจแล้วสินะว่าจะสู้เพื่อไปสู่ชัยชนะตามที่ฝัน เพราะนอกจากลูกสาวนายจะเป็นนายกฯ แล้ว..

นายเหนือหัวยังเป็น “พ่อทุกสถาบัน” ที่มีพลัง-อำนาจมหาศาล จึงเลยคืนร่าง-คืนวิญญาณกลับมาเป็น “จักรภพคนเดิม” ให้ได้เห็นกันอีกครา!

และที่บอกว่าการยุบพรรคอนาคตใหม่ ก้าวไกล ไทยรักไทย และพลังประชาชน เป็นเรื่องคดีการเมืองนั้น..

ก็ชัดเจน เป็นการยืนยันว่าคุณจักรภพได้กลับมาสู้ระยะยาวแล้ว..คราวนี้อย่าได้หนีอีกก็แล้วกัน!

เอ้า..แล้วนั่น มีปมอะไรในใจหรืออย่างไร? ผมไม่ได้ถามหรอก แต่ได้ยินเสียงชาวบ้านร้านตลาดเขาซุบซิบกันหลังจากที่ได้ดูละครเรื่อง “โลกหมุนรอบเธอ” ที่ฉายอยู่ทางช่อง 3 ตอนนี้

และคนที่เขาถามก็คือ “คุณแอน ทองประสม” ในฐานะผู้จัด เพราะเขาดูตัวละครนางเอกเป็นชู้กับพระเอกแล้วให้รู้สึกขัดตา-ขัดใจและเสียอารมณ์ความรู้สึก..ว่างั้น!

บางคนที่ได้ดูอาจจะรู้สึกเฉยๆ โดยเฉพาะผม เพราะเคยเห็นตัวละครในลักษณะนี้มาบ้าง อย่างเรื่อง “ชู้” เวอร์ชันที่ “สรพงศ์ ชาตรี” ประชันบทกับพระเอก-นางเอกรุ่นหลาน

ตอนนั้น..ไม่มีคำถาม “ผู้กำกับมีปมอะไรในใจ” อาจเพราะเป็นหนังจำกัดผู้ชม ต้องเสียเงินดูเฉพาะในโรงภาพยนตร์ หรืออาจยังไม่มีโซเชียลอย่างยุคนี้

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด การตั้งคำถามกับคุณแอนของชาวเน็ตต่อกรณีนี้ ผมก็ไม่ขัดและค่อนข้างเห็นด้วย เพราะนี่เปรียบเหมือน “กระจก” ที่สะท้อนให้ผู้จัด-ผู้กำกับได้รู้ความรู้สึกผู้ชม

เหมือนเมื่อครั้งละครเรื่อง “เกมรักทรยศ” ผู้ชมต่างก็ชื่นชอบ-ชื่นชมคุณแอนกับบท “หมอเจน” ที่แม้จะร้อนแรงกับฉากเลิฟซีนจนดูแปลกตาไปบ้าง..

แต่กับฝีไม้ลายมือด้านการแสดงแล้ว ต้องยกนิ้ว..นางเอกรุ่นน้องกินเธอไม่ลง!

ส่วนด้าน “ผู้จัด” ผมไม่แน่ใจว่าคุณแอนจะดูแล-รับผิดชอบงานทุกอย่างในกองถ่ายเพียงคนเดียวหรืออย่างไร โดยเฉพาะในเรื่อง “บทละคร” คุณแอนได้เข้มงวด-ผ่านตาไหม?

หากผ่านตาและเข้มงวด แต่ “บทละคร” ยังออกมาให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์รุนแรง เพราะเขียนให้พระเอกเป็นชู้กับนางเอก แถมมีฉากรักให้คนดูจิกหมอนเข้าอีก

อย่างนี้ คุณแอนก็อย่าได้โกรธหรือท้อแท้หมดกำลังใจ หากแต่ต้องนำไปใคร่ครวญคิด..โลกความจริงกับโลกหนัง-ละครนั้น จะให้เป็นดังใจเราคิด-ทำไม่ได้

พระเอก-นางเอกตายตอนจบ น้อยเรื่องที่จะได้เห็น เพราะผู้กำกับไม่ยอมให้คนดูออกจากโรงไปด้วยความเศร้า ส่วนใหญ่จึงจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง

เช่นกันกับพระเอกเป็นชู้กับนางเอก หนัง-ละครจะไม่ค่อยทำกัน เพราะผู้กำกับ-คนเขียนบทยังมีความรับผิดชอบต่อสังคม

จะไม่สอนให้คนผิดศีลธรรมและเป็นแบบอย่างที่ไม่ดีกับสังคม ลำพังประเทศไทยครองอันดับ 1 โลก ผู้ชายนอกใจภรรยาก็น่าอายแล้ว

จะทำละครตอกย้ำอีกทำไมล่ะ?.

สันต์ สะตอแมน