ฤๅการเมืองไทยเป็นได้แค่ธุรกิจ

อาจจะสร้างปัญหาให้แก่สมาชิกคนอื่นๆ ของสังคม จึงต้องมีการออกกฎหมายมากำกับการใช้สิทธิเสรีภาพดังกล่าวไม่ให้เกิดความวุ่นวายทางสังคม โดยประชาชนทั้งหลายจะสละสิทธิเสรีภาพบางส่วนให้แก่กลุ่มบุคคลที่เขามอบอำนาจให้เป็นผู้ตรากฎหมาย และปกครองคนในสังคมให้ปฏิบัติตามกฎหมายเพื่อความเป็นระเบียบของสังคม

บุคคลที่ได้รับมอบอำนาจในการเป็นผู้กำกับดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยของสังคมตามหลักการของระบอบประชาธิปไตยจะมี 3 สาขาของอำนาจ คือ ฝ่ายแรกคือ ฝ่ายนิติบัญญัติผู้ออกกฎหมายและตรวจสอบการทำงานของฝ่ายที่ 2 ที่เรียกว่าฝ่ายรัฐบาลที่ทำหน้าที่บริหารบ้านเมือง พัฒนาประเทศเพื่อความผาสุกและการอยู่ดีกินดีของคนในประเทศ และฝ่ายที่ 3 คือ ฝ่ายตุลาการที่เป็นฝ่ายดำรงความยุติธรรมตามบทบัญญัติของกฎหมาย  ตราบใดที่ผู้ที่ได้รับมอบอำนาจจากการเสียสละสิทธิเสรีภาพบางส่วนของประชาชนทำหน้าที่ด้วยความชอบธรรม ไม่ละเมิดสิทธิเสรีภาพในส่วนที่ประชาชนยังเก็บรักษาไว้เป็นสิทธิเสรีภาพของตน พวกเขาก็ทำหน้าที่ต่อไปตามข้อตกลงของสัญญาประชาคม แต่เมื่อใดพวกเขาทำหน้าที่บกพร่อง หรือใช้อำนาจมากกว่าที่เขาได้รับมอบจากประชาชนตามสัญญาประชาคม ประชาชนก็สามารถเรียกอำนาจคืนจากพวกเขา ด้วยการทำให้พวกเขาพ้นจากอำนาจโดยวิธีใดวิธีหนึ่งที่เหมาะสม และสามารถกำจัดคนที่ใช้อำนาจเกินสัญญาประชาคมได้สำเร็จ

สำหรับการเมืองในประเทศไทยในเวลานี้ ดูเหมือนห่างไกลจากหลักการของสัญญาประชาคมที่ John Locke ว่าเอาไว้ บางครั้งเราก็เห็นความบกพร่องในการทำหน้าที่ของผู้แทนราษฎรที่เป็นฝ่ายนิติบัญญัติ บางครั้งเราก็เห็นการทุจริตประพฤติมิชอบของรัฐบาลและข้าราชการที่เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ตามนโยบายของนักการเมืองที่เป็นรัฐบาล ทำให้การแบ่งปันอำนาจและทรัพยากรของชาติเป็นไปอย่างไม่เป็นธรรม เป็นการแย่งชิงทรัพย์ของประชาชนไปอย่างไม่เป็นธรรม เป็นการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรต่างๆ ของประเทศอย่างไม่มีธรรมาภิบาล และในบางเวลา เราก็จะได้เห็นหน่วยงานต่างๆ ที่มีอำนาจบังคับใช้กฎหมายตามครรลองของกระบวนการยุติธรรม ทำหน้าที่บิดเบี้ยว ไม่ทำหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนด ทำให้กระบวนการยุติธรรมไม่อาจจะเป็นที่พึ่งของประชาชนได้ ตามหลักการของ John Locke คนที่ทำหน้าที่แบบละเมิดสิทธิเสรีภาพพื้นฐาน 3 ประการของประชาชน ควรจะถูกกำจัดให้พ้นจากการทำหน้าที่ แต่ปรากฏว่าการกำจัดนักการเมือง ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ขององค์กรต่างๆ ที่มีบทบาทในกระบวนการยุติธรรมให้พ้นจากหน้าที่ ไม่อาจจะทำได้ หรือทำได้ยากมาก ทั้งนี้เพราะคนที่อยู่ในตำแหน่งต่างๆ ที่กำกับการใช้สิทธิเสรีภาพของประชาชน ใช้ทั้งอำนาจทางการเมืองและอำนาจทางการเงินให้พวกเขาได้อำนาจ ได้ตำแหน่งที่สามารถแสวงหาผลประโยชน์จากการทำหน้าที่ โดยมีคนหลายๆ ฝ่าย หลายๆ คนช่วยให้เขาประพฤติผิด คิดมิชอบได้โดยไม่ผิดกฎหมาย

การเมืองของไทยเราจึงเป็นเหมือนธุรกิจ พรรคการเมืองหลายพรรคมีนายทุนเป็นเจ้าของพรรคที่ยอมลงทุนในการเอาชนะการเลือกตั้ง ทั้งซื้อ สส.ให้เข้ามาในสังกัดพรรค และซื้อเสียงให้คนเลือกสมาชิกของพรรคเป็น สส. เมื่อชนะก็ได้เป็นรัฐบาล ใช้เงินซื้อเสียง สส.ในการลงคะแนนผ่านเรื่องราวต่างๆ ที่ฝ่ายรัฐบาลต้องการทำเพื่อเป็นการถอนทุนคืน และสร้างผลกำไรจากการลงทุน ซื้อข้าราชการเพื่อให้เอื้ออำนวยความสะดวกในการโกง ซื้อสื่อมวลชนเพื่อให้ช่วยทำข่าวสร้างความชอบธรรมให้แก่นโยบายและโครงการต่างๆ ที่พวกเขาทำแบบมีผลประโยชน์ทับซ้อน พฤติกรรมที่น่ารังเกียจของนายทุนเจ้าของพรรคเช่นนี้ ทำให้คนเก่ง และคนดีจำนวนมากไม่ต้องการเข้ามาทำงานการเมือง ทำให้ประเทศไทยเสียโอกาส พรรคการเมืองมีสภาพเป็นบริษัท รัฐมนตรีเหมือนเป็นผู้บริหารบริษัท ส่วน สส.และข้าราชการที่ช่วยให้เจ้าของพรรคโกง ก็ไม่ต่างอะไรกับพนักงานบริษัท ที่จะต้องทำตามคำสั่งของรัฐมนตรีที่เป็นผู้บริหารบริษัท

การนำเสนอนโยบายประชานิยมเพื่อหาคะแนนเสียง ไม่ต่างอะไรกับการประมูลประเทศ เหมือนกับการแย่งชิงกันได้สัมปทานในการทำภารกิจบางอย่างที่ดูเหมือนจะทำเพื่อประชาชนหรือประเทศชาติ แต่แท้ที่จริงแล้ว เป็นการทำโครงการเพื่อการถอนทุนและการทำกำไรจากการลงทุนประมูลประเทศมา ประชาชนก็หลงเชื่อ เพราะหวังจะได้ผลประโยชน์จากโครงการประชานิยม โดยไม่สนใจว่าผู้ที่นำเสนอโครงการประชานิยมนั้น เขาเอากำไรจากโครงการต่างๆ ที่ทำให้ประเทศเสียหายมากแค่ไหน ใครมีเงิน มีอิทธิพล มีคะแนนเสียงในพื้นที่ดีก็จะมีโอกาสได้เป็นรัฐมนตรี ถ้าหากเป็นคนดีก็คงจะทำหน้าที่ตามหลักการของสัญญาประชาคมที่ John Locke กำหนดไว้ แต่ถ้าได้คนไม่ดี มันคือการถอนทุน โดยมี สส. ข้าราชการ คนในองค์กรต่างๆ ที่มีอำนาจบังคับใช้กฎหมาย และสื่อมวลชนบางคน บางสำนัก เป็นผู้ช่วยให้การถอนทุนเป็นไปได้สะดวกและไม่มีความผิด รัฐบาลบางรัฐบาลมีสภาพไม่ต่างจากซ่องโจร สส. ข้าราชการ และสื่อมวลชนบางรายก็คือคนที่ทำหน้าที่พายเรือให้โจรนั่ง โดยได้รับส่วนแบ่งจำนวนหนึ่งจากขบวนการถอนทุนของนายทุนเจ้าของพรรค เมื่อการเมืองของไทยเราเป็นเพียงธุรกิจที่มีนายทุนลงทุนเข้ามาเป็นรัฐบาล และพร้อมจะเข้ามาทำงานการเมืองเพื่อถอนทุน และมีฝีพายพร้อมจะพายเรือให้โจรนั่งเช่นนี้ ย่อมทำให้ประชาชนเบื่อหน่ายการเมือง และไม่เต็มใจที่จะเสียภาษีให้นักการเมืองโกง.