ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงระดับ‘พลิกฟ้า-คว่ำดิน’

และไม่ใช่แค่เฉพาะ สงครามการค้า เท่านั้น...แต่ยังอาจจะตามมาด้วย สงครามการเงิน สงครามเทคโนโลยี สงครามทางภูมิรัฐศาสตร์ ประเภทคิดยึดคลองปานามา คิดจะฮุบเกาะกรีนแลนด์ ฯลฯ อะไรทำนองนั้น อันนี้นี่แหละ...ที่ทำให้บรรดาพวก กูรู-กูรู้ ทั้งหลาย เขาเลยต้องออกมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ วาดภาพจินตนาการถึงแนวโน้มของฉากสถานการณ์ที่กำลังจะเป็นไป เอาไว้เป็นฉากๆ และอย่างน้อย...ก็น่าจะมีอยู่ถึง 3 ราย อย่างเช่นนักเศรษฐศาสตร์แห่ง Wharton School มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย นาย Jeremy Siegel ที่เคยเป็นวิทยากรรายการโทรทัศน์ในอเมริกาหลายต่อหลายช่อง นาย Alasdair Macleod นักเศรษฐศาสตร์อิสระ ไปจนถึงนาย Ray Dalio ผู้ก่อตั้งกองทุนการเงินระดับโลก Bridgewater Associates ฯลฯ ที่ต่างเห็นพ้องไปในแนวเดียวกันว่า ฉากสถานการณ์นับต่อนี้ไป น่าจะออกไปทางคล้ายๆ หรืออาจจะหนักเสียยิ่งว่าฉากสถานการณ์โลกเมื่อช่วงปี ค.ศ.1930 หรือช่วงที่ถูกเรียกขานกันในนาม The Great Depression นั่นเอง...

จริง-ไม่จริง น่าเชื่อ-ไม่น่าเชื่อ...อันนี้คงต้องว่าไปตามรสนิยมของใคร-ของมันเอาเองก็แล้วกัน แต่ถ้าหากลองมันหนักเข้าไปถึงขั้นนั้นขึ้นมาจริงๆ แล้ว แม้แต่ประเทศเล็กๆ อย่างไทยแลนด์ แดนสยาม ของหมู่เฮาทั้งหลาย ที่ยึดถือคติ รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี มาโดยตลอด ก็ใช่ว่าจะรอดปากเหยี่ยว-ปากกาเอาง่ายๆ เพราะจากบทเรียนในอดีตเมื่อกว่า 90 ปีที่แล้ว ก็ยังคงเป็นข้อพิสูจน์และประจักษ์พยานมาจนตราบเท่าทุกวันนี้ นั่นก็คือหลังจากปี ค.ศ.1930 ได้เพียง 2 ปีเท่านั้นเอง ด้วยผลพวง ผลกระทบ จากฉากสถานการณ์โลกในระยะเวลาดังกล่าว ได้กลายสภาพเป็น เงื่อนไข และ เหตุปัจจัย อันนำมาสู่ การเปลี่ยนแปลง ระดับ พลิกฟ้า-คว่ำดิน หรือนำมาสู่การปฏิวัติ-รัฐประหารเพื่อเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองแบบใหม่หมดทั้งด้าม จากการปกครองในระบอบ สมบูรณาญาสิทธิราชย์ กลายมาเป็นระบอบ ประชาธิปไตย แบบวนไป-วนมาอยู่ภายในอ่างของบรรดา นักการเมือง ทั้งหลาย...นั่นแล!!!

ด้วยเหตุนี้...ถ้าหากอะไรต่อมิอะไรมันเกิด ไปไกล ถึงขั้นนั้น ดังที่บรรดาพวก กูรู-กูรู้ ทั้งหลายเขาได้วาดภาพ วาดจินตนาการเอาไว้ล่วงหน้า อันนี้...ต้องเรียกว่า คงต้องหาเสื้อกันหนาวว์ว์วมาใส่ซัก 2 ชั้น 3 ชั้น ปิดแอร์ หรี่แอร์ หรืออาจต้องใส่เสื้อฝนทับไว้อีกซักชั้นอีกด้วยต่างหาก ยิ่งถ้าหากบรรดาผู้มีอำนาจ มีบทบาท ในบ้านเมืองออกไปทางประเภท มือใหม่-หัดขับ หรือ มือเก่าแต่เขี้ยวงอก หรือ เขี้ยวลากดิน ด้วยแล้ว ยิ่งแทบนึกไม่ออก...ว่าการรับมือกับผลพวง หรือผลกระทบ จากฉากสถานการณ์ในลักษณะที่ว่านี้ จะนำไปสู่ นรก ขุมไหนต่อขุมไหน???

ตามประสาคนแก่ คนชรา ที่ไม่เหลือฤทธิ์ เหลือเดช และไม่พร้อมที่จะให้ใครต่อใคร หามลุง...ไปตีกะมันที อีกแล้ว เลยได้แต่หนักใจ อดห่วงใย กังวล ต่อสิ่งที่กำลังกลายเป็น เงื่อนไข และ เหตุปัจจัย อันจะนำไปสู่ การเปลี่ยนแปลง ในอนาคตเบื้องหน้าขึ้นมามิได้ ครั้นจะหันไปอธิษฐาน ภาวนา ต่อ พระสยามเทวาธิราช ก็ออกจะรู้สึกว่า...ค่อนข้างจะรบกวนท่านมากมายเกินไปแล้ว ท่านเหนื่อยมามากแล้ว ต่อการช่วยเหลือ เยียวยา ให้ประเทศนี้รอดพ้นปากเหยี่ยว-ปากกามาแล้วหลายครั้งหลายหน...

ดังนั้น...คงเหลือแต่บรรดาผู้ที่ยังมีฤทธิ์ มีเดช ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ภายในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ไม่ว่าจะจัดอยู่ในประเภท คนรุ่นใหม่ หรือ คนรุ่นเก่า ทั้งหลาย ไม่ว่าอนุรักษนิยม เสรีนิยม หรือวิเศษนิยม ฯลฯ ก็ตามที ที่จะต้องหาทางตอบโจทย์ แก้โจทย์ กันเอาเอง ส่วนจะแก้ จะหาทางออก-ทางไป กันในแบบไหน? รูปไหน? ก็อย่าลืมไปเสียล่ะว่า ไม่ใช่แต่เฉพาะประเทศไทยของหมู่เฮาเท่านั้น แต่ทุกๆ สรรพสิ่งในโลกนั่นแหละ ต่างก็อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์หรือกฎเหล็กแห่งธรรมชาติ อันว่าด้วย... ด้วยเหตุเพราะสิ่งนี้-สิ่งนี้...สิ่งนี้จึงเป็นไป อย่างมิอาจผันแปรไปเป็นอื่นได้เลย.