บันทึกหน้า 4

ฉะนั้น ใครที่อึดอัดใจก็ไปแสดงพลังให้รัฐบาลตระกูลชินวัตรเห็นเต็มสองลูกกะตา และสำนึกละอาย จนต้องลาออกพ้นเก้าอี้นายกฯ อย่าได้คิดแผนชั่วย่ำยีบ้านเมืองอีก และหากใครที่ยังได้ยินประโยคที่ “อิ๊งค์” กล่าวว่า “ถ้าท่านอยากได้อะไร ให้ท่านบอกมาได้เลย เดี๋ยวจะดูแลจัดการให้” ดังก้องอยู่ในใจ ก็จงออกไปโชว์อำนาจของประชาชนให้นักการเมืองที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนเหนือกว่าประโยชน์ส่วนรวม กลัวจนปัสสาวะราดไปเลย ...๐

ล่าสุด เมื่อวานนี้ (26 มิ.ย.) พี่ใหญ่ 3 ป. “บิ๊กป้อม” พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ อดีต ผบ.ทบ. และหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ (พปชร.) มาเยือนไทยโพสต์ ให้ความรู้ด้านการทหารและความมั่นคง ในฐานะผู้เชี่ยวชาญเรื่องนี้ เพราะคลุกคลีมาทั้งชีวิตราชการ แหม่ ก็ต้องบอกว่า อยู่ในสภาพูดไม่เก่ง แต่มาที่ไทยโพสต์ ลุงพูดเก่งมาก บางช่วงบางตอน “หัวหน้าประวิตร” แสดงความคิดเห็นไว้อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน โดยระบุว่า “...ที่ยืนระยะอยู่ได้ เพราะทหารเข้มแข็ง รัฐบาลอ่อนแอ คน 7-8 แสนคนไม่เห็นด้วย ถามว่ารัฐบาลไม่อ่อนแออย่างไร ความไม่เข้าใจ การดูแลความมั่นคงต้องรู้ในหลายมิติ รู้จักคน รู้จักการต่างประเทศที่มีอยู่ การทำงานของรัฐบาลชุดนี้ถือว่าล้มเหลว ทหารรู้อยู่แล้ว เขาทำงานมาทั้งชีวิต อย่างแม่ทัพภาคที่ 2 ผมก็โทร.คุยกับเขา วันที่ปะทะ ว่าเฮ้ย เสียดินแดนไม่ได้นะ ผมถามว่ามึงพร้อมไหม เขาตอบกลับมาว่าผมพร้อม ลูกน้องผมพร้อมหมดครับ คิดว่าแม่ทัพภาคที่ 2 (พล.ท.บุญสิน พาดกลาง) เป็นฝ่ายตรงข้าม ก็คือคิดผิดแล้ว เพราะเขาเป็นคนของรัฐบาลทั้งนั้น ลูกน้องนายกฯ ทั้งนั้น ทหารเขารู้ว่าทำหน้าที่อะไร ตัวเองนี่ เป็นนายกฯ ไม่รู้หน้าที่...”

รัฐบาลช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้ เจอศึกหลายด้านเข้าตีขนาบพร้อมกัน แต่จะโทษใครไม่ได้ เพราะผู้นำเพื่อไทยคนนี้....เอง พูดปากพาจนแล้วไม่พอ ขณะเดียวกัน พ่อนายกฯ ก็เปิดศึกภูมิใจไทย ซึ่งมี “อนุทิน ชาญวีรกูล” นำพรรค ซึ่งมี สว.อยู่ในมือ โดยผละพรรคสีน้ำเงินออกจากรัฐบาลให้กลายเป็นฝ่ายค้านทันที คราวนี้เจอกลไกตรวจสอบทางสภาโต้กลับ ทั้งการขอสภาผู้แทนราษฎรเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 151 การเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจของวุฒิสภา ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 153 หรือแม้แต่การร้องไปยัง ป.ป.ช. กกต. และศาลรัฐธรรมนูญ เพื่อเอาผิดจริยธรรมนายกฯ และความผิดเกี่ยวกับไม่ซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ แต่จะเรียกว่าเป็นนิติสงครามคงจะพูดได้ไม่เต็มปาก เพราะงานนี้ “แพทองธาร” มีแผลจริงๆ การแก้ตัวว่าเป็นเทคนิคการพูด มันฟังไม่ขึ้น ที่สำคัญคนไทยไม่ได้กินหญ้าเป็นอาหาร ขืนยังปล่อยให้นั่งบริหารประเทศต่อไป มีหวังส่วนหนึ่งส่วนใดของไทยจะตกเป็นของกัมพูชาแน่แท้ ก็แบบนี้ละน้า...เสียงส่วนใหญ่ของประเทศเลือกเข้ามาเอง ชอบคนเก่งที่ธรรมาภิบาลต่ำ...๐

ปิดท้ายว่าด้วยเรื่อง “กัญชา” อันที่จริงมันก็อยู่ดีๆของมันในบัญชียาเสพติด ก็ดันพิเรนทร์ปลดล็อกให้เป็นเสรี กลายเป็นไทยแลนด์แดนกัญชา ดังกระฉ่อนทั่วโลก แหล่งท่องเที่ยวเปิดร้านกัญชา สูบกันเหม็นหึ่งคละคลุ้ง ทำเอาคนอื่นๆ ปวดหัว บางทีแพ้ถึงขั้นส่งผลกระทบต่อระบบทางเดินหายใจ ปุ๊นกันไม่เลือกสถานที่ แม้กำหนดห้ามสูบเรี่ยราดแล้ว แต่ก็ไม่มีเจ้าภาพบังคับโทษ จึงทำให้ผู้คนที่ไม่เอาด้วยเดือดร้อน ดังนั้น การจะเอากัญชากลับคืนสู่บัญชียาเสพติด จากใจเลยนะ ยกมือให้สองข้างไปเลย แต่ส่วนเรื่องการเมืองก็มองกันไป เอาคืน-ไม่เอาคืน ตอนจูบปากกันก็เกรงใจน้ำท่วมปาก พอพรรคน้ำเงินไม่อยู่ แล้วเพื่อไทยออกลาย ก็ขอให้ดูไว้ว่า นี่แหละสันดานนักการเมืองไทย เหนือสิ่งอื่นใด ยืนกรานหนักแน่นสนับสนุนกัญชา กลับไปอยู่ในบัญชีเหมือนเดิมเถอะ ได้โปรด ...๐

ปราญช์ศรี