ความไว้วางใจ..ที่หายไป

เพิ่งได้อ่านผลสำรวจความคิดเห็นของ “นิด้าโพล” ในหัวข้อเรื่อง “วิกฤตพระพุทธศาสนา!” ที่เขาทำการสำรวจ ระหว่างวันที่ 14-16 ก.ค.2568 ที่ผ่านมา ซึ่งพบว่าความศรัทธาของประชาชนต่อศาสนาและพระสงฆ์ จากกรณีข่าวฉาวของพระสงฆ์ในปัจจุบันนั้น ส่งผลให้ 1.ความศรัทธาในพระสงฆ์ ร้อยละ 58.40 ระบุว่า ลดลง และร้อยละ 41.60 เท่าเดิม 2.ความศรัทธาในศาสนาพุทธ ร้อยละ 68.55 ระบุว่า เท่าเดิม และร้อยละ 31.45 ลดลง

ก็เห็นจะจริง!! เพราะมนุษย์ป้ามีโอกาสไปวัดใหม่ทองเสน ใกล้รัฐสภา เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา

เพื่อประกอบกิจกรรมอันเกี่ยวกับทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับผู้ล่วงลับ อันเป็นประเพณีที่เพื่อนๆ ร่วมกันทำกันทุกปี ในสถานที่เดียวกันนี้แหละ แล้วก็สัมผัสได้ด้วยสายตาว่า พุทธศาสนิกชนที่เข้าวัดนั้นลดน้อยถอยลงนะ

ความรู้สึกที่ไม่สบายใจจากข่าวสารด้านลบในวงการสงฆ์ จนถึงกับทำให้ไม่ไว้วางใจในศิษย์ของตถาคตสำหรับบรรดาผู้นับถือในพุทธศาสนา น่าจะต้องใช้เวลาอีกพอสมควร ในการที่จะฟื้นฟูและเรียกความเชื่อมั่นศรัทธากลับมาอีก สำหรับคนที่ยึดมั่นถือมั่นกับ "บุคคล" ที่เรียกว่า "พระ" มากกว่าพระธรรมคำสั่งสอน ที่เป็นหัวใจของพุทธศาสนาอย่างแท้จริง

ก็ได้แต่หวังว่า คนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการที่ทำให้ศาสนาพุทธมัวหมอง และเกิดวิกฤตศรัทธาอย่างมโหฬารในตอนนี้ จะตระหนักถึงต้นเหตุของปัญหา และช่วยกันแก้ไข เพื่อให้ "แก่นแท้" ของศาสนาพุทธได้เดินไปในทิศทางที่ถูกที่ควรเสียที หลังจากที่มีการปล่อยปละละเลย เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ด้วยข้ออ้างที่ตื้นเขินว่า ไม่อยากตกเป็นเครื่องมือของมารศาสนา มานานแสนนานนะคะ.

 ‘ป้าเอง’

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ภารกิจ..คนละครึ่งพลัส

เมื่อรัฐบาลมีโครงการ "คนละครึ่งพลัส" มนุษย์ป้าสายประหยัดอย่างเราจะใช้สิทธิแบบส่งๆ ไม่ได้เด็ดขาด เพราะเงินทุกบาทต้องเกิดประโยชน์สูงสุด

ใจอย่าร้อน..ตามอากาศ!!

แดดเมืองไทยช่วงนี้ เล่นเอาคนเดินดินกินข้าวแกงแทบจะกลายเป็นไก่ย่างเดินได้กันเลยทีเดียว ออกจากบ้านตอนเช้าหน้าสด พอถึงป้ายรถเมล์เหมือนเพิ่งอาบน้ำมาใหม่อีกรอบ เหงื่อไหลย้อยจนเสื้อแนบตัวแบบไม่ต้องพึ่งแฟชั่นฟิตติ้งใดๆ

คนในอยากออก..คนนอกอยากเข้า

เรื่องขำๆ ที่ส่งกันในห้องไลน์ สำหรับคนเกษียณสุข .. ครูให้นักเรียนเขียนว่าอยากเป็นอะไรเมื่อโตขึ้น... และไม่อยากเป็นอะไร?!? "อยากเป็นอะไรในอนาคต"

เวลายังเยาว์วัยสำหรับ..ลาว

มีโอกาสไปเยี่ยมเยือนประเทศลาว เพื่อนบ้านใกล้ชิดสนิทสนม แค่เดินข้ามสะพานมิตรภาพฯ ไปไม่ถึงกิโล ก็ได้ชื่อว่าเดินทางไปต่างบ้านต่างเมืองแล้ว

เรือนเสมือนญาติ

คนที่มีประสบการณ์กับชีวิตประจำวันที่ต้องเดินเข้า-ออกโรงพยาบาล เพื่อไปดูแลหรือเป็นกำลังใจให้กับพ่อแม่พี่น้องญาติสนิทที่กลายเป็น "ผู้ป่วย" เท่านั้น ที่จะตระหนักรู้ว่า