บันทึกหน้า 4

ระเบียบรัฐสภากำหนดให้สมาชิกรัฐสภา 1 คน มีผู้ช่วยงานรวมจำนวน 8 อัตรา ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญประจำตัว 1 อัตรา ผู้ชำนาญการประจำตัว 2 อัตรา และผู้ช่วยดำเนินงาน 5 อัตรา นอกจากนี้ เมื่อต้นปี 2568 ยังมีการแก้ไขระเบียบ เพื่อปรับเพิ่มเงินเดือนผู้ช่วยงานทั้ง 8 อัตรา โดยสมาชิกรัฐสภาจำนวน 1 คน จะใช้เงินงบประมาณแผ่นดินในการมีผู้ช่วยทำงานปีละเกือบ 2 ล้านบาท รวมเป็นเงินเกือบ 1,400 ล้านบาท สำหรับสมาชิกรัฐสภาทั้งหมด

ประเทศที่ถูกจัดอันดับในปี 2567 โดยองค์กรเพื่อความโปร่งใสระหว่างประเทศ ว่าเป็นประเทศที่มีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำที่สุดในโลก 20 ลำดับแรกประเทศเหล่านี้ต่างมีหลักการที่ชัดเจนว่า “งบประมาณแผ่นดินไม่ใช่เงินส่วนตัว แต่เป็นเงินที่มาจากการจ่ายภาษีอากรของคนทั้งประเทศ” การพิจารณาใช้จ่ายเงินจึงต้องเป็นไปอย่างประหยัด รอบคอบ โปร่งใส และคุ้มค่า ระบบจึงถูกออกแบบมาให้สมาชิกรัฐสภามีสิทธิพิเศษต่ำในทุกมิติ เดนมาร์ก นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน ประเทศที่ถูกจัดว่ามีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำที่สุดในโลกลำดับที่ 1, 4, 5, และ 8 สมาชิกรัฐสภาไม่มีผู้ช่วยส่วนตัว แต่ในการปฏิบัติหน้าที่สามารถใช้บริการจากเจ้าหน้าที่ของรัฐสภาหรือของพรรคการเมือง             

สำหรับสิงคโปร์ ประเทศที่ได้รับการจัดอันดับว่ามีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำที่สุดลำดับที่ 3 ของโลก กฎหมายให้สิทธิสมาชิกรัฐสภาแต่ละคน สามารถจ้างผู้ช่วยและเลขานุการเป็นจำนวนเงินรวม 1,800 ดอลลาร์สิงคโปร์ คิดเป็นประมาณ 44,000 บาทต่อเดือน ในขณะที่ไทย ซึ่งเป็นประเทศที่มีการทุจริตคอร์รัปชันแย่กว่าสิงคโปร์ถึง 104 อันดับ ต้องใช้งบประมาณแผ่นดินในการจ่ายค่าตอบแทนให้กับผู้ช่วยทำงานเป็นเงินเดือนละ 154,800 บาทต่อสมาชิกรัฐสภา 1 คน สูงกว่าสิงคโปร์ถึง 3.5 เท่า

สวิตเซอร์แลนด์ ประเทศรายได้สูงซึ่งมีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำที่สุดลำดับที่ 5 ของโลก มีการกำหนดวงเงินในการจ่ายค่าตอบแทนผู้ช่วยงานปีละประมาณ 1.4 ล้านบาทต่อสมาชิกรัฐสภา 1 คน ซึ่งต่ำกว่าประเทศไทยถึง 6 แสนบาท และน่าสนใจว่า สมาชิกรัฐสภาของสวิตเซอร์แลนด์ส่วนใหญ่ไม่ได้มีผู้ช่วยงานส่วนตัวแต่อย่างใด

ฟินแลนด์และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งมีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำที่สุดเป็นลำดับที่ 2 และ 9 ของโลก ตามลำดับ สมาชิกรัฐสภา 1 คนมีผู้ช่วยได้ 1 คน ในขณะที่ออสเตรเลีย แคนาดา และญี่ปุ่น ซึ่งมีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำที่สุดเป็นลำดับที่ 10, 15 และ 20 ของโลก สมาชิกรัฐสภา 1 คน จะมีผู้ช่วยจำนวน 3-5 คน

จะเห็นได้ว่า ในประเทศที่มีการทุจริตคอร์รัปชันต่ำจะมีกฎหมายเพื่อจำกัดสิทธิประโยชน์ของสมาชิกรัฐสภา ในขณะที่ประเทศไทย ซึ่งเป็นประเทศที่ถูกจัดอันดับจากองค์กรระหว่างประเทศว่ามีการทุจริตคอร์รัปชันในระดับสูงมาก ฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารมักออกกฎหมาย/นโยบายเพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับตนเองและพวกพ้อง เช่น การมีผู้ช่วยงานส่วนตัวจำนวนมาก หรือการปรับเพิ่มอัตราค่าตอบแทนให้กับผู้ช่วยงานของตน โดยมิได้คำนึงถึงสถานะทางการคลังของประเทศ ...๐

อีกประเด็นกำลังร้อนฉ่าในสำนักงานประกันสังคม ทีมประกันสังคมก้าวหน้า นำโดย ษัษฐรัมย์ ธรรมบุษดี ที่เครือข่ายพรรคส้มเสนอให้แรงงานข้ามชาติมีสิทธิเลือกตั้ง และสมัครรับเลือกตั้งบอร์ดประกันสังคมได้ หลังเป็นประเด็นถกเถียง บรรดาแกนนำพรรคส้มโดยเฉพาะ “ไอซ์ รักชนก” ปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่ใช่นโยบายพรรคประชาชน แต่พบว่า 2 ใน 7 ทีมประกันสังคมก้าวหน้า “ษัษฐรัมย์ ธรรมบุษดี” และ “นลัทพร ไกรฤกษ์” คือผู้ร่วมก่อตั้งของพรรคอนาคตใหม่ กับ “ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” ส่วนคนในทีมที่ชูนโยบายให้แรงงานข้ามชาติมีสิทธิเลือกตั้งและสมัครรับเลือกตั้งบอร์ดประกันสังคมได้ คือ “ธนพร วิจันทร์” ผู้สมัคร สส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 32 ของพรรคประชาชน

แนวคิดนี้มีที่มาอย่างไรมิทราบได้ แต่ออกไปในแนวสังคมนิยม รัฐสวัสดิการ คนเท่ากัน บวกกับรัฐไร้พรมแดน ไม่คำนึงถึงปัญหาด้านความมั่นคงที่จะตามมา แม้จะไม่ใช่นโยบายพรรคประชาชน แต่ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า คนของพรรคประชาชนสายแรงงานคิดจะทำเรื่องนี้มานานแล้ว หากพรรคประชาชนชนะเลือกตั้งถล่มทลาย ได้ สส.เกินครึ่งสภา เรื่องนี้ก็อาจกลายเป็นจริง แรงงานต่างด้าวจะเข้ามาร่วมกำหนดทิศทาง “ประกันสังคม” ในไทย ...๐

นายชื่น ประชา