แม่เหยื่อคานก่อสร้างถล่ม เล่าทั้งน้ำตา อีกไม่กี่นาทีลูกชายก็จะเลิกงานแล้ว

29 พ.ย.2567 - จากกรณี ทรัส (Truss) หรือโครงถัก ซึ่งเป็นโครงสร้างทางวิศวกรรมที่ใช้เพื่อรับภาระ (Load) ต่าง ๆ เกิดถล่มลงมาในช่วงระหว่างการก่อสร้าง บริเวณถนนพระราม 2 ฝั่งขาออก กทม. หน้าโชว์รูมสยามนิสสันสมุทรสาคร สาขามหาชัยเมืองใหม่ ต.นาดี อ.เมือง จ.สมุทรสาคร เป็นเหตุให้คนงานเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 4 คน สูญหาย 2 คน บาดเจ็บ 9 คน เหตถเกิดเมื่อเวลาประมาณ 04.30 น. เช้าตรู่ของวันที่ 29 พฤศจิกายน 2567 ซึ่งหนึ่งในผู้เสียชีวิตเป็นชาว จ.นครพนม ทราบว่าชื่อนายอภิวัฒน์ พะพันทาง หรือโจ้ อายุ 30 ปี เสียชีวิตคาที่ในซากของคานเหล็กดังกล่าว

ล่าสุด ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปยังบ้านเลขที่ 145 หมู่ 9 ต.วังตามัว อ.เมือง จ.นครพนม ซึ่งเป็นบ้านของนายสำเริง พะพันทาง อายุ 48 ปี และ นางกันนิกา ทุมทอง อายุ 48 ปี พ่อแม่ของนายโจ้ผู้ตาย โดยพบว่าบริเวณหน้าบ้านได้มีกางเต็นท์ ส่วนภายในบ้านก็จัดพื้นที่เพื่อรอรับศพของนายอภิวัฒน์ พะพันทาง หรือโจ้ ที่คาดว่ารถมูลนิธิจะเดินทางมาถึงในเวลาประมาณ 22.00 น.ของวันเดียวกัน

สอบถาม นางกันนิกา ทุมทอง หรือหรั่ง ผู้เป็นแม่เล่าว่ามีลูกเป็นชายทั้งหมด 3 คน นายโจ้ผู้ตายเป็นคนโต ถือว่าเป็นเสาหลักของครอบครัว โดยได้ไปทำงานก่อสร้างทางยกระดับโครงกางทางหลวงพิเศษหมายเลข 82 สายบางขุนเทียน-บ้านแพ้ว ช่วงเอกชัย-บ้านแพ้ว เป็นเวลา 3 ปีแล้ว ด้านครอบครัวมีเรื่องระหองระแหงกับเมีย จึงแยกกันอยู่ได้ 3-4 เดือน และมีลูกทั้งหมด 4 คน เป็นชาย 3 หญิง 1 โดยลูกคนโต คนกลาง และคนรอง อายุ 14,13,9 ปี ไปเรียนหนังสืออยู่กับยายที่บ้านนายอ อ.เรณูนคร จ.นครพนม ส่วนคนเล็กเป็นหญิงชื่อน้องข้าวฟ่าง อายุ 3 ขวบอยู่กับตน โดยในทุกๆวัน ตอนเช้าก่อนไปทำงาน และหลังเลิกงานลูกชายจะโทรศัพท์มาคุยกับน้องข้าวฟ่างทุกวัน

ก่อนทราบข่าวร้ายตนก็ตื่นขึ้นมาตอนตีสี่ตามปกติ ก็มีเสียงโทรศัพท์จากนายเต้คนบ้านเดียวกัน และทำงานอยู่ที่เดียวกันกับลูกชาย พร้อมกับเสียงร้องไห้โฮว่า “อ้ายโจ้ๆๆๆ” ก่อนตั้งสติได้บอกคานถล่มทับพี่โจ้ ตนบอกให้ไปจับตัวดูว่าหายใจอยู่ไหม คำตอบกลับมาคือเสียชีวิตแล้ว ตนถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพราะเห็นเหตุการณ์คานถล่มที่ถนนเส้นนี้หลายครั้ง ก็กังวลมาตลอดอย่าให้เกิดกับลูกชายตัวเองเลย แต่สุดท้ายก็เกิดเหตุที่คาดไม่ถึงกับลูกชายจนได้ และเหลือเวลาจะเลิกงานเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น

นางหรั่งเล่าต่อว่าปกติลูกชายจะทำงานก่อสร้างเพียงอย่างเดียว ภายหลังให้ตนออกรถกระบะ เพื่อรับจ้างรับส่งคนงานจากแคมป์ไปไซต์ก่อสร้าง โดยทำงานก่อสร้างควบคู่ไปด้วย ถือเป็นการเพิ่มรายได้ จากเหตุการณ์ครั้งนี้ฝากไปยังผู้รับเหมา ขอให้เป็นเคสสุดท้ายได้ไหม แม้ทางบริษัทจะรับผิดชอบทุกอย่าง แต่ไม่คุ้มกับชีวิตคนที่ตายไป เพราะนายโจ้เป็นเสาหลักที่ดูแลพ่อแม่ โดยศพจะฌาปนกิจในวันจันทร์ที่ 2 ธันวาคม นี้

สำหรับน้องข้าวฟ่าง นางหรั่งผู้เป็นย่าไม่ได้บอกหลานสาวว่า นายโจ้พ่อเสียชีวิตแล้ว และเมื่อศพมาถึงบ้าน ก็จะไม่ให้หลานเห็นศพพ่อ คงต้องใช้เวลาสักระยะ ให้เขาค่อยๆรับทราบเหตุการณ์ความสูญเสีย แต่ยังคิดไม่ออกว่าหากหลานสาวถามหาพ่อ ตนจะตอบเขาอย่างไร จากนั้นนางหรั่งได้พาผู้สื่อข่าวไปหลังบ้าน เป็นเปลที่น้องข้าวฟ่างนอนหลับ โดยไม่ทราบว่าพ่อตนเองได้จากไปแล้ว และด้วยความไร้เดียวสาของเด็ก เมื่อเห็นคนมาเต็มบ้าน คงต้องถามว่ามีงานอะไร ซึ่งเป็นคำถามที่บีบหัวใจมากที่สุด