'อี๊ฟ พุทธิดา' สุดกลั้น! เล่านาทีบอกลา 'พ่อต้อย เศรษฐา'

ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงพิธีสวดพระอภิธรรม ต้อย-เศรษฐา ศิระฉายา  ที่ได้จากไปอย่างสงบด้วยโรคมะเร็งปอด ในวัย 77 ปี  ณ บริเวณศาลา 1 วัดเทพศิรินทราวาส บุตรสาวคนเดียวของต้อย เศรษฐา อย่าง อี๊ฟ-พุทธิดา ศิระฉายา  ก็ได้ออกมาเปิดใจหลังสูญเสียคุณพ่อไปอย่างไม่มีวันกลับ พร้อมเผยคำพูดสุดท้ายที่ได้บอก  “ขอให้พ่อได้พักนะ”

"คุณพ่อทานได้น้อยมาหลายเดือนแล้ว ตั้งแต่ช่วงสิ้นปีที่แล้ว ก่อนปีใหม่อีก แต่เขาก็จะดีขึ้นเป็นพักๆ บางช่วงพอเริ่มสดชื่นขึ้นก็ทานได้มากขึ้นหน่อย และก็จะเริ่มทานไม่ได้อีก ก็จะสลับๆ กันไป แต่ว่าช่วงล่าสุดที่ไม่ได้ทาน อันนี้คือไม่นานเลยนะคะ คำว่าทานได้ มันคือทานได้แค่สักประมาณ 8-9 ช้อน  แต่ทานไม่ได้ก็คือไม่ทานเลย หรือทานแค่ 1-2 ช้อน และเป็นช้อนเล็กๆ แค่นั้น คุณพ่อไม่อยากใส่สายในการให้อาหาร เพราะว่าท่านไม่ชอบและครอบครัวก็ไม่อยากบังคับ อยากให้คุณพ่อมีความสุขที่สุด

บางคนอาจจะเข้าใจว่าคุณพ่อเพิ่งป่วยไม่นาน แต่ว่าจริงๆ คุณพ่อเป็นมา 3 ปีกว่าแล้วนะคะ และทุกช่วงเวลาตั้งแต่ 3 ปีที่แล้ว มันก็มีหนักบ้างเบาบ้าง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ดีมาตลอด และอาจจะเป็นช่วงหลังนี้แหละที่ท่านต้องทำการรักษาเพิ่มเติม เลยทำให้มีเรื่องของผลข้างเคียง ครั้งล่าสุดที่ไปโรงพยาบาล จริงๆ ก็ไม่ได้มีอาการอะไรเพิ่มเติมค่ะ วันที่ไปโรงพยาบาลมันคือวันที่ตรงกับคุณหมอนัด และเราก็ตั้งใจว่าอยากให้คุณพ่อไปแค่ 1-2 วัน เนื่องจากที่ผ่านมาท่านผอมลงมากและทานไม่ค่อยได้ อย่างน้อยถ้าไปโรงพยาบาล คุณหมอก็อาจจะให้น้ำเกลือหรือให้สารอาหาร ทำให้ท่านสดชื่นขึ้นและก็ค่อยกลับบ้าน นี่คือแผนที่เราวางไว้

แต่พอไปโรงพยาบาลจริงๆ เขาก็มีเรื่องของเสมหะที่เหนียวข้นมากและก็ทำให้คุณพ่อหายใจไม่ออก บวกกับคุณพ่อค่อนข้างที่จะนอนราบแล้วไม่สบายตัว สุดท้ายก็เลยตัดสินใจทำการดูดเสมหะออก แต่ทีนี้การดูดมันก็คงทำให้คุณพ่อเจ็บและทำให้ท่านเหนื่อย ความดันก็ตก ซึ่งคุณหมอก็พยายามใช้ยาช่วยกระตุ้น แต่ก็คิดว่าคงเป็นเพราะความบอบบางของเขาในภาวะที่เป็นอยู่มันมีมาก เราไม่รู้หรอกว่าข้างในเขามันคงจะเหนื่อยมากแล้ว ก็เลยกลายเป็นว่าความดันตกและยาก็กระตุ้นไม่ขึ้นค่ะ

ช่วงกลางคืนประมาณตี 2 นิดๆ ผู้ช่วยก็โทรมาเรื่องความดัน และก็ถามเราว่าพรุ่งนี้สามารถกลับเลยได้ไหม เราก็บอกว่าได้ แต่ปรากฎว่าประมาณตี 4 ผู้ช่วยเขาโทรมาใหม่ และเขาก็บอกว่าไม่น่าจะนาน อยากให้เราคุยเลย ตอนนั้นก็ยังงงๆ ค่ะ เพราะไม่คิดว่ามันจะไปถึงจุดนั้น แต่พอเราได้เห็นคุณพ่อแล้ว รู้สึกว่าไม่อยากให้พ่อต้องกังวลทุกข์ใจ อี๊ฟเลยบอกกับคุณพ่อว่า ขอให้พ่อได้พักนะ ไม่เป็นไร คุณแม่ก็พูดเหมือนกันค่ะว่า พ่อไม่ต้องห่วง พวกเรารักพ่อมากที่สุด และจากนั้นคุณพ่อก็ค่อยๆ หลับไป”