'เนาวรัตน์' ถอดความ บทกวีเวียดนาม 'ลูกแม่' ทุกสิ่งผูกสัมพันธ์อันยิ่งใหญ่

12 ส.ค.2565 – เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติ ถอดความ บทกวี “ลูกแม่” จากเวียดนาม

ลูกแม่

” ขอบประตูสวยดีสีเขียวทอง
นี้เป็นของใครกัน….นะแม่จ๋า….”
” ประตูเป็นของลูกเสมอมา “
” แล้วชิงช้า…สวนดอกไม้…ของใครกัน “
” ทั้งชิงช้า…สวนดอกไม้…ก็ของลูก “
” หนูจะปลูกดอกไม้ในสวนนั่น…
แล้วท้องฟ้าสีครามงดงามนั้น
ดวงตะวันสีทองเล่าของใคร “
” ทั้งท้องฟ้าดวงตะวันนั้นของลูก
ทุกสิ่งผูกสัมพันธ์อันยิ่งใหญ่
เป็นของลูกทั้งหมดกำหนดไว้
ลูกจงได้ไตร่ตรองมองให้ดี
…แม้ตัวแม่นี้ก็ต้องเป็นของลูก “
” แม่จ๋าแม่พูดถูกทุกทุกที่
ลูกมีของมีค่ากว่าใครมี
มากกว่าใครในโลกนี้เป็นแน่แท้ “
” ใช่แล้วลูกมีค่ากว่าใครปอง
ลูกมีของมีค่ากว่าใครแน่
แต่แม่มีมากกว่านั้นไม่ผันแปร… (แม่มีอะไรจ๊ะแม่)
แม่มีลูกของแม่….คนนี้ไง “
(แหมะวากอน แปลว่า แม่กับลูก)
*ถอดความจาก บทกวีเวียดนาม
“The green & gold edge door is beautiful, Who is the owner?” asked the child
“The door is always your” mother said
“Then swings .. the flower garden .. who own them?”
“Both swings, .. flower garden .. they belonged to you my child”
“I will plant flowers in that garden,
So how about that beautiful blue sky and the golden sun?”
“The whole sky and the sun are your properties,
Everything is related, all designated to be your treasures.
You should think carefully about the things that belong to you..
even me, this mother is also belonged to you “
“Mom, your words are absolutely right .
I have more valuable assets than anyone else in this world
“Yes, my child you have more valuable items than anyone else
But .. I have better than that, the worthy thing that never be changed
.. I have you, my dear …”
บทกวีไทย : เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
บทแปลภาษาอังกฤษ : อานันท์ นาคคง