เพราะพระเมตตาเปลี่ยนชีวิต

พระราชวงศ์ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายพระศพ "เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ" ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา พระบรมมหาราชวัง พระเมตตาเปลี่ยนชีวิต! พยาบาลสาวบ้านไล่โว่เผยความประทับใจ ได้ถวายภาพวาดแด่   "พระองค์ภา" 

เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2569 เวลา 07.00 น.  พลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล  ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายภัตตาหารเช้าแด่พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา ในพระบรมมหาราชวัง

เวลา 11.00 น. หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา  ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา ในพระบรมมหาราชวัง

เวลา 17.00 น. พล.อ.กัมปนาท รุดดิษฐ์  องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ บำเพ็ญพระราชกุศลถวายพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา ในพระบรมมหาราชวัง

เวลา 19.00 น. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ เสด็จไปยังพระที่นั่งพิมานรัตยา ในพระบรมมหาราชวัง ในการบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชทานพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา โดยมีพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล เสด็จไปในการนี้ด้วย

หมายกำหนดการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชทานพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี  กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา ในพระบรมมหาราชวัง     ปัณรสมวาร (ครบ 15 วัน) ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 25 มิถุนายน 2569, ปัญญาสมวาร (ครบ 50 วัน) ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 30 กรกฎาคม 2569, สตมวาร (ครบ 100 วัน) ตรงกับวันศุกร์ที่ 18 กันยายน 2569 

ทั้งนี้ สำนักพระราชวังได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ประชาชนเข้าถวายสักการะพระศพ ณ พระที่นั่งพิมานรัตยา ภายหลังจากการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลครบ 15 วัน ทุกวัน เวลา 09.00-21.00 น. เริ่มตั้งแต่วันเสาร์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ.2569 และพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ราชสกุล ราชินิกุล  คณะองคมนตรี คณะรัฐบาล คณะบุคคล ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ ภาคเอกชน และประชาชนทั่วไป ร่วมเป็นเจ้าภาพบำเพ็ญพระกุศลสวดพระอภิธรรมพระศพ ภายหลังจากการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลครบ 100 วัน

น.ส.ศรีทอง คงนานดี อายุ 26 ปี พยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลมะการักษ์ ชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง จากบ้านไล่โว่ ตำบลไล่โว่ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เล่าถึงความรู้สึกเมื่อครั้งที่ตนได้มีโอกาสรับเสด็จสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา หรือ "พระองค์ภา" ครั้งแรกตอนอายุ 19 ปี ในปี พ.ศ.2562 ว่า ตนเกิดในหมู่บ้านไล่โว่ หมู่ที่ 4 ตำบลไล่โว่ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี  พ่อแม่เป็นชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง

ในหมู่บ้านของตนไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีไฟฟ้าใช้  การเดินทางจากหมู่บ้านไล่โว่ถึงตัวอำเภอสังขละบุรีเป็นทางในป่า ในช่วงฤดูฝน ถ้ามีธุระจำเป็นต้องเดินด้วยเท้า และใช้เวลาในการเดินทาง 3-4  ชั่วโมง ถึงหน่วยพิทักษ์ป่าตะเคียนทอง ก่อนจะเดินทางต่อด้วยรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์อีก 30-40 นาที เพื่อเข้าสู่ตัวอำเภอสังขละบุรี

ในปี พ.ศ.2562 ตนและชาวบ้านได้รับข่าวว่าพระองค์ภาจะเสด็จมาเยี่ยมหมู่บ้านสาละวะ ช่วงแรกที่ได้รับข่าว ชาวบ้านและตนก็ไม่เชื่อ คิดว่าน่าจะเป็นข่าวลือ พระองค์ภาท่านอาจไม่ได้เสด็จมาจริง

แต่พอได้รับการยืนยันในเวลาต่อมาว่าท่านจะเสด็จมาจริง ตนก็ได้มีโอกาสวาดพระฉายาสาทิสลักษณ์เพื่อถวายแด่พระองค์ภา โดยมีเวลาในการวาดรูปเพียง 8-9 วัน โดยตนจะเริ่มวาดรูปตั้งแต่เช้าก่อนจะพักเที่ยง และลงมือวาดต่อหลังอาหารเย็น จนถึงเวลา 22.00 น. ใช้เวลาอยู่อย่างนี้ถึง 8 วัน

ตอนเริ่มลงมือค่อนข้างจะกังวล เกรงว่าจะวาดรูปพระองค์ท่านไม่เหมือน ที่สำคัญเป็นการวาดรูปโทนสีน้ำมันครั้งแรกของตน แต่ก็รู้สึกดีที่มีอาจารย์และคุณครูคอยช่วยสอนและคอยชี้แนะในการวาดรูป

หลังจากวาดรูปเสร็จพระองค์ท่านก็เสด็จมาที่บ้านสาละวะ หมู่ที่ 4 ตำบลไล่โว่ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ตนจึงได้เดินทางไปรับเสด็จ เมื่อเดินทางไปถึงในช่วงเวลาที่รอรับเสด็จ ฟ้าครึ้มเหมือนจะมีฝนตก ตอนนั้นตนรู้สึกกังวลเพราะไม่แน่ใจว่าจะได้รับเสด็จไหม กลัวฝนตก  ถ้าฝนตกลงมาจริงๆ พระองค์ท่านก็ไม่น่าจะเสด็จโดยเฮลิคอปเตร์ได้ แต่พอได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งดังขึ้นมา ตอนนั้นใจเริ่มสั่น  พอพระองค์เสด็จมาถึง ฟ้าที่เคยครึ้มเหมือนฝนจะตกกลับสว่างแสงแดดจ้า เหมือนกับว่าพระองค์ท่านได้นำแสงสว่างมาให้กับชาวบ้านไล่โว่และสาละวะจริงๆ

แล้วพอท่านเสด็จลงมาจากเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่ง พร้อมเดินเข้าพบปะประชาชนที่รอเข้าเฝ้า พระองค์ท่านทรงอ่อนโยนและเป็นกันเองกับทุกคน เมื่อเสด็จมาถึงที่ตนนั่ง พระองค์ท่านทอดพระเนตรเห็นรูปก็ตรัสถามว่า “นี่รูปเราหรือ รูปเราเอง" พร้อมตรัสชมว่า "วาดรูปสวยมาก เดี๋ยวเราจะนำรูปนี้ไปไว้ที่บ้าน” ทำให้ตนรู้สึกดีใจและปลื้มใจมากที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าในวันนั้น เพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าในชีวิตนี้จะมีโอกาสได้รับเสด็จอย่างใกล้ชิด หลังจากนั้นพระองค์จะเสด็จมาเยี่ยมชาวบ้านไล่โว่และบ้านสาละวะทุกๆ 3-4 เดือน

ต่อมาตนได้มีโอกาสรับเสด็จครั้งที่ 2 ที่บ้านไล่โว่ ซึ่งเป็นหมู่บ้านของตนเอง โดยในครั้งนั้นตนได้มีโอกาสแสดงการวาดภาพให้พระองค์ภาได้ทอดพระเนตร โดยทุกๆ ครั้งที่พระองค์เสด็จ จะคอยถามถึงทุกข์-สุขของชาวบ้าน ขาดเหลืออะไรบ้าง ต้องการความช่วยเหลืออะไรไหม

ตอนที่รับเสด็จครั้งแรกตนเพิ่งจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลาย และกำลังอยู่ในช่วงที่กำลังจะเข้าศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย โดยตนสอบติดคณะศึกษาศาสตร์และพยาบาล ในช่วงที่ได้รับเสด็จได้เห็นพระองค์ท่านมีความเมตตา ความอดทน และความเสียสละ ทำให้ตนตัดสินใจเรียนต่อพยาบาล เพราะตนคิดว่าการเรียนพยาบาลจะทำให้ตนสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ รวมทั้งจะได้มีโอกาสเป็นครู ในการให้ความรู้แก่ผู้ป่วย

พอเรียนจบได้มีโอกาสมาทำงานที่โรงพยาบาลมะการักษ์ ก็ได้พระองค์ท่านเป็นแบบอย่างในการทำงาน ในการดูแลผู้ป่วย ที่ต้องใช้ความอดทน ความเสียสละ ความมีเมตตาในการดูแลผู้ป่วยที่มารับการรักษาในโรงพยาบาล

ตอนทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ ก็รู้สึกเสียใจที่พระองค์ท่านเสด็จสู่สวรรคาลัยแล้ว รวมทั้งรู้สึกคิดถึงตั้งแต่พระองค์ท่านทรงประชวร ตนและชาวบ้านต่างคิดถึง ทุกครั้งที่กลับบ้านชาวบ้านจะมาถามถึงพระอาการประชวรของพระองค์ พระองค์ทรงดีขึ้นหรือยัง เนื่องจากในหมู่บ้านไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต ทำให้ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลข่าวสารในการติดตามพระอาการของพระองค์ วันนี้พระองค์ไม่อยู่แล้ว ก็รู้สึกเสียใจมาก

จากนี้จะขอทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด ในการดูแลผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษา และจะดำรงตนเป็นคนดี เพื่อทำประโยชน์ให้สังคม ประเทศชาติมากที่สุดเท่าที่จะทำได้.