ดร.ธารินี สะท้อน ตอนนี้สิ่งที่ทำให้ประเทศไทยเปียกปอนสุด ไม่ใช่น้ำฝน เป็นน้ำลายที่สาดใส่กันไปมา

28 ก.ย.2569-ดร.ธารินี วรินทรากุล นักวิชาการอิสระ โพสต์เฟซบุ๊กระบุว่า นายกรัฐมนตรีไม่ใช่ผู้มีอภินิหาร จะให้ท่านเหยียบตรงไหนแล้วน้ำแห้งตรงนั้นก็คงไม่ได้ แต่เมื่อเกิดน้ำท่วม ท่านเลื่อนกำหนดกลับประเทศไทย กลับมาบัญชาการงาน แล้วลงพื้นที่บางเขน ไปดูการระบายน้ำ รับฟังความเดือดร้อน และพบประชาชนที่ศูนย์พักพิงด้วยตัวเอง

ดิฉันให้ความสำคัญกับการกลับมาครั้งนี้ค่ะ เพราะการเห็นปัญหาจริง ได้ยินเสียงคนที่บ้านถูกน้ำเข้า หรือคนที่ยังออกจากชุมชนไม่ได้ ย่อมต่างจากการอ่านรายงานบนโต๊ะ แล้วสิ่งที่ประชาชนต้องการต่อจากนั้นคือคำสั่งที่ทำให้ความช่วยเหลือไปถึงเขา

ล่าสุด ครม. มีมติให้วันที่ 28–29 กันยายน 2569 เป็นวันหยุดราชการกรณีพิเศษ ในกรุงเทพมหานคร นนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรปราการ เพื่อบรรเทาผลกระทบจากน้ำท่วม นี่คือการคิดถึงชีวิตประจำวันของคนค่ะ เพราะถ้าบอกเพียงให้ข้าราชการ WFH แต่ลูกยังต้องไปโรงเรียน พ่อแม่ก็ต้องขับรถฝ่าน้ำออกไปส่งลูกอยู่ดี

อีกอย่างที่ดิฉันประทับใจคือการประกาศเปิดสถานที่ราชการที่ปลอดภัยให้ประชาชนนำรถไปจอดได้ ทุกส่วนราชการทำตาม โดยไม่คิดว่าเรื่องน้ำท่วมเกี่ยวกับกระทรวงตัวเองไหม เพราะชีวิตของหนึ่งครอบครัวไม่ได้แยกเป็นกรม เป็นกระทรวงนะคะ

ส่วนเรื่องน้ำท่วมกรุงเทพฯ ดิฉันขอว่ากันตามหน้าที่ค่ะ งานป้องกันและแก้ปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่เป็นภารกิจของกรุงเทพมหานคร โดยมีสำนักการระบายน้ำและสำนักงานเขตเป็นหน่วยปฏิบัติหลัก ผู้ว่าฯ ปลัด กทม. และผู้อำนวยการเขตจึงต้องตอบประชาชนว่าจุดไหนท่วม กำลังแก้อย่างไร และความช่วยเหลือจะไปถึงเมื่อไร ขณะที่รัฐบาลกลางก็ต้องสนับสนุนและประสานทุกหน่วยให้เต็มกำลัง

เวลาเห็นน้ำท่วมจังหวัดอื่น หลายคนถามหา สส. ในพื้นที่ ถามหา สจ. ถามหา อบต. ว่าอยู่ไหน ทำอะไรให้ชาวบ้านบ้าง แต่พอเป็นกรุงเทพฯ ทำไมบางคนข้ามผู้บริหารเมือง ข้ามสำนักงานเขต แล้วด่ารัฐบาลกันฉ่ำเลยคะ?

ดิฉันไม่ได้บอกว่าห้ามวิจารณ์รัฐบาลค่ะ ตรวจสอบทุกฝ่ายได้เลย แต่ช่วยถามให้ครบทุกคนที่มีหน้าที่ด้วย แล้วถามจริง ๆ ด่าแล้วน้ำลดไหม? ใครรู้ว่าจุดไหนยังไม่มีคนไปช่วย จุดไหนมีพื้นที่สูงให้ฝากรถ หรือมีข้อเสนอที่จะทำให้ประชาชนเดินทางอย่างปลอดภัยขึ้น พิมพ์มาให้ชัดค่ะ ดิฉันเชื่อว่าความเห็นที่ใช้ได้จริงสามารถส่งต่อให้หน่วยงานนำไปแก้ปัญหาได้เร็วกว่าการสาดคำด่ากันทั้งวัน

ฝนตกหนักไม่มีใครปักตะไคร้สั่งให้หยุดได้ แต่คนที่มีหน้าที่ทุกระดับเลือกได้ว่าจะร่วมมือกันอย่างไร ให้ประชาชนปลอดภัยและเดือดร้อนน้อยที่สุด เพราะดิฉันว่าตอนนี้ สิ่งที่ทำให้ประเทศไทยเปียกปอนที่สุดอาจไม่ใช่น้ำฝนค่ะ แต่เป็นน้ำลายที่สาดใส่กันไปมา