ใครกัน 'กิตติธัช' แฉเก่งสร้างภาพ หลอกคนรุ่นใหม่มาเป็นฐานเหยียบสู่อำนาจ

26 ส.ค.2565 - ดร.กิตติธัช ชัยประสิทธิ์ นักวิชาการอิสระ และอาจารย์ด้านสถาปัตยกรรม สอนพิเศษด้าน ปรัชญาการเมือง โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Kittitouch Chaiprasith ระบุว่า แล้ววันนี้ก็มาถึง...นายทะเบียนพรรค คนที่อยู่ตั้งแต่รุ่นก่อตั้ง "ออกอีกราย" แถมคนที่ทีมหัวหน้าพรรค-เลขาฯ ปั้นก็ออกอีก 2 ราย

และเท่าที่ทราบเด็กปั้นที่ดันสุดตัว ก็ใจไม่อยู่กับพรรคนานแล้ว แค่ยังไม่มีตัวเลือกที่คิดว่าดีและเหมาะกับแบรนด์ เลยยังอยู่ๆ ไปก่อน แต่แค่ลด CI ของพรรคลง

กรรมการบริหารกับทีมก่อตั้งก็ไปเกือบหมดแล้ว เหลือรองหัวหน้าที่ถอดใจนานแล้ว

นี่คือ "ผลกรรม" ที่ย้อนกับไปหาคนบางคน

เพราะทุกคนสร้างมันขึ้นมาด้วยอุดมการณ์ความตั้งใจ อยากเป็นความหวังเป็นทางเลือกใหม่ให้สังคมไทยที่กำลังแบ่งข้างรุนแรง

แต่คนบางคนมองพรรคเป็นแค่ "บริษัทส่วนตัว" แถมจิตใจคับแคบ หลอกใช้คนทำงานเอาภาพ หลอกเด็กคนรุ่นใหม่มาเป็นฐานให้ตัวเองเหยียบ เพื่อไปต่อรอง เก้าอี้ รมต.-นายกฯ

สุดท้ายคนเห็นแล้วว่าคนๆ นี้ปลอมสุดๆ แม้ภาพข้างนอกจะยังดูดี แต่คนในวงการเมืองและภาคธุรกิจ ไม่มีใครเอา เพราะรู้ธาตุแท้

สุดท้ายก็หนีไม่พ้นต้องไปรวมกับพรรคอื่น เพื่อให้มีอำนาจต่อรองและเล่นเกมส์ชิงเก้าอี้ รมต.สมัยหน้าได้ต่อไป

แต่อย่างน้อยวันนี้เขาจะได้รู้แล้วว่าถ้าไม่มีคนวางรากฐานและขับเคลื่อนองค์กรให้ พวกเขาก็ไปไม่รอด เพราะเขาคือ "ของปลอม"

หลังเลือกตั้งครั้งหน้า กลุ่มทุนต่างๆ จะรู้แล้วว่ามันหมดเวลานักการเมืองรุ่นเก่าที่หลอกใช้คนแบบเดิมๆ (ตามสไตล์ไฮโซจากพรรคเก่าแก่ที่เก่งแต่สร้างภาพ)

จะแยกตัวออกมาเป็น 4-5 พรรคแต่วิธีคิดและสไตล์การทำงานแบบเดิม คนก็ไม่เอาพวกคุณอยู่ดี

หลังเลือกตั้งครั้งหน้า การเมืองไทยจะต้องมีการปฏิรูปครั้งใหญ่ พรรคใหม่ๆ ที่ใหม่จริงทั้งวิธีคิดและการทำงาน ต้องขึ้นมาแข่งขันกับก้าวไกลในอนาคต.

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

นักวิชาการ มธ. ถอดรหัส ชัยชนะถล่มทลายของ 'ชัชชาติ'

นักวิชาการธรรมศาสตร์ วิเคราะห์ปรากฏการณ์คนกรุงเทคะแนนให้ “ชัชชาติ” ถล่มทลายเป็นประวัติศาสตร์ เหตุมีนโยบายและภาพลักษณ์นักการเมืองที่คนจำนวนมากอยากเห็น “ไม่ใหญ่โต-ไม่พิ

รัฐประหาร 8 พฤศจิกายน และ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 (ตอนที่ 13)

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2490 เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับที่ 4 ประกาศใช้ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490