'นิพิฏฐ์' เสียดาย 'อมรัตน์' ประกาศวางมือ ชี้เป็นนักการเมืองไฟแรงมีพลัง วอนทบทวนใหม่

1 ก.ย.2565 - นายนิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ รองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กว่า เสียดาย เห็นข่าว ท่านส.ส.อมรัตน์ โชคปมิตต์กุล ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ประกาศจะวางมือทางการเมือง ผมแปลกใจ และเสียดาย

ผมไม่รู้จักเธอเลย นอกจากอ่านตามข่าว และเห็นบทบาทของเธอในสภาผู้แทนราษฎร เห็นว่า เธอเป็น"สามนิ้ว" ตัวแม่คนหนึ่ง

จะว่าไป ผมก็ถูกจัดอยู่ตรงข้ามกลุ่มบุคคลที่เรียกว่า"สามนิ้ว" มีคนจัดผมเป็นพวก"สลิ่ม" เสียด้วยซ้ำ ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรแน่ในสัญลักษณ์ทางการเมือง แต่ผมสถาปนาตัวเองว่าผมเป็น"พลเมือง" ผมไม่ใช่เป็น"ประชาชน"ในสัญลักษณ์ทางการเมือง พลเมือง กับ ประชาชน ต่างกันอย่างไร ไปค้นคว้าหาดูกันเอาเอง

ที่กล่าวว่า เสียดายที่ส.ส.อมรรัตน์ วางมือทางการเมือง เพราะเห็นว่า เธอเป็น"ดาว" คนหนึ่งของวงการเมืองไทย แน่นอนว่า บทบาทของเธออาจดุเดือด ดุดัน บางคนกล่าวว่าเธอก้าวร้าว ก็สุดแล้วแต่จะวินิจฉัยตามอัตตาของแต่ละคน

สุดท้ายทราบว่า เธอโดนกล่าวหาตาม ปอ.112 นั่นก็เป็นเรื่องที่เธอต้องรับผลตามบทที่เธอเล่น ก็ว่ากันไปตามกฎหมาย

ผมเพียงเห็นว่า นักการเมืองยุคใหม่หลายคน มีไฟ มีพลัง แต่น่าจะขาดที่ปรึกษา ไม่มีใครเป็นไอดอล และเดินตาม ในทางปรัชญาเขากล่าวว่า "ต้องมีคนสักคนไว้ในใจและวางเขาไว้ตรงหน้าเสมอและเราจะทำทุกอย่างราวกับว่าเขากำลังมองเราอยู่"(The Little Book of Stoicism )

เมื่อไม่มี ไอดอล หรือครูทางการเมือง สุดท้ายไฟและพลังนั้นจะเผาไหม้ตัวเองไปอย่างน่าเสียดาย แต่ผมชอบนักการเมืองแบบนี้แหละ นักการเมืองที่มีไฟ มีพลัง

เรื่องความเห็นต่าง เราต้องอดทน อดกลั้น ความเป็นประชาธิปไตยเขาวัดกันที่ความอดกลั้นต่อความเห็นต่าง ใครอดกลั้นมากกว่า คนนั้นมีดีกรีของประชาธิปไตยสูง

ผมนี่คุ้มดีคุ้มร้าย บางครั้งก็อดกลั้นได้ดี บางครั้งเพียงเหยียบเงาผม ผมก็ตีกบาลให้แล้ว อย่าถือสาผมเลย

เขียนมายาว เพียงแต่สรุปว่า ถ้าท่านส.ส.อมรรัตน์ จะวางมือทางการเมือง ผมก็เสียดาย อยากให้ท่านทบทวนใหม่ ผมเขียนในฐานะพลเมืองคนหนึ่งที่เฝ้ามองนักการเมือง ผมมีสิทธิแสดงความเห็นต่อบุคคลสาธารณะ อย่าเอาทัวร์มาลงผมเลย ประชาธิปไตยมันก็เป็นแบบนี้แหละครับ มันวุ่นวายเหมือนตลาดสด ส่วนเผด็จการ มันเงียบสงบเหมือนเรือนจำ เลือกเอาเองครับ ว่าเราชอบแบบไหน