'ป้ามล' จวกสิ้นคิด ถ้าคิดว่ามีใครบงการ 'บุ้ง' จนยอมตาย ถ้าทำได้ ทำไมไม่ทำเอง

17พ.ค.2567 - นางทิชา ณ นคร ผู้อำนวยการศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชนชายบ้านกาญจนาภิเษก ผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กและเยาวชน โพสต์เฟซบุ๊ก ว่า

เบื้องต้นของการเสียชีวิตของ “บุ้ง” มันคือ …
การเลือกปฏิบัติในการรักษาผู้ป่วยในความรับผิดชอบของกรมราชฑัณท์
การไม่ตรงไปตรงมาต่อเพื่อนร่วมวิชาชีพหรือขาดจรรยาบรรณโดยสิ้นเชิงของกรมราชทัณฑ์ต่อโรงพยาบาลธรรมศาสตร์
ทั้งการเลือกปฏิบัติและการขาดจรรยาบรรณขององค์กรซึ่งต้องรับผิดชอบคนนับแสน ภายใต้นโยบาย กติกาทั้งระดับประเทศและผูกพันกับระดับสากล ไม่ได้มีผลต่อผู้ต้องขังบางกลุ่ม โดยเฉพาะผู้ต้องขังในชื่อนักโทษทางความคิด หรือนักโทษการเมือง
สุดทัายนำไปสู่การด้อยค่า การเบลมผู้เสึยชีวิต การต่อสู้ของ “บุ้ง” ของคนหนุ่มสาว อย่างไม่มีใครละอายใจ
ภาวนา … ขอให้การส่ง “ตะวัน” ไปรักษานอกโรงพยาบาลราชฑัณท์ ด้วยเหตุผลความเครียดคือมาตรฐานใหม่ที่มาจากความเป็นมืออาชีพ บวกความเป็นมนุษย์ มิใช่เพราะเพลี่ยงพล้ำหรือเพื่อผลักความรับผิดชอบ
นั่นหมายความว่า “ผู้ป่วยคนอื่นๆ ในความรับผิดชอบของกรมราชฑัณท์ ต้องเข้าถึงสิทธินั้นด้วย”
แต่น่าจะหวังอะไรไม่ได้เลยสำหรับ “มาตรฐานที่ไร้มาตรฐาน” ย้อนกลับไปดูมาตรฐานที่ให้กับอดีตนักการเมืองเพื่อออกไปรักษาที่ชั้น 14 โรงพยาบาลตำรวจอย่างฉับพลันทันด่วน ที่ผ่านไปไม่นานและรู้กันทั้งโลก ยังปกป้อง รักษาให้มันเป็นมาตรฐานไม่ได้เลย
แล้วจะหวังอะไร ซึ่งคำถามนี้ปลัดกระทรวงยุติธรรม (นายสหการณ์ เพ็ชรนริทร์) หนึ่งในผู้อยู่เบื้องหลังการสร้างมาตรฐานที่งดงามนี้ต้องตอบชาวไทยและชาวโลกให้ได้
กระบวนการยุติธรรมต้องไม่มีโชคดี โชคร้าย ปาฏิหาริย์ ศาลพระภูมิ แต่ต้องมีมาตรฐาน ต้องศักดิ์สิทธิ์ จึงเรียกว่ายุติธรรม จึงเรียกว่าศรัทธา
ณ ปัจจุบัน “ไม่มีสิ่งนี้ในสังคมไทย แน่นอน”
แหละนั่นคือการต่อสู้ของ “บุ้ง” ของอีกหลายคนที่ต้องวางชีวิตเป็นเดิมพัน
ทุเรศ สิ้นคิด ! ถ้าคิดว่ามีใครบงการความคิด “บุ้ง” และอีกหลายคนได้ จนพวกเขายอมตาย
ถ้าทำได้ “พวกท่าน พวกคุณ พวกมึง” ทำไมไม่ทำ ทำสิ ทำให้ได้ ซื้อความคิด ซืัอชีวิต พวกเขาให้ได้ ทรัพยากรในมือ ในงบประมาณ มีมหาศาล
ทำเลย อย่ากล่าวหาแบบสิ้นคิด ซ้ำซาก …
#ปฏิรูปกระบวนการยุติธรรม
#แก้ไข112