อัศจรรย์แห่งธรรม .. ในวิกฤตการณ์!!

เจริญพรสาธุชนผู้มีจิตศรัทธาในพระพุทธศาสนา ในแวดวงนักวิชาการศาสนา รวมถึงนักปฏิบัติธรรม.. ได้มีการกล่าวถึง วิกฤตการณ์ธรรมชาติกับการกระทำของมนุษย์.. กันมาก ทั้งกล่าวแยกส่วนและเชื่อมโยง ที่สรุปได้ใจความว่า ภัยธรรมชาติมีเหตุทางธรรมชาติของมันเอง แต่ขณะเดียวกัน การกระทำของคนเราย่อมมีส่วนเพิ่มความรุนแรง.. ความถี่ และความอ่อนไหวให้เกิดมากขึ้นได้...

ปัญหาของวิกฤตการณ์ธรรมชาติ ที่แม้จะเป็นไปตามเหตุทางธรรมชาติของมันเอง ก็มิได้เป็นไปเพื่อการเสียสมดุล.. เพราะอัศจรรย์ธรรมชาติ ได้แก่ ระบบถ่วงดุลทางธรรมชาติ มีหน้าที่กำกับดูแลวงจรธรรมชาติให้เป็นไปอย่างพอเหมาะ พอควร และพอดี.. เพื่อความพอเพียงทางธรรมชาติ

แต่เมื่อใด มีการกระทำเกิดขึ้นจากคนเรา ระบบธรรมชาติจะถูกเติมแต่งให้สร้างสรรค์หรือทำลายได้ทันที อย่างเช่น เมื่อมนุษย์มีความต้องการใช้ทรัพยากรอย่างไม่รู้จักขีดความพอดี การทำลายระบบนิเวศของธรรมชาติย่อมเกิดขึ้นจนเสียสมดุลทางธรรมชาติ ที่นำไปสู่การเพิ่มพื้นที่ความเสี่ยง ตัวอย่าง เมื่อป่าถูกทำลายจนหมดสภาพป่าไม้ รวมถึงพืชพรรณธัญญาหารลดลง จึงทำให้เกิดการสูญเสียความสามารถในการอุ้มน้ำ ทำให้น้ำป่าไหลเร็วขึ้น จนเกิดน้ำท่วมและดินท่วมอย่างรุนแรง

จึงไม่แปลกหากฝนที่ตกลงมา จะมีปริมาณมากกว่าปกติ และคุณภาพน้ำมีสารปนเปื้อนที่กลายเป็นพิษ จนก่อเกิดภาวะทำลายห่วงโซ่ธรรมชาติเชิงสมดุล ที่เคยแสดงความสัมพันธ์ต่อเนื่องระหว่างสิ่งมีชีวิต สิ่งแวดล้อม และปัจจัยทางธรรมชาติ ซึ่งในแต่ละส่วนย่อมอิงอาศัยกันและกัน อันเป็นไปตามกฎธรรมชาติ ที่แสดงความเป็นจริงของ กฎอนัตตา.. ที่หาตัวตนเที่ยงแท้ไม่มีในทุกธรรมชาติ.. “เมื่อส่วนหนึ่งเปลี่ยนแปลง จึงย่อมส่งผลต่อส่วนอื่นเป็นทอดๆ.. ต่อกันไป..” ...ที่เรียก ปฏิกิริยาลูกโซ่ หรือห่วงโซ่ของธรรมชาติ ๕ ชั้น ได้แก่

ดิน à น้ำ à ป่า à สิ่งมีชีวิต à มนุษย์ à กลับคืนสู่ธรรมชาติ

ในห่วงโซ่ทั้ง ๕ ชั้น.. มนุษย์มีความสามารถสูงสุดในการเปลี่ยนแปลงระบบธรรมชาติ จึงต้องมีความรับผิดชอบ สูงสุดเช่นกัน หากมนุษย์ใช้ ปัญญา และ ความพอดี (ธรรม).. การอนุรักษ์และการฟื้นฟูในการใช้ทรัพยากรอย่างพอประมาณ ย่อมเกิดขึ้น.. ทำให้ธรรมชาติสมดุล ส่งต่อประโยชน์และความสุขให้กับมนุษย์อย่างปกติได้

แต่ถ้ามนุษย์ขาดปัญญาและความพอดี ตกอยู่ภายใต้อำนาจของกิเลส คือ ความโลภ และตั้งอยู่ในความประมาท คือ ขาดสติ.. การก่อทำลายย่อมเกิดขึ้น.. จนธรรมชาติสูญเสียความสมดุล ก่อวิกฤตธรรมชาติ ดังปรากฏในปัจจุบันของสังคมมนุษย์ทั่วโลก กฎแห่งธรรม จึงส่งมนุษย์คืนกลับสู่ระบบธรรมชาติ ภายใต้กฎเกณฑ์ของกรรม เพื่อตอบสนองการกระทำตามเจตนาอย่างสาสม..

มนุษย์จึงควรคำนึงถึง ความเป็นจริงของธรรมชาติ เพื่อการดำเนินชีวิตอยู่ในความสมดุล ที่คำนึงถึงความสัมพันธ์อันพอเหมาะ ภายใต้คุณธรรมความดี ที่ต้องมีสติปัญญากำกับดูแล เพื่อไม่ประกอบอยู่กับ อคติธรรม ที่จะนำไปสู่การเบียดเบียนธรรมชาติ ด้วยการเริ่มต้นการสร้าง จิตสำนึกของความเป็นมนุษย์ที่เคารพธรรม หมายถึง ยอมรับในความเป็นจริงของธรรมชาติ.. ว่า..

“ธรรมชาติเป็นห่วงโซ่แห่งความสัมพันธ์

มนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่นั้น มิใช่เจ้าของห่วงโซ่..

เมื่อมนุษย์ทำลายส่วนหนึ่ง ความเสียหายย่อมส่งผลต่อไปเป็นทอดๆ..

ท้ายที่สุด ย่อมย้อนกลับมากระทบมนุษย์เอง

การรักษาธรรมชาติ จึงมิใช่เป็นเพียงการรักษา ป่า น้ำ หรือดิน.. แต่คือการรักษาสมดุลแห่งเหตุปัจจัยทั้งระบบ”

วิกฤตธรรมชาติ จึงมิใช่เพียงปัญหาทางธรรมชาติ แต่เป็นแบบทดสอบจิตสำนึกของมนุษย์ ว่า...

ถ้ามนุษย์มี โลภะ .. ก็จะเอาธรรมชาติเป็นทรัพย์ของตน

ถ้ามนุษย์มี โมหะ .. การกระทำใดๆ จะไม่คำนึงถึงผลระยะยาว

ถ้ามนุษย์มี โทสะ .. การแสวงหาด้วยการทำลายย่อมเกิดขึ้น โดยไม่คำนึงถึงส่วนรวม

แต่ถ้ามนุษย์มี หิริโอตตัปปะ.. สติ และปัญญา ก็จะรู้จักใช้ธรรมชาติอย่างเคารพธรรม.. มีความพอดีเชิงอนุรักษ์ เพื่อการรักษาสมดุลและส่งต่อความรับผิดชอบอย่างมีคุณภาพสู่คนรุ่นต่อๆ ไป ด้วยการใช้การเรียนรู้ที่ถูกต้องตรงธรรม

ธรรม.. จึงเป็นความสำคัญยิ่งต่อการเรียนรู้ของมนุษยชาติ เพื่อการดำรงอยู่อย่างมี มนุษยธรรม ก่อเกิด ความกตัญญูกตเวทิตา เป็นแรงขับเคลื่อนชีวิต ด้วยความเข้าใจในสัจธรรมที่ว่า..

แม้มนุษย์มิได้เป็นผู้สร้างธรรมชาติ

แต่มนุษย์สามารถทำลายสมดุลของธรรมชาติได้... และเมื่อสมดุลธรรมชาติถูกทำลายลง ธรรมชาติก็ไม่ได้ลงโทษมนุษย์ แต่เหตุปัจจัยที่มนุษย์สร้างขึ้น ย่อมส่งผลกลับมาสู่ชีวิตของมนุษย์ให้เป็นไปตาม เหตุปัจจัย นั้น...

อัศจรรย์ของธรรม..ในธรรมชาติ จึงเกิดขึ้นตรงนี้เอง.. ภายใต้อำนาจแห่งธรรม.. คือ การเคลื่อนไหวของทุกชีวิตที่เป็นไปตาม เหตุปัจจัย ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยการกระทำอย่าง มีเจตนา ของสัตว์นั้นๆ.. ที่ต้องรับผลของกรรมนั้น

เมื่อ ๕-๗ ตุลาคม ที่ผ่านมา ได้รับนิมนต์จาก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรีและผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี เป็นองค์บรรยายธรรม ใน โครงการร้อยใจไทย สืบสานราชธรรม.. ถวายพระราชกุศลแด่ สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ซึ่งนับเป็นห้วงเวลาที่มีวิกฤตการณ์ทางดินฟ้าอากาศที่ต้องเฝ้าระวังสูงสุดต่อภัยธรรมชาติ แต่ด้วย อำนาจแห่งธรรม จึงทำให้การจัดงานของทั้งสองจังหวัดเป็นไปด้วยความเรียบร้อย เดินทางสะดวก ไม่ติดขัดใดๆ และไม่พานพบฝนตกหนัก น้ำท่วม ตามที่เป็นข่าว

เรื่อง อัศจรรย์แห่งธรรม เป็นเรื่องที่พิสูจน์ได้จริงๆ หากบุคคลนั้นถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติที่สามารถพิสูจน์ได้.. ย่อมจะได้เห็นจริงใน อัศจรรย์แห่งธรรม ที่สามารถปรับความสมดุลให้เกิดขึ้นได้อย่างฉับพลันทันใด ในช่วงเวลาหนึ่งที่อำนาจแห่งธรรมสำแดง..

 ซึ่งจะต้องมีความเข้าใจกฎเกณฑ์ธรรมชาติ ที่จะนำไปสู่ความเข้าใจในชีวิต

เมื่อเข้าใจกฎเกณฑ์ธรรมชาติ.. เข้าใจกฎเกณฑ์กรรม จึงเห็นจริงใน วิถีชีวิต ที่เคลื่อนไหวไปตามเหตุปัจจัย หาตัวตนเที่ยงแท้มิมีเลย มิสามารถควบคุมให้ชีวิตไปตามความต้องการของตนได้

ความเข้าใจเช่นนี้ จึงนำไปสู่ความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิต.. ที่สามารถพัฒนาชีวิตให้ก้าวหน้าไปสู่ความสุขสงบ สามารถพบเห็นจริงใน อัศจรรย์แห่งธรรม ได้ด้วยตนเอง

การเดินทางด้วยจิตใจที่เคารพธรรม จึงได้พบความอัศจรรย์แห่งธรรมตลอดเส้นทาง.. ดังที่ปรากฏเมื่อไปพักที่ วัดเวฬุวันฯ อ.ทองผาภูมิ จ.กาญจนบุรี ที่ได้รับการปฏิสันถารอย่างดียิ่งจาก หลวงพ่อสาคร ธัมมาวุโธ ลูกศิษย์หลวงปู่ฝั้น ซึ่งนับเป็นพระมหาเถระรูปหนึ่งในปัจจุบัน ที่มี ปฏิปทา น่าเคารพยิ่ง โดยเฉพาะในด้านบำเพ็ญประโยชน์เพื่อคณะสงฆ์และประชาชนในพื้นที่ อย่างยากที่ใครๆ จะกระทำได้.. จึงเป็นค่ำคืนของการสนทนาธรรมที่มีคุณค่ายิ่ง โดยเฉพาะเมื่อได้ รับบาตร จาก หลวงพ่อสาคร ที่มอบถวายมา อันเป็นบาตรที่เกิดจากการทำด้วยมือของพระเถระในวัดป่าเวฬุวันฯ ที่ทรงคุณค่ายิ่งทางธรรมวินัย.. ที่นับเป็นความอัศจรรย์แห่งธรรมอย่างแท้จริง!!.

เจริญพร

dhamma_araya@hotmail.com