พึ่งลำแข้งตัวเอง!

สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ ได้มีหนังสือแจ้งให้บุคคลที่ทำการเผยแพร่เอกสารข้างต้น ทราบแล้วว่า กรณีนี้เป็นเรื่องที่อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ

ดังนั้น การกระทำดังกล่าวอาจกระทบต่อกระบวนพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ ควรระมัดระวังการกระทำให้อยู่ภายใต้กรอบของเสรีภาพ

ในการแสดงความคิดเห็นตามที่รัฐธรรมนูญรับรองไว้ เพื่อมิให้เป็นการกระทำที่เข้าข่ายตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ

ว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2561 มาตรา 38 และข้อกำหนดศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วย วิธีพิจารณาคดีรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2562 ข้อ 10”

และ..พลันเสียงนกหวีดดัง คุณสมชัยก็ได้โพสต์ภาพเอกสารข่าวของสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ พร้อมข้อความ.. “รับทราบ รับปฏิบัติครับ

ได้แก้ไข โดยลบโพสต์ในอดีตทั้งหมดเป็นที่เรียบร้อย โปรดงดวิพากษ์วิจารณ์ใดๆ ในคอมเมนต์ด้วย”

ครับ..นี่ก็เป็นอุทาหรณ์ให้สำนึก-สำเหนียกกันว่า..เรื่องที่อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล (ไม่ว่าจะศาลใด) จะต้องไม่แสดงความคิดเห็น หรือกระทำการเกินกรอบของเสรีภาพ!

ส่วนเมื่อคุณสมชัยลบโพสต์แล้วจะมีใครหาเรื่อง-หาความต่อหรือไม่อย่างไรนั้น ก็คอยตามดูกันไป

เหมือนเช่นที่ผมเองก็กำลังตามดู หลังเห็นจากเพจสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทยโพสต์ว่า คุณชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล นายกสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย คุณวิรัตน์ เฮงคงดี กรรมการสมาคมฯ

ร่วมกับ สมาคมนักแสดง (ประเทศไทย) และสมาคมส่งเสริมอุตสาหกรรมสตูดิโอไทย เดินทางเข้าพบคุณจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน..

เพื่อหารือเรื่อง “สวัสดิภาพของคนทำงานในอุตสาหกรรมบันเทิงไทย” ทุกตำแหน่ง เช่น เรื่องของชั่วโมงการทำงาน เรื่องประกันสังคมของอาชีพอิสระ เรื่องค่าตอบแทนที่เป็นธรรม

รวมถึงการจัดทำสัญญาจ้างงานกลาง ที่คนในอุตสาหกรรมสามารถดาวน์โหลดไปใช้ได้ฟรี เพื่อป้องกันการถูกโกงไม่จ่ายค่าแรงทำงาน” นั้น จะมีความคืบหน้าแค่ไหน-อย่างไร? 

และเรื่องเร่งด่วนที่ทางสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย ได้ขอความร่วมมือกับกระทรวงแรงงาน และสามารถเริ่มทำได้ทันที..

1.ร่วมเป็นเจ้าภาพโครงการ "รู้ก่อนรับงาน" เพิ่มความน่าเชื่อถือและการรับรู้ในวงกว้าง 2.สนับสนุนวิทยากร จากกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

3.ช่องทางส่งต่อ เมื่อแรงงานต้องการความช่วยเหลือจากภาครัฐ

เนี่ย..ก็เช่นกัน กระทรวงแรงงานจะเริ่มทำทันทีได้หรือไม่ก็ต้องติดตามดูกัน ซึ่งก็เห็นต้องขอชื่นชมสมาคมผู้กำกับฯ ที่รู้ร้อน-รู้หนาว..

ได้เล็งเห็นและให้ความสำคัญกับ “สวัสดิภาพ” ของคนทำงานในอุตสาหกรรมบันเทิงไทย!

ทั้งๆ ที่ก็เป็นแค่ 1 ใน 13 สมาคมที่อยู่ร่วมใน “องค์กร” คนทำหนังไทยอย่าง “สมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ” ที่ตอนนี้ถูกถามถึงกันหนาหูว่า..

ยังมีการดำเนินงาน เพื่อเป็น “ศูนย์รวม” คอยแก้ปัญหาต่างๆ ในวงการอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยที่เกิดขึ้นในแต่ละสาขาอาชีพ ตามเจตนาอยู่หรือไม่?

ที่เขาสงสัย ก็ด้วยเพราะ 6-7 ปีมานี้ สมาพันธ์สมาคมฯ ไม่เคยแอ็กชันอะไรเพื่อคนในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยให้เห็นเลย

หรือจะเป็นเพราะสมาพันธ์สมาคมฯ ไม่มีน้ำยา สมาคมผู้กำกับฯ จึงเลยต้องหันพึ่งลำแข้งตัวเอง..

ชนกับภาครัฐอย่างเป็นงาน-เป็นการ!.

สันต์ สะตอแมน