
เมื่อรัฐบาลมีโครงการ "คนละครึ่งพลัส" มนุษย์ป้าสายประหยัดอย่างเราจะใช้สิทธิแบบส่งๆ ไม่ได้เด็ดขาด เพราะเงินทุกบาทต้องเกิดประโยชน์สูงสุด
ข้อแรก อย่าเพิ่งรีบใช้สิทธิทันทีที่ได้เงินเข้า ควรสำรวจร้านค้าในละแวกบ้านก่อนว่าร้านไหนเข้าร่วมโครงการบ้าง บางร้านมีโปรโมชันลดเพิ่มจากสิทธิคนละครึ่งอีกต่างหาก ใช้เป็นก็ประหยัดได้สองต่อ
ข้อสอง เน้นซื้อของจำเป็นก่อน ของกินประจำวัน ไข่ ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ หรือของใช้ในบ้าน ควรมาก่อนขนมและของจุกจิก เพราะสิทธิที่ได้มาควรช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายจริงๆ
ข้อสาม วางแผนยอดใช้จ่าย อย่าใช้หมดในวันเดียวเพราะความตื่นเต้น ลองคำนวณเฉลี่ยต่อวันหรือสัปดาห์ จะช่วยให้ใช้สิทธิได้ตลอดโครงการ ไม่ต้องมานั่งเสียดายทีหลัง
ข้อสี่ เปรียบเทียบราคาเสมอ แม้จะเป็นร้านที่ร่วมโครงการ แต่ถ้าราคาสูงกว่าท้องตลาดมาก ก็อาจไม่คุ้มเท่าที่คิด มนุษย์ป้าสายประหยัดต้องคิดเลขไวกว่าเครื่องคิดเงิน
ข้อห้า ชวนคนในบ้านช่วยกันวางแผนมื้ออาหาร ซื้อวัตถุดิบครั้งเดียวแล้วทำอาหารได้หลายมื้อ นอกจากประหยัดเงินแล้ว ยังช่วยลดการซื้ออาหารสำเร็จรูปที่ราคาแพงกว่า
ข้อสุดท้ายที่สำคัญที่สุด อย่าซื้อของเพียงเพราะเห็นว่าจ่ายแค่ครึ่งราคา เพราะถึงจะลดครึ่งหนึ่ง แต่ถ้าเป็นของที่ไม่จำเป็น ก็ยังถือว่าเสียเงินอยู่ดี
มนุษย์ป้าสายประหยัดตัวจริงไม่ได้ภูมิใจที่ใช้สิทธิหมดเร็วที่สุด แต่ภูมิใจที่ใช้สิทธิได้คุ้มที่สุด ซื้อของจำเป็นได้ครบ กินอิ่มทั้งบ้าน และยังเหลือเงินในกระเป๋าไว้สำหรับเรื่องสำคัญในวันข้างหน้า
สูตรดังว่า ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะคะ เพราะความสุขของมนุษย์ป้า ไม่ใช่การใช้เงินเก่ง แต่คือการบริหารเงินให้เก่งต่างหาก!.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เหตุผลของการกินเหล้า!
ทำไม?!? ผู้ชายถึงชอบไปดื่มกับ "เพื่อน"
ใจอย่าร้อน..ตามอากาศ!!
แดดเมืองไทยช่วงนี้ เล่นเอาคนเดินดินกินข้าวแกงแทบจะกลายเป็นไก่ย่างเดินได้กันเลยทีเดียว ออกจากบ้านตอนเช้าหน้าสด พอถึงป้ายรถเมล์เหมือนเพิ่งอาบน้ำมาใหม่อีกรอบ เหงื่อไหลย้อยจนเสื้อแนบตัวแบบไม่ต้องพึ่งแฟชั่นฟิตติ้งใดๆ
คนในอยากออก..คนนอกอยากเข้า
เรื่องขำๆ ที่ส่งกันในห้องไลน์ สำหรับคนเกษียณสุข .. ครูให้นักเรียนเขียนว่าอยากเป็นอะไรเมื่อโตขึ้น... และไม่อยากเป็นอะไร?!? "อยากเป็นอะไรในอนาคต"
เวลายังเยาว์วัยสำหรับ..ลาว
มีโอกาสไปเยี่ยมเยือนประเทศลาว เพื่อนบ้านใกล้ชิดสนิทสนม แค่เดินข้ามสะพานมิตรภาพฯ ไปไม่ถึงกิโล ก็ได้ชื่อว่าเดินทางไปต่างบ้านต่างเมืองแล้ว
เรือนเสมือนญาติ
คนที่มีประสบการณ์กับชีวิตประจำวันที่ต้องเดินเข้า-ออกโรงพยาบาล เพื่อไปดูแลหรือเป็นกำลังใจให้กับพ่อแม่พี่น้องญาติสนิทที่กลายเป็น "ผู้ป่วย" เท่านั้น ที่จะตระหนักรู้ว่า
ดื่มน้ำให้นึกถึงต้นน้ำ
สุภาษิตจีนกล่าวไว้ว่า “ดื่มน้ำให้นึกถึงต้นน้ำ”

