ห่วงใยแต่กลับทำให้เดือดร้อน?

แต่..ชาวบ้าน-ชุมชนก็ไม่ได้เดือดร้อนกับเสียงดนตรีอึกทึกนั้น กลับกันพลันได้ยินเสียงโห่ร้องต่างก็ยกมือท่วมหัวพลางกล่าวทั้งที่ดังออกข้างนอก-ทั้งอยู่ในใจ..

“ขอร่วมอนุโมทนา..สาธุ”!

เนี่ย..ที่เกริ่นซะยืดเยื้อก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ พอดีเห็นมีข่าววันก่อนว่า “งานบวชบนเกาะพะงัน” ได้ถูกชาวต่างชาติร้องเรียนเรื่องเสียงดัง ก็เลยอยากจะทำความเข้าใจกับฝรั่งมังค่า..

เผื่อ (อ่านภาษาไทยออก) จะได้รู้-ได้เข้าใจประเพณีที่ตัวเองไม่มีรากวัฒนธรรม!

แหมๆ..ทำเป็นดัดจริตกับเสียงกลองยาว-เสียงดนตรี แต่ทีพวกมึงจัด “ปาร์ตี้ยา” กันหามรุ่งหามค่ำทำไมแม่งงไม่รู้สึกหนวกหู-หนักกบาลกันเลยล่ะ..หือ?

หรือว่าพื้นที่เกาะพะงันแห่งนั้น พวกต่างชาติยึดเบ็ดเสร็จไปแล้วถึงได้เอะอะอะไรก็พาลให้เดือดร้อน หงุดหงิด รำคาญ ขวางหู ขวางตาไปหมด..

กะจะกดให้คน (พื้นที่) ไทย ต้องอยู่ใต้โอวาทพวกมรึง ห้ามส่งเสียงอึกทึกครึกโครม ห้ามจัดงานบุญ-งานบวช เว้นไว้เฉพาะงาน “ปาร์ตี้ขี้ยา” อย่างงั้นรึ?

แต่ไม่น่า..เพราะเห็นมี สส.-คนพะงัน (บางคน) ยืนยันหนักแน่นว่า..พวกเขาไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับการอยู่ร่วมกันกับชาวยิว-ชาวต่างชาติ

ซ้ำยังฟาดกลับเอากับคน-กับสื่อว่าที่เอาเรื่องไปโพนทะนาในทางเสียหายนั้น เป็นข่าวลวง-ข่าวเท็จ ที่มองและตัดสินจากมุมเดียว!

บ้างก็ให้เดือดดาล อย่าง “Wanmai Janin Bergman” ได้โพสต์ (บางท่อน) ว่า.... “เกาะพะงันเป็นเมืองท่องเที่ยว มึงจะให้ไม่มีนักท่องเที่ยวเหรอ

คนต่างชาติที่เข้ามาที่นี่ ไม่ได้เลวทุกคน เช่นเดียวกับมนุษย์ทุกคนที่มีทั้งดีและเลว

คนจำนวนมากเข้ามาท่องเที่ยว เข้ามาทำงาน เข้ามาลงทุน เข้ามาสร้างครอบครัว และเข้ามาเพราะรักเกาะแห่งนี้ ด้วยเหตุผลที่คล้ายๆ กัน ถึงจะไม่ทุกคน

ใครที่เคารพกฎหมาย เคารพวัฒนธรรม และอยู่ร่วมกับชุมชนอย่างดี เราก็ควรต้อนรับเขา

แต่สิ่งที่น่าเศร้าคือ ทุกวันนี้มีคนแบบมึง ที่เอาแต่ขุด เอาแต่ปั่น เอาแต่ขยายเรื่องแย่ๆ จนคนทั้งประเทศมองเกาะพะงันในด้านลบ

กูถามจริง…มึงเคยโพสต์เรื่องดีๆ ของเกาะบ้างไหม? มึงเคยโพสต์เรื่องน้ำใจของคนพะงันบ้างไหม? มึงเคยโพสต์เรื่องที่คนไทยกับชาวต่างชาติอยู่ร่วมกันดีๆ มานานหลายสิบปีบ้างไหม?

ไม่ ใช่มั้ยล่ะ เพราะเรื่องดีมันขายไม่ได้ ความขัดแย้ง ความเกลียดชัง และดรามา มันขายได้มากกว่า

เรื่องนอมินีก็เหมือนกัน มึงเอาแต่โทษคนถือหุ้น โทษคนเป็นนอมินี โทษชาวต่างชาติ แต่ไม่เคยย้อนกลับไปดูต้นตอของปัญหา

เมื่อ 10-20 ปีก่อน คนจำนวนมากทำทุกอย่างผ่านระบบ ผ่านนักบัญชี ผ่านทนาย ผ่านบริษัทรับจดทะเบียน ผ่านหน่วยงานที่รับรองเอกสาร ถ้ามันผิดมาตั้งแต่ต้นจริง

กูถามหน่อย ใครรับจดทะเบียน? ใครอนุมัติ? ใครออกเอกสาร? ใครปล่อยให้ดำเนินมาหลายสิบปี? ทำไมตอนนั้นไม่มีใครบอกว่าผิด

แต่พอมาวันนี้กลับโยนความผิดให้คนปลายทางอย่างเดียว กูไม่ได้โทษรัฐ เพราะการตรวจสอบเป็นหน้าที่ของรัฐ

แต่สิ่งที่กูรังเกียจ คือพวกที่คอยยุ คอยปั่น คอยสร้างกระแสความเกลียดชัง จนคนธรรมดาที่หาเช้ากินค่ำต้องเดือดร้อน

คนทำงานเดือดร้อน คนค้าขายเดือดร้อน พนักงานโรงแรมเดือดร้อน ร้านอาหารเดือดร้อน คนขับรถเดือดร้อน ธุรกิจท้องถิ่นเดือดร้อน และสุดท้ายทั้งเกาะเดือดร้อน..”

ครับ..เพื่อตัดความเดือดร้อน ก็ปล่อยให้คนเกาะพะงันเขาอยู่ของเขาเถอะ!.

สันต์ สะตอแมน