ข้อเสนอจาก‘คนลูกที่’

ผมก็มักจะได้รับข้อเสนอจากพวกเขา หรือที่เรียกกันว่า “ทีมงานคนลูกที่” (พื้นที่) อยู่เป็นประจำ ถึงการแก้ไขปัญหา 3 จังหวัดชายแดนใต้!

แต่ล่าสุด น่าสนใจที่พวกเขา “คนลูกที่” ได้เสนอว่าการแก้ไขปัญหาความไม่สงบจะให้เห็นเป็นรูปธรรมภายใน 2 ปี..

 ในขณะที่ อ.วันมูหะหมัดนอร์ มะทา ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี บอกเตรียมเสนอแนวทางแก้ปัญหา โดยวางเป้าให้เห็นเป็นรูปธรรมภายใน 4 ปี!

ซึ่งนอกจากความน่าสนใจใน “ระยะเวลาเป้าหมาย” ความสำเร็จของปัญหาที่เรื้อรังมากว่า 22 ปีให้เห็นเป็นรูปธรรมที่สั้นกว่าแล้ว

นี่..ยังถือเป็นครั้งแรกที่“คนลูกที่” ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของเหล่าข้าราชการ ผู้นำทางความคิดทั้งพุทธ-มุสลิมที่เกิด-ทำงานอยู่ในพื้นที่ 3 จชต.ทั้งที่เกษียณ ทั้งที่ยังทำงานอยู่ในเวลานี้

จะบอกว่าเขาคือตัวจริง “คน 3 ส.” หมายถึง “เสี่ยง เสียว และเสียหาย” เกิดภาวะ “ทนไม่ได้/ไม่ยอมทน/ไม่ทนแล้ว (โว้ย)” กล้าออกมาทำข้อเสนอแบบตรงไป-ตรงมาขึ้นมาแล้ว

และยังพูดให้ย้อนคิดด้วยว่า.. “ทุกรัฐบาลบอกอ้างอิงฟังเสียงจากคนพื้นที่” แต่ความเป็นจริงที่ผ่านมาจะเป็นเสียงจากคนพื้นที่เพียงกลุ่มเดียวที่ถูกจัดตั้ง..

และคนกลุ่มนั้นก็ฉายภาพซ้อนให้เห็นว่าตนเองคือเสียงของคนส่วนใหญ่!

ประกอบกับข้อเสนอดังกล่าวนั้นคนส่วนกลางที่ถูกบดบังข้อเท็จจริงและปัดการรับรู้และความรับผิดชอบว่า “เป็นปัญหาที่ละเอียดอ่อน” และปัญญาที่ตื้นด้วยการใช้วิธี “เอาใจคือเข้าใจ”..

จึงเป็นเหตุ-ปัจจัยที่สำคัญของปัญหา 3 จชต.ให้เรื้อรังมายาวนานถึง 22 ปี!

กลุ่มคนลูกที่ยังได้เล่าต่อว่า..ในฐานะของข้าราชการ ตัวเขาต้องตอบชาวบ้านด้วยความยากลำบากอยู่บ่อยๆ จากคำถามที่ดูซื่อๆ ว่า..

“รัฐบาลหรือราชการไม่ได้เลี้ยงไข้ เพื่อหวังผลประโยชน์ในงบประมาณ หรือความก้าวหน้า หรือผลตอบแทน เช่นต้องการเงินเสี่ยงภัย”

นั่น..เป็นเพราะที่ผ่านมารัฐบาลก็ยังคงแก้ปัญหาแบบใช้สูตรเดิม ทีมเดิม ผลลัพธ์ก็เลยออกมาแบบเดิมๆ ปัญหายังอยู่แถมเพิ่มขึ้น แก้ยากขึ้นอีก ทำให้ชาวบ้านเขาคาใจ!

ก็..อยากฝากรัฐบาลอนุทิน 2 ที่ดูจะเป็นความหวังของคน 3 จชต. เห็นได้จากการเลือกที่ผ่านมา ในจำนวน สส.13 คนใน 3 จชต. พรรคภูมิใจไทย..

 จากที่เคยได้แค่ 1 คน กลายเป็นกลุ่มใหญ่ 5 คนมากสุด จะได้เอาจริง-เอาจังกับการแก้ปัญหาให้สะเด็ดน้ำเสียที!

ซึ่งเท่าที่ศึกษาดูแนวทางที่ “คนลูกที่” นำเสนอต้องบอกว่าน่าสนใจอย่างยิ่ง และทำให้เล็งผลได้ว่าเป้าหมายรูปธรรม 2 ปี น่าจะมีทางเป็นไปได้ ด้วย..

(1) คนพื้นที่เห็นปัญหา รู้ได้ว่าอะไรคือสาเหตุ และทำไมถึงปัญหาไม่จบ จนคิดต่อได้เลยว่าให้จบควรทำอย่างไร?

แนวทางตอบโจทย์นี้คนลูกที่ชวนคิดว่าปัญหาความไม่สงบไม่ปลอดภัยเป็นปัญหาภายในที่นายอำเภอ กำนันผู้ใหญ่บ้านต้องเป็นเจ้าภาพเพราะเป็นหน้าที่โดยตรง

(2) ข้อเสนอสำคัญคือการเร่งรัดบทบาทเจ้าหน้าที่รัฐให้ทำจริง-เต็มที่ ใช้โครงสร้างกระบวนการทำงานให้เกิดประสิทธิภาพจริงๆ

เช่น นายอำเภอสวมหมวกทั้งเป็นนายอำเภอ-คนมหาดไทย และ ผอ.ศปก.อ.-คนของ กอ.รมน. คนลูกที่เขาจึงเสนอ...

ว้า..เนื้อที่หมด เอาไว้ต่อวันพรุ่งนี้ (อีกหน่อย) ก็แล้วกัน!.

สันต์ สะตอแมน