ยากจะเอาลง!

นอกจาก “พื้นที่ส่วนบุคคล” ที่เป็นเจ้าของโดยชอบแล้ว ยังมี “พื้นที่สาธารณะ” ที่ผู้มีอำนาจในท้องถิ่นกับ “ขาใหญ่” คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์กันอย่างเป็นล่ำเป็นสันจนมั่งคั่ง!

ทั้งคนในและคนนอกพื้นที่ที่เข้ามาเรียกเก็บค่าคุ้มครอง โดยเฉพาะริมฟุตบาทบนทางสาธารณะและพื้นที่ว่างเปล่าที่พอจะวางโต๊ะหรือเคาน์เตอร์สักตัวขนาดเมตรคูณเมตร

ก็มีราคาค่างวดเดือนละเป็นหมื่นขึ้นไป และมีการขยายกิจการออกไปจากเพียงเรียกเก็บ “ค่าคุ้มครอง” ก็วิวัฒนาการกลายเป็น “ส่วย” ที่ต้องเก็บส่งฝ่ายอำนาจที่เป็นนายข้างบน

แหล่งข่าววงในเขาเล่าลือกันว่า..จากที่เคยเก็บกินจากข้างฟุตบาทและที่ว่างเปล่า ก็ได้ขยายกิจการ (เก็บส่วย) แตกสาขาออกไป ครอบคลุม..

ทั้งส่วยบาร์เบียร์ สถานบันเทิง ส่วยแรงงานต่างด้าว ส่วยนักลงทุนต่างชาติ ส่วยคิวรถ taxi และอื่นๆ สารพัดที่ขูด-เก็บได้!

และด้วยเป็นเมืองท่องเที่ยวรายได้มหาศาลเช่นนี้ จึงมีเงินตราต่างประเทศสะพัดตลอด 40 กว่าปีที่ผ่านมา จึงไม่แปลกที่จะมีเบี้ยบ้ายรายทางจากธุรกิจต่างๆ เกิดขึ้นตามมา..

พร้อมๆ ไปกับการแสวงหาผลประโยชน์ของผู้มีอำนาจหน้าที่ตามมาเช่นกันจนถึงวันนี้!

ซึ่งแรกๆ ก็มีแค่นักการเมืองท้องถิ่น ก่อนที่จะมีหน่วยงานจากจังหวัด ตำรวจและหน่วยงานจากส่วนกลางเข้ามามีเอี่ยวด้วยมากกว่า 10 หน่วยงาน

แต่ที่เป็นล่ำเป็นสันก็ตำรวจและมาเฟียท้องถิ่นที่เก็บแล้วแบ่งกับจังหวัด!

ผู้มีอิทธิพลนายนั้น คือขาใหญ่ตัวจริง-เสียงจริงที่เก็บผลประโยชน์ส่งนายเป็นเรื่องเป็นราวและขยายเครือข่ายออกไป จนถึงขั้นประกาศอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย..

นักลงทุนที่จะเข้ามาลงทุนในป่าตองต้องผ่านทางเขาคนเดียวเท่านั้น!

โดยเฉพาะนักลงทุนต่างชาติทั้งจีน, รัสเซีย, ฝรั่งยุโรป ออสเตรเลีย เข้ามาทำธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับการท่องเที่ยวด้านบันเทิง ผับ บาร์ รวมถึงกิจกรรมทางน้ำ

ซึ่งผู้มีอิทธิพลคนนี้ชอบทำธุรกิจเทาๆ เพราะตัวเองติดยางอมแงม แต่สร้างภาพลักษณ์เบื้องหน้าว่าเป็นผู้อุทิศตนให้สังคม คนเลยเคารพ-ยำเกรง!

ครับ..ที่ผมได้หยิบยกเกาะสวรรค์ไข่มุกอันดามันมาพูด-มาคุยวันนี้ ก็ไม่ได้จะเอา “มะพร้าวมาขายสวน” เพราะคนภูเก็ตเขารู้กันโดยทั่วไปดีอยู่แล้ว

เพียงแต่บังเอิญได้เห็นคำสัมภาษณ์ของคุณสุชาติ ชมกลิ่น รมต.กระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม ถึงความคืบหน้าการแก้ไขรุกล้ำพื้นที่ชายหาดใน จ.ภูเก็ต

และมีบางช่วงบางตอน คุณสุชาติเผยว่า.. “ยังมีปัญหาอยู่นิดหนึ่งในเรื่องของการแก้ไขปัญหาชายหาด เป็นกลุ่มที่ครอบครองกันมายาวนานและมีรายได้จากการเก็บค่าเข้าหาด

วันหนึ่งมีรายได้เป็นหลักแสน มันเป็นเรื่องผลประโยชน์ของเขา แต่เรื่องนี้ไม่มีนายทุนที่จะยิ่งใหญ่กว่ากฎหมายที่ถูกต้อง ยืนยันจะต้องเอาคืน

เขาก็สู้ตามกระบวนการเขาไป เราก็ตั้งหลักสู้ในสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมาย..บางหาดคนที่ทำตัวตนไม่เท่าไหร่หรอก ก็เหมือนจิ๊กโก๋กลางซอย

ถ้าแน่จริงต้องมีจิ๊กโก๋ปลายซอยค้ำยันอยู่ เราต้องหาตัวให้เจอทั้งหมด ตอนนี้เจอกลางซอยแล้ว เดี๋ยวเจอปลายซอย..

ตนบอกกับข้าราชการทุกคนว่า ถ้าเรายืนอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง ถ้าทวงแผ่นดินของกรมอุทยานฯ กรมป่าไม้ คืนให้กับประเทศชาติ ไม่กลัวหรอก

เพราะเราอยู่บนพื้นฐานไม่ได้เอามาเป็นของเรา เอามาเป็นของประชาชน เอากลับคืนสู่ธรรมชาติ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ทำด้วยความบริสุทธิ์ใจ

และเชื่อว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง ประเทศไทย พระสยามเทวาธิราชมีจริง ตนเอาจริง คอยดูแล้วกัน”

คือ..ก็จะคอยดู ว่า “ผู้มีอิทธิพลแห่งป่าตอง” คนนั้น จะใช่ “จิ๊กโก๋ปลายซอย” ที่คุณสุชาติตามหาหรือไม่ แต่ถ้าใช่ ก็ไม่ได้จะปรามาส..

ต่อให้ “10 สุชาติ” ก็ยากจะเอาลง!.

สันต์ สะตอแมน