ออกจากกะลา..กินของแพง?

การเสนอขึ้นทะเบียน “วัดพระมหาธาตุ วรมหาวิหาร” เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลก สมัยสามัญ ครั้งที่ 48

ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 19–29 กรกฎาคม 2569 ณ นครปูซาน สาธารณรัฐเกาหลี ด้วยความตื่นเต้นระทึกใจ!

ไม่ได้เพราะเป็นคนปักษ์ใต้ ที่จะได้ภาคภูมิใจกับการมี “แหล่งมรดกโลกแห่งแรกของภาคใต้” หากแต่การได้รับการรับรองจากคณะกรรมการมรดกโลก..

จะทำให้วัดพระมหาธาตุ วรมหาวิหาร เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งที่ 6 และแหล่งมรดกโลกแห่งที่ 9 ของประเทศไทย ซึ่งจะเป็นความภาคภูมิใจของคนไทยทั้งประเทศ!

ครับ..วันก่อนแวะไปหาของกินที่ฟู้ดคอร์ทแบรนด์ “ครัวคุณต๋อย” ใน “คริสตัลปาร์ค” เลียบด่วนเอกมัย-รามอินทรา..

ก็ให้รู้สึกตกใจเล็กน้อยที่เห็นร้านรวงมีเหลืออยู่แค่ไม่กี่เจ้าจนดูโหรงเหรง หงอยๆ!

แต่หลังจากที่กินโน่น-ชิมนี่ไป 2-3 ร้าน ผมก็ได้คำตอบกับตัวเองขึ้นมาทันที ว่าสาเหตุที่ “ร้านอาหาร” ที่ครัวคุณต๋อยการันตีในความเอร็ดอร่อยโชว์หน้าจอทีวีอยู่กันไม่ได้นั้น..

คงเป็นเพราะลูกค้า-นักชิมผิดหวังกับรสชาติแน่ๆ ที่แม้ “ลิ้นจระเข้” อย่างผมก็ยังแอบบ่น (ในใจ) สู้กินร้านริมถนนไม่ได้ว่ะ!

และบังเอิญมาเห็นข้อความที่คุณพชร์ อานนท์ ผู้กำกับภาพยนตร์คนดังโพสต์เข้าอีก ก็เลยใคร่ขออนุญาตลอกมาให้ผู้อ่านได้อ่านกัน ดูซิจะมีความรู้สึก-เห็น (จริง) ตรงกันมั้ย?..

“อยากให้เจ้าของฟู้ดคอร์ท เจ้าของห้างดังๆ เห็นโพสต์นี้จัง ช่วยกันแชร์ เราผู้บริโภคจะได้ไม่เสียเงินแพงๆ สูญเปล่า

อาหารฟู้ดคอร์ท เดี๋ยวนี้แย่มากไม่อร่อยเลย เสียชื่อร้านดังๆ หมด จ้างพนักงานต่างชาติมาทำรสชาติเปลี่ยนไปมาก หอยทอดกลายเป็นอะไรก็ไม่รู้  ยิ่งน้ำเงี้ยวหาความอร่อยไม่ได้

เจ้าของร้านต้องคำนึงถึงคนกินด้วย ไม่ใช่ว่าจ้างใครก็ได้มาทำ แค่ปรุงรสชาติก็เถอะ มันต้องอร่อย แล้วบ่นว่าขายไม่ดี ก็รสชาติมันไม่เป็นของไทยดั้งเดิมแบบนี้

ต่อให้เปิดสัก 10 ที่ก็ขายไม่ดี รสชาติ แย่มาก อย่าเอาแต่ความสบาย ให้ใครมาขายก็ได้ แค่สั่งอาหารก็เหนื่อยแล้วพูดแต่ภาษาต่างชาติ..

ต้องช่วยกันแชร์ให้ถึงเจ้าของร้าน เจ้าของห้าง เลือกสรรให้ผู้บริโภคหน่อยนะ คือมันไม่อร่อยจริงๆ แพงก็แพง เสียเงินแล้วเราก็อยากกินอะไรอร่อยๆ ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นเลย

เราอยากให้พวกท่านขายดีขึ้น การที่เอาต่างชาติมาทำอาหารให้คนกินมันต้องรู้ถึงรสชาติของอาหารนั้นด้วย ไม่ใช่ว่าจะเอาแต่ได้

อย่างน้อยมีคนไทยสักคนที่ทำอาหารเป็นคอยเป็นหัวเรือใหญ่ในการทำอาหาร ต่างชาติก็เอาไปเสิร์ฟ หยิบช้อนหยิบจานน่าจะดีกว่า ที่เป็นอยู่ไม่อร่อยเลย

บางคนอาจจะกินหมดเพราะเขาเสียดายเงินหรือเปล่า เราหวังดีจริงๆ เพราะเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรายได้เขานะ ไม่อร่อยก็คือไม่อร่อย แถมรสชาติยังผิดเพี้ยนอีก  

ฝากถึงเจ้าของห้างด้วยนะอย่าเก็บแต่ค่าเช่า นึกถึงคุณภาพอาหารกับรสชาติด้วย เจ้าที่คนไทยทำก็มีดีหลายเจ้า แต่ที่ชาวต่างชาติทำเยอะกว่า เงินยิ่งหายากอยู่ เข้าใจนะครับ”

ขอบอก..คุณพชร์น่ะไม่ได้เก่ง-มีความรู้ความสามารถเฉพาะการกำกับภาพยนตร์เท่านั้น ด้านรสชาติอาหารแกก็จัดอยู่ประเภท “นักชิมลิ้นทอง” น้องๆ “แม่ช้อยนางรำ” เชียวนะเออ!

ฉะนั้น..เจ้าของห้างและเจ้าของฟู้ดคอร์ทควรน้อมรับฟัง พร้อมนำไปแก้ไขเสีย อย่าให้เสียชื่อ-เสียแบรนด์ล่ะ!

อ้อ..สำหรับไอศกรีมของดาราที่ขายถ้วยละ 200-600 บาท ก็ขึ้นกับรสนิยมใครรสนิยมมัน คนมีกะตังค์ก็ทานไป ส่วนใครที่คิดว่าแพงก็อย่าไปซื้อกิน

และไม่ต้องไปกังวลตามที่เจ้าของเขาโพสต์.. “คนไทยต้องหยุด mindset ที่ไม่พัฒนาแบบนี้ครับ มิเช่นนั้นประเทศชาติจะมีแต่ของแย่ๆ ห่วยๆ เต็มประเทศไปหมด

ใครคิดจะทำอะไรดีๆ ก็จะโดนด่า พวกเค้าหมดกำลังใจ และหยุดทำ/ในต่างประเทศที่เจริญแล้ว สังคมให้ค่าของดี ของที่มีนวัตกรรม ของที่มีความพิเศษ มีความคิดสร้างสรรค์ เพราะมันทำยาก

พวกคุณต้องสนับสนุนคนเหล่านี้ เชิดชูเค้า เพราะเค้าสร้างความเปลี่ยนแปลง มิเช่นนั้น > พวกคุณก็จะบริโภคแต่ของแย่ๆ ถูกๆ ไปเรื่อยๆ ไม่พัฒนา อยู่แต่ในกะลา”

ให้คิดเสียว่า..ถ้าแดกของแพงแล้วเป็นการพัฒนาตัวเอง เราก็ยอมโง่..

กินไอศกรีมรถเข็นไปเถอะนะ!.

สันต์ สะตอแมน