ถ้าแก้ได้...อยู่ยาว

เหลืออีกราว ๑ ใน ๓ ซึ่งการเจรจาในรอบที่ ๑๐ มีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ ๒๘ กันยายนนี้ ที่ภูเก็ตบ้านเรานี่แหละครับ

ใช้เวลาราว ๑ สัปดาห์

หากสำเร็จจะเกิดผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจกับประเทศไทยเพิ่มขึ้นอีกมาก โดยจากผลการศึกษาของสถาบันอนาคตศึกษาเพื่อการพัฒนาระบุว่า จะทำให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (จีดีพี) ของประเทศไทยเพิ่มขึ้น ๑.๒๘%

“...ปัจจุบันจีดีพีของไทยอยู่ที่ ๒% กว่าๆ การเจรจา FTA ไทย-EU ก็จะช่วยให้จีดีพีของไทยเพิ่มขึ้นเป็นขยายตัวได้เกินกว่า ๓% ต่อปี

ส่วนการส่งออกจะเพิ่มขึ้น ๒.๘% ถือว่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ...”

ครับสำหรับใครที่ถามหาว่า “ศุภจี” หายไปไหน “ศุภจี” โดนการเมืองเล่นงาน “ศุภจี” ของปลอม ก็นี่แหละครับ ก้มหน้าก้มตาทำเพื่อชาติ

เจรจา FTA  ไทย-EU จบเมื่อไหร่ ประชาชนทั้งประเทศ ทั้งคนถามหา “ศุภจี” คนดูถูกดูแคลน “ศุภจี” ก็จะได้ประโยชน์ไปด้วย

แน่นอนครับการทำ FTA ใช่ว่าไทยจะได้อย่างเดียว ต้องมีส่วนที่เสียไปด้วย เพราะถ้าเอาแต่ได้อย่างเดียว คงไม่มีประเทศไหนยอมเจรจาด้วยแน่นอน

ทั้งเขาทั้งเรามีทั้งได้และเสีย

เพียงแต่ชั่งน้ำหนักแล้วส่วนที่ได้สามารถสร้างประโยชน์ต่อยอดได้ จนหักลบกับส่วนที่เสียไปแล้วไทยยังได้กำไร

คนมีหน้าที่ประท้วง หรือคัดค้านก็ทำไป เพราะเขาเป็นห่วงว่าไทยจะเสียเปรียบ แต่เรื่องนี้ต้องมองภาพรวม ซึ่งทุกประเทศล้วนมองในภาพรวมเป็นหลัก ฉะนั้นก็อยู่ที่ไทยเราเองครับว่า เมื่อทำข้อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว จะสามารถนำไปสร้างประโยชน์ได้มากน้อยแค่ไหน

ตอนนี้สภาพเศรษฐกิจน่าห่วงครับ โดยเฉพาะหนี้ครัวเรือน

สูงจริงๆ

ศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เปิดเผยผลสำรวจ “สถานภาพหนี้ครัวเรือนไทย ปี ๒๕๖๙" พบว่า ภาระหนี้ของครัวเรือนไทยยังคงอยู่ในระดับสูง ท่ามกลางแรงกดดันจากค่าครองชีพ ภาระค่าใช้จ่ายในครอบครัว และรายได้ที่ยังไม่สอดคล้องกับรายจ่าย

ขณะที่ภาพรวมสัดส่วนหนี้ครัวเรือนต่อ GDP ณ ไตรมาส ๑/๒๕๖๙ อยู่ที่ ๘๕.๙% แม้ปรับลดลงจากช่วงก่อนหน้า แต่ยังสะท้อนข้อจำกัดด้านกำลังซื้อและความสามารถในการชำระหนี้ของภาคครัวเรือน

ผลสำรวจพบว่า หนี้สินเฉลี่ยของครัวเรือนไทยในปี ๒๕๖๙ อยู่ที่ ๗๙๔,๙๔๕ บาทต่อครัวเรือน เพิ่มขึ้นจาก ๗๔๐,๕๙๗ บาทในปี ๒๕๖๘

ขยายตัวประมาณ ๗.๓%

มีภาระผ่อนชำระเฉลี่ยอยู่ที่ ๒๑,๙๓๕ บาทต่อเดือน

น่าตกใจครับ หากปล่อยไปอย่างนี้มีโอกาสทะลุล้าน เพราะดอกเบี้ยบานตะไท

และน่าตกใจตรงประเภทหนี้

พบว่า หนี้บัตรเครดิตมีสัดส่วนสูงสุด ๕๕.๑%

รองลงมาเป็นสินเชื่อส่วนบุคคลเพื่อการอุปโภคบริโภค ๔๕.๘%

สินเชื่อยานพาหนะ ๔๑.๙%

ขณะที่หนี้เพื่อประกอบธุรกิจอยู่ที่ ๓๓.๖%

หนี้ที่อยู่อาศัย ๒๗.๒%

และหนี้ในรูปแบบ Buy Now Pay Later อยู่ที่ ๑๔.๒%

ภาพดังกล่าวสะท้อนว่าหนี้ที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคและการเสริมสภาพคล่องในชีวิตประจำวันมีบทบาทเพิ่มมากขึ้นในโครงสร้างหนี้ของครัวเรือนไทย

แต่อย่าเพิ่งตกใจครับ ไทยไม่ใช่แชมป์โลกหนี้ครัวเรือน เพราะประเทศที่มีหนี้ครัวเรือนสูงๆส่วนใหญ่เป็นประเทศพัฒนาแล้ว

สวิตเซอร์แลนด์ เป็นแชมป์มาหลายปีซ้อน แต่โดยโครงสร้างทางเศรษฐกิจที่แข็งแรง หนี้ครัวเรือนของสวิตเซอร์แลนด์ก็ยังไม่ใช่ปัญหาที่วิกฤต

รายงานของธนาคารแห่งประเทศไทย ระบุว่าหนี้ครัวเรือนของไทยเราเป็นเรื่องที่น่ากังวล เพราะจากการศึกษาข้อมูลสินเชื่อจากเครดิตบูโรของสถาบันวิจัยเศรษฐกิจป๋วย อึ๊งภากรณ์ ชี้ให้เห็นว่า หนี้ครัวเรือนของไทยเกือบ ๗๐% เป็นหนี้ประเภทที่อาจไม่สร้างรายได้ในอนาคต

เช่นสินเชื่อส่วนบุคคลและบัตรเครดิต ซึ่งใช้เพื่ออุปโภคบริโภคแล้วหมดไป จึงไม่ช่วยให้มีรายได้เพิ่มขึ้น

นอกจากนี้ยังเป็นหนี้ที่มีภาระผ่อนต่อเดือนสูง เพราะมีระยะผ่อนสั้นแต่ดอกเบี้ยสูง

ในทางกลับกัน คนไทยมีหนี้บ้าน ซึ่งเป็นหนึ่งในหนี้ที่ช่วยเสริมสร้างความมั่นคง ในสัดส่วนเพียง ๓๕% ของมูลค่าหนี้ทั้งหมด ซึ่งต่ำกว่ากลุ่มประเทศพัฒนาแล้วที่มีสัดส่วนหนี้ต่อจีดีพีใกล้เคียงกับไทย เช่น ญี่ปุ่น ๖๒% และสหรัฐอเมริกา ๗๓% ค่อนข้างมาก

ที่น่ากังวลมากไปกว่านั้นคือ ๑ ใน ๕ ของคนไทย ประมาณ ๕.๘ ล้านคน ที่เป็นหนี้ มีความเสี่ยงที่กำลังจะมีหนี้เสีย

โดยเฉพาะคนที่อายุ ๒๐-๓๕ ปี ซึ่งเป็นกลุ่มที่เพิ่งเริ่มทำงาน คิดเป็น ๑ ใน ๔ ของหนี้เสียทั้งหมด

และไทยยังมีกลุ่มเปราะบางที่สุ่มเสี่ยงจะชำระหนี้ไม่ได้ เช่นกลุ่มเกษตรกรและกลุ่มผู้มีรายได้น้อย ด้วยภาระหนี้ที่สูงถึง ๔๐% ของรายได้

 ที่สำคัญปัญหาหนี้ครัวเรือนไทยยังถูกซ้ำเติมจากการเติบโตของเศรษฐกิจที่ต่ำต่อเนื่อง จากผลของปัญหาเชิงโครงสร้าง 

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสังคมสูงวัย คุณภาพแรงงาน

การแก้ปัญหาจึงมีความซับซ้อนอย่างมาก  คล้ายกับปัญหางูกินหาง

ปัญหาหนี้ครัวเรือนไม่มีมาตรการหรือนโยบายที่เป็นสูตรสำเร็จในการแก้ไข ยิ่งมาเจอภาวะสงคราม ราคาน้ำมันแพงการแก้ปัญหาก็ยิ่งยากเข้าไปอีก

สิ่งที่รัฐบาลอนุทินต้องทำในตอนนี้คือเพิ่มอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจให้ได้

สัก ๔-๕% ถือว่าหรูเลยครับ

การเร่งทำ FTA  เป็นส่วนหนึ่งเท่านั้น 

งบประมาณ ๒๕๗๐ การลงทุนภาครัฐ ก็ช่วยได้ระดับหนึ่ง

งานนี้งานยากครับ แต่ถ้าแก้ได้รัฐบาลอยู่ยาว.