เอาไง..ไทยพีบีเอส?

กรณีที่จังหวัดสุรินทร์นั้นทำให้มองเห็น “ผู้ชาย” ที่คิดว่าตัวเองมีอำนาจเหนือกว่า “สตรีเพศ” และมองเรือนร่างของผู้หญิงเป็นวัตถุที่สามารถจะแตะต้องได้ตามใจชอบ

เมื่อถูกปฏิเสธอย่างมีศักดิ์ศรี อัตตาที่แสนเปราะบางของตัวเองก็เปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น และนำไปสู่การใช้ความรุนแรงอย่างไร้ยางอาย-ไร้ความปรานี!

ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้ชี้ให้เห็นว่า ผู้หญิงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะปกป้องเนื้อตัว-ร่างกายของตัวเอง หากฝ่ายตรงข้ามมี “อำนาจ” หรือ “เงินตรา” ที่จะสามารถใช้ซื้ออิสรภาพหลังก่อเหตุได้!

แต่ชะแต่..แม้เธอจะปกป้องตัวเองไม่ได้ แต่ก็ได้ยินคุณบัวขาว บัญชาเมฆ  “พระเอกยอดมวยไทย” ประกาศเสียงดังฟังชัดว่า..

“ผู้เสียหายคือน้องสาวในกลุ่มของตน.. ฝากถึงคู่กรณีซึ่งเป็นลูกคนมีอิทธิพล หากไม่ออกมารับผิดชอบตามสัญญา ตนจะลงมือดำเนินการเอง”!

ส่วน “ความโกรธบนท้องถนน” ก็ทำให้เห็นว่าคนใช้รถ-ใช้ถนนทุกวันนี้ นอกจากจะเห็นแก่ตัว-ไม่เคารพกฎจราจรกันเป็นนิสัยแล้ว ยังจะ “หัวร้อน” ได้ในทุกสถานการณ์..

และที่น่าเป็นห่วง คือการลงมือ-ลงไม้ทำร้ายกันไม่เว้นกระทั่งเด็ก-ผู้หญิงและคนชราโดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย!

ก็..ถึงเวลาแล้วมั้งที่ “กระบวนการยุติธรรม” จะต้องทำงานอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้นเรื่องสถานะทางสังคม..

พร้อมๆ ไปกับสังคมต้องหยุดตั้งคำถามกับเหยื่อ และหันมา “ประณาม” ผู้กระทำผิดอย่างแข็งขัน-จริงจังเสียที!

เพราะหากวันนี้ผู้หญิงไทยไม่สามารถปลอดภัยได้ทั้งในร้านอาหารและในรถยนต์ส่วนตัว...

นั่น..หมายความว่าสังคมไทย “ไม่มีพื้นที่ไหนที่ปลอดภัยสำหรับใครอีกต่อไปแล้ว”!

และหากสังคมไทยยังคงปล่อยให้คดีทำร้ายร่างกายผู้หญิงจบลงด้วยการจ่ายเงินยอมความ หรือการลงโทษสถานเบา..

นั่น..เท่ากับเรากำลังส่งสัญญาณว่า “ความรุนแรงต่อผู้หญิงเป็นเรื่องที่ยอมรับได้” หรือเอ็นจีโอ-องค์กรสิทธิมนุษยชนจะเห็นเป็นอย่างไร?

เออ..แล้วโน่นยังมองเห็นเป็นอย่างไรกันอยู่ล่ะ ผมหมายถึง “ไทยพีบีเอส” นั่นแหละ เพราะดูเหมือนฝ่ายบริหารจะยังคง “รักษาเพดานเงินก้อนเดิม” เอาไว้เหนียวแน่น..

โดยไม่มีการยอมถอย หรือประกาศลดขนาดองค์กรอย่างที่หลายฝ่ายต้องการ-อยากเห็น!

ซึ่งในมุมมองของผู้บริโภคสื่อและประชาชนผู้เสียภาษี มองว่าหากปล่อยให้องค์กรบริหารจัดการตัวเองโดยไม่มีการจำกัดงบประมาณ ย่อมไม่มีทางเกิดการปฏิรูปที่แท้จริง!

ที่ผ่านมางบ 2,000 ล้านบาทไหลเข้าองค์กรอัตโนมัติทุกปี จนถูกค่อนแคะเป็น “เสือนอนกิน” จึงมีคนเสนอให้หั่นงบประมาณสนับสนุนให้เหลือเพียงปีละ 500 ล้านบาทพอ

เพื่อที่จะได้ดึงเงินภาษีประชาชนปีละ 1,500 ล้านบาท กลับคืนสู่ระบบงบประมาณแผ่นดิน จะได้นำไปใช้ในด้านที่วิกฤตกว่า เช่น ด้านการศึกษา หรือด้านสาธารณสุข

ซึ่งดูเหมือนจะมีเสียงสนับสนุน-เห็นด้วยกันค่อนประเทศ เพราะเมื่องบประมาณน้อยลง ก็จำเป็นที่ “ไทยพีบีเอส” ต้องรื้อระบบบริหารภายในที่อุ้ยอ้ายและมีค่าใช้จ่ายสูง..

จะได้เลิกอุ้มพนักงานนับพันคน (บ้าไปแล้ว) และจะได้เลิกตั้งที่ “ปรึกษา” เงินเดือนสูงกว่านายกรัฐมนตรีไปด้วย!

อย่างไรก็ตาม เงิน 500 ล้านบาท ยังเหลือเฟือสำหรับการผลิตรายการที่เป็นเนื้อหาสื่อสาธารณะแท้ๆ ซึ่งไม่ได้ใช้ทุนผลิตสูง-เวอร์เกินจริง!

การหั่นงบเหลือ 500 ล้านบาท จึงไม่ใช่การทำลายสื่อสาธารณะ แต่จะเป็นการใช้เงินที่สมเหตุ-สมผล และจะทำให้เกิด “การปฏิรูป” เสียใหม่

เพราะตราบใดที่ฝ่ายบริหารยังกอดงบก้อนโตเท่าเดิม ไทยพีบีเอสก็จะยังคงเป็นองค์กร “เสือนอนกิน” เป็นที่อยู่ของ “พวกปรสิต”..

เหมียนเดิม!.

สันต์ สะตอแมน