น้ำตา ‘พ่อใหญ่ทรัมป์’

ทั้ง “สภาล่าง-สภาบน”!

“สภาผู้แทนราษฎร” จากจำนวนเต็ม ๔๓๕ ที่นั่ง

เท่าที่มีผลออกมาแล้วตอนนี้

เดโมแครตได้ ๒๒๕ ที่นั่ง รีพับลิกันได้ ๑๒๙ ที่นั่ง

“วุฒิสภา” จากจำนวนเต็ม ๑๐๐ ที่นั่ง

ผลเท่าที่ออกมาตอนนี้

เดโมแครตได้ ๕๔ ที่นั่ง รีพับลิกันได้ ๔๓ ที่นั่ง

ดูตามตัวเลขก็ต้องบอกว่า “...

ที่เหลือ” ไม่ต้องลุ้น

เพราะ “แต้มมันขาด” แล้ว!

การที่อเมริกันชนที่เคย “หันก้น” ให้ทรัมป์

เลือกตั้งกลางเทอมกลับไป “หันก้น” ให้เดโมแครต

ถือเป็นการพ่ายแพ้ของทรัมป์

ชนิดเอา “โอ่ง-ถัง-กะละมัง” มาครอบหัวก็ไม่พ้นอาย!

แต่แพ้นี้ ไม่เหนือความคาดหมายของคนทั้งโลก

ที่มองว่า “ทรัมป์” แพ้ขาดตั้งแต่ในมุ้ง

เพราะเห็นๆ กันอยู่.....

อเมริกันชน “สุดทน” กับการบ้าสงครามของทรัมป์

โดยเฉพาะสงครามกับอิหร่าน

ทำให้เงินเฟ้อ น้ำมันแพง สินค้าแพง ค่าครองชีพสูง

การแพ้ขาดทั้ง ๒ สภา

ทรัมป์จะลำบากด้านนโยบายเศรษฐกิจและการคลัง

ทุกอย่างจะไม่ “คล่องมือ-คล่องตีน” เหมือนเดิม

เพราะกฎหมายทุกฉบับ....

ต้องผ่านความเห็นชอบของรัฐสภา

การอนุมัติงบประมาณแผ่นดิน

การตั้งบุคคลสำคัญของฝ่ายบริหาร

เหล่านี้ เป็นอำนาจของรัฐสภา

ที่สำคัญ รัฐสภา “ถอดถอน” ประธานาธิบดีได้

แต่ไม่ต้องตกอก-ตกใจไป

เพราะประธานาธิบดี ก็มีอำนาจวีโตได้เช่นกัน

คือมีอำนาจปฏิเสธร่างกฎหมายที่ผ่านความเห็นชอบจากรัฐสภาได้ เพื่อไม่ให้ร่างกฎหมายนั้นประกาศใช้เป็นกฎหมาย!

ยังไงๆ “อำนาจพ่อใหญ่ทรัมป์” ก็ยังคับกางเกง!

แต่กับ “การเมืองโลก” พ่อใหญ่ทรัมป์ เห็นทีจะหลวม

จะกร่างเหมือนแต่ก่อนคงยาก

เพราะมี “ปลอกคอสีน้ำเงิน” คล้องคอยกระตุกอยู่!

เมื่อทรัมป์ถูก “สีน้ำเงิน” ครอบ....

“ตลาดเงิน-ตลาดทุน” รับรู้ในทิศทางไหน?

ที่เห็นทันที-ทันใดก็คือ

“ทอง” จากที่ม่องเท่ง พอ “ทรัมป์แพ้”

ขึ้นพรวดไปยืนอยู่ที่กว่า ๔,๐๐๐ เหรียญฯ 

หุ้น AI ที่แหงนคอตั้งบ่า พลันพับคอห้อย

“น้ำมูก-น้ำมัน” พลันทะรูด-ทะราดลง!

เรื่องสงครามที่จะ “ถล่มอิหร่าน”

ระวัง...อิหร่านจะเป็นฝ่ายถล่มไล่กุ๊ย!

ที่น่าจะทำให้ทรัมป์ช้ำดวงฤดีแด เห็นจะเป็นตรงนี้

.......................................

“เดือดทะลักจุดแตก”

 “อับดุล เอล-ซาเยด”!!

“มุสลิมคนแรก” ที่คว้าเก้าอี้ สว.อเมริกาอันทรงเกียรติ!

และเป็น “มุสลิมที่ด่ายิว” ด้วย! เหลือเชื่อ!?!?

เขาคือ อเมริกัน “เชื้อสายอียิปต์” สังกัด “พรรคเดโมแครต” (พรรคฝ่ายค้าน)

และบัดนี้ เขาชนะเลือกตั้งกลางเทอม “รัฐมิชิแกน”!

ได้ชัยจากคะแนนเสียงประชาชนในระบอบประชาธิปไตย!!!

การห้ำหั่นที่ดุเดือดทะลักขีดความอดทน

อับดุลถึงขั้น "ปรี๊ดแตก"!

คู่แข่ง คือ “ไมค์ โรเจอร์ส” จากพรรครีพับลิกัน (พรรครัฐบาล) ซึ่งกล่าวหาว่า “อับดุลเป็นอิสลามหัวรุนแรง”

และพัวพันกับกลุ่ม “ภราดรภาพมุสลิม”

อับดุลยืนกรานว่า...มิใช่!

อับดุลป้ายตรา "ทรัมป์" ไปที่ตัวของ “ไมค์ โรเจอร์ส”

และนั่นเพียงพอจะบันดาลให้เขาชนะ!

(นั่นก็แปลว่าทรัมป์คือตัว ...เอ่อ แล้วแต่จะคิดดีกว่า)

อับดุลโจมตีไปที่ประเด็นสงครามอิหร่านที่ทรัมป์ทำ

ซึ่งมันติดจรวดให้กับ "ค่าครองชีพ"

จุดนี้ ที่อับดุลเข้าไปนั่งในหัวใจของชนชั้นแรงงาน

และชาวชนบท!

“ไมค์ โรเจอร์ส” ซึ่งเป็นอดีต FBI

พยายามจะเรียกคะแนนเสียงจากคนเชื้อสายยิว

ซึ่งอาจตกที่นั่งลำบาก หากอับดุลชนะ

แต่ก็นั่นแหละ .....

ช่วงนี้อะไรที่เกี่ยวกับทรัมป์ คนอเมริกามีอาการ "ยี้"

ประชาชนอดรนทนไม่ไหวกับสงครามและค่าครองชีพ

ไม่น่าเชื่อ.....

 มุสลิมผู้มุ่งต่อต้าน “สงครามกาซา”

กลายเป็นผู้ชนะเลือกตั้ง สว.รัฐมิชิแกน ประเทศอเมริกา

มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ!

หลังพิชิตชัย อับดุลยัง "แค้นฝังหุ่น"

จวกคู่แข่งของเขาไม่ไว้หน้า

ชี้เป็นแคมเปญหาเสียงที่อุบาทว์ที่สุดที่เคยเห็น

"คุณเลือกเอา 'ความเกลียดชัง' มาใช้หาเสียง

.....แต่ชาวมิชิแกนเลือกความหวัง"

HOPE ไม่ใช่ HATE

ลั่น "มันไม่ใช่การโจมตีแค่ตัวผม และไม่ใช่แค่โจมตีใส่พวกคุณเท่านั้น หากทว่ามันคือ...

“การโจมตีต่อหลักการดั้งเดิมของอเมริกา"

"หลักการที่ว่าอเมริกากว้างใหญ่ไพศาลพอสำหรับทุกๆ คนที่มีความคิดเห็นแตกต่าง ท่องสวดมนต์ในบทที่แตกต่าง บรรพบุรุษมาจากที่ที่แตกต่าง"

"ส่วนคำว่า Make America Great Again นั้น

ขอโต้แย้งว่า

“ความยิ่งใหญ่ของอเมริกามิใช่วางบนหิ้งแห่งอดีต แต่คือศักยภาพที่จะพัฒนาไปข้างหน้า"

"เราไม่จำเป็นต้อง great again"

"เราแค่ต้องโอบรับสิ่งที่หล่อหลอมให้เรา great มาตลอดให้แนบแน่น นั่นคือความมุ่งมาดสู่ความ perfect"

"และตอนนี้ มันถึงเวลาแล้วที่เราต้องลุกขึ้นหาญต่อกรกับพวกกลุ่มทุน พวกอภิมหาเศรษฐี พวกผลประโยชน์ที่สูบเลือดสูบเนื้อเรามานานนม"

ถึงเวลาแล้ว

อับดุลมาแล้ว!!!!!

...................................................

เอ้อ...ตอนท้ายของ “สว.อับดุล” นี่ถูกใจผม

ขอยืมไปใช้บ้าง .....

เผื่ออยากเป็นนายกฯ จะได้ใช้ตะโกนบนเวที

"เราไม่จำเป็นต้องเป็น เสือตัวที่ ๕ แห่งเอเชีย”

"เราแค่ต้องโอบรับสิ่งที่หล่อหลอมให้เรา 'เป็นไทย'  มาตลอดให้แนบแน่น นั่นคือความมุ่งมาดสู่ความ perfect"

"และตอนนี้ มันถึงเวลาแล้ว ที่เราต้องลุกขึ้นหาญต่อกรกับพวกกลุ่มทุน พวกอภิมหาเศรษฐี พวกผลประโยชน์ที่สูบเลือดสูบเนื้อเรามานานนม"

จริงๆ นะ ด้วย “รากแก้วในความเป็นชาติ”

ชาติ คือ ประชาชน

ไทยเราร่ำรวยมรดกทางวัฒนธรรม

ภูมิประเทศสมดุล “ดิน-น้ำ-ลม-ไฟ”

ประชาชนอัจฉริยะด้วย “ผลึกปัญญา”

แต่คนที่กะเทาะเปลือกตัวเองให้ถึงแก่น

แล้วนำผลึกปัญญามาสร้างตน-สร้างชาติ

มันมีน้อย!

สังคมโลกจึงเกิดปัญหา “สังคมเหลื่อมล้ำ”

และตรงความเหลื่อมล้ำ “คนจน-คนรวย”

เป็นช่องว่างให้มนุษย์ “พันธุ์การเมือง” ทั้งโลก

ฉวยโอกาส “ปั่นจิ้งหรีด”

“มันถึงเวลาแล้ว ที่เราต้องลุกขึ้นหาญต่อกรกับพวกกลุ่มทุน พวกอภิมหาเศรษฐี พวกผลประโยชน์ที่สูบเลือดสูบเนื้อเรามานานนม"

ทำไมเราต้องอิจฉาคนรวย ทำไมเราต้องมองคนรวยเป็นศัตรู และทำไมเราต้องคิดว่า “ที่เขารวยเพราะสูบเลือดเนื้อเรา”?

ทุกคน เกิดมาก็ “ล่อนจ้อน” เหมือนกันหมด!

ครั้นโตขึ้น ทำไมเขารวย...

แล้วทำไมเราถึงไม่รวยเหมือนเขา?”

คิดสิ...คิด

อิจฉา ไม่เคยทำให้ใครรวย

มองคนที่พบความสำเร็จเป็นแบบอย่าง แล้วมุมานะ ก่อร่างสร้างตน ลุกแล้วล้ม-ล้มแล้วลุก อดทน บากบั่น

สิ่งนั้นจะเป็น “ประสบการณ์”

ทุกอาชีพ “ประสบการณ์” ต้องให้มีก่อน

เมื่อมีประสบการณ์แล้ว ความสำเร็จจะตามมา

“การอิจฉาคนรวย...การมองคนรวยเป็นศัตรู”

มันเป็นสูตรสำเร็จของนักการเมือง...

ที่ “กินเมือง”!

นักการเมืองที่สร้างเมือง เขาจะไม่มองเช่นนั้น

หากแต่เขาจะมองว่า...

ผู้นั้นมีความสามารถอะไร แล้วไปดึงศักยภาพผู้นั้น

ให้ออกมาช่วยกันสร้างสังคมชาติ

และมีนโยบายดึงเงินในกระเป๋ากลุ่มทุนและอภิมหาเศรษฐีให้นำออกมาลงทุน

แล้วการลงทุนนั้น จะเป็นการ “สร้างงาน”

เมื่อมีงาน ก็มีการจ้างงาน

มีการจ้างงาน ก็มีการค้าขาย

เมื่อมีการค้าขาย ก็จะมี ธุรกิจ-อาชีพต่างๆ เป็นกงล้อเศรษฐกิจหมุนเวียน

เม็ดเงินก็จะสะพัดเปลี่ยนมือไป ๕ รอบ ๖ รอบ

ไม่นอนอัดแน่นอยู่ในเซฟ ในแบงก์ ด้วยไม่กล้าลงทุน!

ประเทศไทยตอนนี้ ใช่ว่าไม่มีเงิน

เงินมี มีมากซะด้วย

แต่อยู่ในกลุ่มทุน เขาไม่กล้าลงทุน เพราะการเมืองไม่นิ่ง

ถ้าทำให้การเมืองนิ่ง

รัฐบาลมีนโยบายและโครงการจูงใจเพื่อการลงทุนที่ชัดเจน

ระบบเศรษฐกิจก็จะเหมือน “ตาน้ำทะลัก”!

ทีนี้แหละ...

ชาวบ้านขี้เกียจจะตะโกน “รวยไม่ไหวแล้วโว้ย”!

-เปลว สีเงิน

๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๙

คนปลายซอย