ดูแลโลกให้เหมือนบ้าน

และประเทศไทยได้เข้าเป็นภาคีสมาชิก ตั้งแต่ปี 2532 และมีพันธกรณีในการลดและเลิกใช้สารดังกล่าว โดยกำหนดเป้าหมายให้เริ่มควบคุมปริมาณการใช้ตั้งแต่ปี 2556 และให้ลดปริมาณการใช้ลงตามลำดับ

และเมื่อวันที่ 28 ต.ค.2564 ภาคีสมาชิกได้จัดการประชุมขึ้นอีกครั้ง เพื่อหาแนวทางการจัดการในปี 2565 ซึ่งสารไฮโดรคลอโรฟลูออโรคาร์บอน หรือสาร HCFCs เป็นสารที่ถูกควบคุมภายใต้พิธีสารมอนทรีออลว่าด้วยการลดและเลิกการใช้สารทำลายชั้นบรรยากาศโอโซน โดยในปี 65 ที่ประชุมได้จัดสรรสิทธิปริมาณการนำเข้าสาร HCFCs อยู่ที่ไม่เกิน 390 โอดีพีตัน จะทำให้ปริมาณการนำเข้าและการใช้สาร HCFCs ของประเทศไทยลดลงจากปี 2556 ประมาณ 8,450 เมตริกตัน หรือ 588 โอดีพีตัน

ซึ่งจะมีส่วนช่วยในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกประมาณ 14 ล้านตันคาร์บอนไดออกไซด์ โดยในส่วนนี้ผู้ประกอบการภาคอุตสาหกรรมจะได้รับการส่งเสริมและสนับสนุนในการปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิตไปใช้สารทดแทนที่เป็นมิตรต่อสภาพภูมิอากาศและชั้นบรรยากาศโอโซน ผ่านโครงการลดและเลิกใช้สาร HCFCs ซึ่งขณะนี้กรมโรงงานอุตสาหกรรม (กรอ.) อยู่ระหว่างดำเนินการในระยะที่ 2 โดยได้รับเงินช่วยเหลือแบบให้เปล่าจากกองทุนพหุภาคีภายใต้พิธีสารมอนทรีออล เพื่อดำเนินการลดและเลิกใช้สาร HCFCs ในปี 2563-2566

ซึ่งเป็นมาตรการมุ่งเน้นให้ความช่วยเหลือทางด้านการเงินและเทคนิควิชาการแก่ผู้ประกอบการภาคอุตสาหกรรมผลิตโฟมแบบฉีดพ่น (สเปรย์โฟม) รวมถึงภาคอุตสาหกรรมผลิตตู้เย็นและตู้แช่เชิงพาณิชย์ นอกจากนี้ โครงการจะมีการจัดหาเครื่องมือ อุปกรณ์ และจัดฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างศักยภาพให้แก่ช่างติดตั้งและซ่อมบำรุงเครื่องปรับอากาศ ภายใต้สังกัดกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน และสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานที่เกี่ยวข้องให้เกิดความยั่งยืนต่อไป

นายวันชัย พนมชัย อธิบดี กรอ. กล่าวว่า นอกเหนือจากการลดการใช้สาร HCFCs ตามพันธกรณีของพิธีสารมอนทรีออล เพื่อปกป้องชั้นบรรยากาศโอโซนแล้ว มาตรการทดแทนและปรับเปลี่ยนสารทำความเย็น เป็นมาตรการที่สำคัญภายใต้แผนปฏิบัติการลดก๊าซเรือนกระจกของประเทศ ปี 2564-2573 สาขากระบวนการอุตสาหกรรมและการใช้ผลิตภัณฑ์ รวมถึงน้ำเสียอุตสาหกรรม ซึ่งกรมโรงงานอุตสาหกรรมอยู่ระหว่างการขับเคลื่อนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายการลดก๊าซเรือนกระจกตามพันธกรณีความตกลงปารีส

โดยมาตรการดังกล่าวมีความสอดคล้องกับนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจแบบใหม่ หรือ BCG Model ของรัฐบาล รวมทั้งเป็นมาตรการหนึ่งที่ภาคอุตสาหกรรมจะต้องดำเนินการภายใต้ยุทธศาสตร์ระยะยาวในการพัฒนาแบบปล่อยก๊าซเรือนกระจกต่ำของประเทศไทยด้วย

ทั้งนี้เห็นได้ว่าความกระตือรือร้นในการที่จะดูแลบ้านหลังนี้ของทุกคน เป็นสิ่งที่ช่วยขับเคลื่อนให้เกิดแผนงานต่างๆ และเกิดความร่วมมือจากหลายๆ ฝ่าย โดยเชื่อว่าหากทุกประเทศที่เข้าร่วมนั้นสามารถผลักดันแผนงานให้กลายเป็นวาระของชาติได้ ก็จะเป็นอีกหนึ่งการแสดงออกที่สำคัญว่าเราต้องการจะดูแลโลกใบนี้อย่างไร

ซึ่งนี่เป็นเพียงด้านเดียวเท่านั้นที่มนุษย์ผู้ที่มีปัญญามากพอจะช่วยเหลือและดูแลบ้านหลังนี้ให้สามารถอยู่ต่อไปได้ และส่งต่อให้กับรุ่นลูกรุ่นหลานต่อไป.

ณัฐวัฒน์ หาญกล้า