การฟื้นตัวของธุรกิจหลัง“โควิด”

โดยบริษัทขนาดใหญ่มีความสามารถในการทำกำไรกลับไปใกล้เคียงช่วงพรีโควิด-19 แล้ว สาเหตุหนึ่งอาจมาจากข้อจำกัดของบริษัทขนาดเล็กในการหาเงินทุนหมุนเวียนกิจการ และการเข้าถึงสินเชื่อ แม้จะได้รับการผ่อนผันหรือช่วยเหลือจากนโยบายภาครัฐหรือสถาบันการเงินก็ตาม ขณะที่การเข้าถึงแหล่งเงินทุนของบริษัทขนาดใหญ่อาจทำได้มากกว่า และยังมีการกระจายความเสี่ยงจากการพึ่งพาตลาดที่หลากหลาย ทำให้ได้รับผลกระทบรุนแรงน้อยกว่า

สำหรับ บริษัทขนาดเล็กในกลุ่มธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร และอสังหาริมทรัพย์ได้รับผลกระทบสูงสุด โดยเฉพาะโรงแรมขนาดเล็กที่มีความสามารถในการทำกำไรลดลงมากที่สุดในกลุ่มธุรกิจทั้งหมด เนื่องจากที่ผ่านมานักท่องเที่ยวมีความกังวลด้านสุขอนามัยค่อนข้างมาก และโรงแรมขนาดเล็กที่ได้รับรองตามมาตรฐาน SHA+ ยังมีสัดส่วนน้อย อีกทั้งนักท่องเที่ยวที่เริ่มกลับมาเดินทางกลุ่มแรกๆ ส่วนมากเป็นนักท่องเที่ยวที่มีกำลังซื้อสูง จึงทำให้อานิสงส์ตกไปอยู่ที่โรงแรม 4-5 ดาวที่เป็นโรงแรมขนาดใหญ่

สอดคล้องกับบริษัทขนาดเล็กในกลุ่มร้านอาหารและอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับผลกระทบมากกว่าบริษัทขนาดใหญ่ เนื่องจากการบริหารจัดการต้นทุนที่เป็นรอง แต่อย่างไรก็ดี!! คาดว่าธุรกิจกลุ่มดังกล่าวจะปรับตัวดีขึ้นจากจุดต่ำสุดในปี 2564 ด้วยสถานการณ์โควิด-19 ทั้งในประเทศและทั่วโลกที่เริ่มคลี่คลาย หลายประเทศประกาศเปิดประเทศและทยอยผ่อนคลายมาตรการการเดินทางระหว่างประเทศให้กลับสู่ภาวะปกติ แต่ธุรกิจขนาดเล็กในกลุ่มนี้ที่ได้รับผลกระทบแรงและลึกกว่า จะมีความเปราะบางและฟื้นตัวได้ช้า เพื่อให้กลับมามีความสามารถในการทำกำไรเท่ากับระดับก่อนการระบาด

โดย EIC ระบุว่า เมื่อมองไปข้างหน้า การฟื้นตัวของภาคธุรกิจไทยยังคงมีความท้าทายจากความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจที่ยังสูงและไม่ทั่วถึง (Uneven) โดยธุรกิจที่มีแนวโน้มเติบโตได้แก่ กลุ่มที่ตอบโจทย์การฟื้นตัวของการบริโภค หรือสอดรับเทรนด์โลก หรือที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในเมกะโปรเจ็กต์ ขณะที่บางกลุ่มธุรกิจมีความเสี่ยงจากเศรษฐกิจโลกชะลอตัว หรือได้รับผลกระทบจากเมกะเทรนด์ เช่น การเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ เทคโนโลยี นวัตกรรม และสังคมผู้สูงอายุ ทำให้ความช่วยเหลือพิเศษจากภาครัฐและการปรับตัวอย่างเหมาะสม ยังคงมีความสำคัญอย่างมากต่อการประคองบริษัทขนาดเล็กเหล่านี้ให้กลับมาฟื้นตัวได้

โดย นโยบายภาครัฐควรมุ่งเน้นการลดค่าใช้จ่าย พร้อมเพิ่มรายได้ โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจขนาดเล็กในภาคบริการ รวมถึงภาคอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับผลกระทบมากกว่า อาทิ มาตรการช่วยเหลือต้นทุนผู้ประกอบการ โดยระยะสั้นควรมีมาตรการอุดหนุนราคาพลังงานและค่าจ้างให้กับผู้ประกอบการรายเล็ก และในระยะยาวควรให้ความรู้ในการวางแผนจัดการต้นทุนของธุรกิจ เป็นต้น, มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจแบบเฉพาะกลุ่มมากขึ้น แทนมาตรการแบบหน้ากระดาน

ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการควรให้ความสำคัญต่อการปรับตัว โดยคำนึงถึงปัจจัยดังนี้ 1.รักษาเสถียรภาพของธุรกิจควบคู่กับการบริหารความเสี่ยง โดยเน้นดูแลงบการเงิน ผ่านการลดต้นทุนการดำเนินงานที่ไม่จำเป็น 2.เน้นตอบโจทย์ความต้องการของลูกค้า จากการติดตามการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมผู้บริโภค 3.ปรับโมเดลในการดำเนินธุรกิจให้สอดคล้องกับสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป และ 4.ลงทุนเพื่ออนาคต ผ่านการลงทุนในเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตและลงทุนแผน Retrain และ Reskill-Upskill พนักงานเพื่อเพิ่มทักษะฝีมือแรงงาน!.

ครองขวัญ รอดหมวน