คุมเข้มดูแล PM 2.5

แต่ที่ผ่านมาเรามักจะเห็นโครงการของหลายๆ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตบเท้าเดินหน้าแก้ปัญหา PM 2.5 กันมารัวๆ บ้างก็ได้รับผลดี บ้างก็ยังไม่เห็นเป็นรูปธรรม ก็อาจจะต้องรอความคืบหน้าและความชัดเจนต่อไป ที่แน่ๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ทำครั้งเดียวแล้วจบ แต่ต้องทำอย่างต่อเนื่องและขยายวงกว้างให้มากขึ้นและครอบคลุมไปยังหลายๆ งานที่เกิดขึ้นในทุกกิจกรรม

ซึ่งล่าสุดนี้มีอีกหนึ่งหน่วยงานสำคัญที่ถือว่าเป็นผู้กำกับ ดูแล และจัดการกลุ่มอุตสาหกรรมกว่าครึ่งในประเทศไทย อย่างการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) ก็ยังให้ความสำคัญกับเรื่องการดูแลสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง และก็ได้ออกมาย้ำเตือนถึงมาตรฐานตามแผนปฏิบัติการลดและขจัดมลพิษมาตั้งแต่ปี 2549 พร้อมทั้งจัดตั้งศูนย์เฝ้าระวังและควบคุมคุณภาพสิ่งแวดล้อม (EMCC) ในพื้นที่มาบตาพุด เพื่อการบริหารจัดการ เฝ้าระวัง ติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม และประชาสัมพันธ์ด้านสิ่งแวดล้อม

โดยเน้นย้ำไปที่การจัดการสารอินทรีย์ระเหย (Volatile Organic Compounds: VOCs) โดย กนอ. ได้บูรณาการความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน ภาควิชาการ และชุมชน โดยนำมาตรการหลักปฏิบัติที่ดี (Code of Practice) มาใช้กำกับดูแลการประกอบกิจการเกี่ยวกับการจัดการสารอินทรีย์ระเหย ซึ่งเป็นการใช้ร่วมกับกรมควบคุมมลพิษ กรมโรงงานอุตสาหกรรม สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม และผู้เชี่ยวชาญการศึกษา

ทั้งนี้ในปี 2565 กระทรวงอุตสาหกรรมได้นำหลักปฏิบัติที่ดีประกาศใช้เป็นกฎหมาย จำนวน 3 ฉบับ โดย กนอ.ได้นำประกาศดังกล่าวมาใช้ในการบริหารจัดการโรงงานในพื้นที่กลุ่มนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดคอมเพล็กซ์ ซึ่งประกอบด้วย 6 นิคมอุตสาหกรรม และ 1 ท่าเรืออุตสาหกรรม คือ นิคมอุตสาหกรรมสมาร์ทปาร์ค (Smart Park), นิคมอุตสาหกรรมเอเซีย, นิคมอุตสาหกรรมดับบลิวเอชเอตะวันออก (มาบตาพุด), นิคมอุตสาหกรรมผาแดง, นิคมอุตสาหกรรมอาร์ไอแอล (RIL), นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด และท่าเรืออุตสาหกรรมมาบตาพุด มาอย่างต่อเนื่อง

ด้าน วีริศ อัมระปาล ผู้ว่าการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) ได้กล่าวว่า กนอ.เข้มงวดในการควบคุมคุณภาพสิ่งแวดล้อมในนิคมอุตสาหกรรมและท่าเรืออุตสาหกรรมในกำกับดูแล แต่เราก็ส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดการบริหารจัดการพื้นที่ สร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคอุตสาหกรรม และภาคประชาชน เพื่อป้องกันการเกิดซ้ำ ซึ่งไม่เฉพาะเรื่องของ VOCs เท่านั้น แต่ครอบคลุมถึงเรื่องของการปรับปรุงกฎหมายหรือกฎระเบียบเพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์ รวมถึงการส่งเสริม ยกระดับ และสร้างแรงจูงใจให้กับโรงงาน เช่น การให้รางวัลธงขาวดาวเขียว และรางวัล Eco Factory เป็นต้น

แน่นอนว่า เรื่องดังกล่าวไม่ใช่แค่ใครจะทำเพียงคนเดียวได้ต้องร่วมมือกับทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงแบบก้าวหน้า รวมไปถึงประชาชนในพื้นที่ก็จะต้องดูแลตัวเองอย่างดีที่สุด ไม่นำตัวเองเข้าไปอยู่ในจุดเสี่ยง รวมทั้งประเมินสภาพแวดล้อมรอบตัว และหาแนวทางป้องกันฝุ่นละออง PM 2.5 รวมถึงไม่เอาตัวเองไปเกี่ยวข้องหรือเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดมลภาวะได้ เพื่อสังคมและสิ่งแวดล้อมที่ดีในอนาคต.