สองนิ้วจิ้มได้ พิมพ์ได้บนสมาร์ทโฟน อะไรๆ ก็ไปไกลได้แค่คลิกเดียวของการโพสต์และการแชร์ ถึงแม้จะมีคำเตือนกันอย่างสม่ำเสมอว่า ชัวร์ก่อนแชร์นะจ๊ะ!! แต่ดูเหมือนมนุษย์ก็ยังคงเป็นมนุษย์ (จำพวกหนึ่ง) ที่คิดว่า ได้ป่าวประกาศบอกใครๆ ก่อนนั้น ถือว่าดี มีน้ำใจ มีความสามารถ อีกทั้งมีมนุษยสัมพันธ์อันดีงาม ไม่เลือกปฏิบัติ
ก็บ่นกันไป เตือนกันไป หากรักกันจริงก็ควรจะสะกิดบอกพี่น้องในห้องไลน์ ห้องแชตต่างๆ บ้างนะคะว่า สิ่งที่ส่งกันไปมาในโลกโซเชียลนั้น มันเก่าแก่แต่โบราณแล้ว หรือว่ามันของแท้ของเทียม ทั้งนี้ทั้งนั้นมองมุมบวกแล้ว คนที่ชอบส่งชอบแชร์ก็ดีกว่าคนที่ไม่เคยส่งอะไรทักทายเพื่อนฝูงเลย..จริงไหม?!?
นี่ก็เป็นอีกตัวอย่างที่กำลังส่งกันจริงส่งกันจัง โดยระบุว่า สหประชาชาตินั้นรวบรวมมาว่าคนเราอยากให้อายุยืนนั้นต้องทำ 20 อย่างนี้ทุกวันหรือไม่ก็ทุกครั้งที่มีโอกาส อย่าปล่อยให้เวลาที่เหลือน้อยหมดไปกับการจับเจ่าหน้าทีวีหรือหน้าจอมือถืออย่างเดียว
พิจารณาแล้วเห็นด้วยนะคะกับ 20 ข้อจงจำดีจากยูเอ็น เพราะเป็นวิถีพึงกระทำอยู่แล้ว อันได้แก่
1.ร้องเพลง 2.ออกกำลังกาย 3.ไม่นั่งนาน 4.กินขมิ้น 5.ลดแคลอรี 6.กินผักใบเขียว 7.รักกันกอดกัน 8.กินกะหล่ำให้มาก 9.นอนให้พอเพียง 10.ทำใจเบิกบาน
11.งดน้ำตาล 12. มีสมาธิ 13.ดื่มน้ำอุ่น 14.ทานแอปเปิล 15.ดูทีวีแต่น้อย 16.เต้นรำ 17.ทานกระเทียม 18.กินถั่วเยอะๆ 19.รักษาฟันให้ดี และ 20.หัวเราะเสียงดัง
ไม่มีอะไรเสียหายสักข้อ ลองทำดูนะคะ เพื่อสุขภาพของเราเอง ที่จะไม่ต้องไปเป็นภาระลูกหลานในอนาคต.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
ภารกิจ..คนละครึ่งพลัส
เมื่อรัฐบาลมีโครงการ "คนละครึ่งพลัส" มนุษย์ป้าสายประหยัดอย่างเราจะใช้สิทธิแบบส่งๆ ไม่ได้เด็ดขาด เพราะเงินทุกบาทต้องเกิดประโยชน์สูงสุด
เหตุผลของการกินเหล้า!
ทำไม?!? ผู้ชายถึงชอบไปดื่มกับ "เพื่อน"
ใจอย่าร้อน..ตามอากาศ!!
แดดเมืองไทยช่วงนี้ เล่นเอาคนเดินดินกินข้าวแกงแทบจะกลายเป็นไก่ย่างเดินได้กันเลยทีเดียว ออกจากบ้านตอนเช้าหน้าสด พอถึงป้ายรถเมล์เหมือนเพิ่งอาบน้ำมาใหม่อีกรอบ เหงื่อไหลย้อยจนเสื้อแนบตัวแบบไม่ต้องพึ่งแฟชั่นฟิตติ้งใดๆ
คนในอยากออก..คนนอกอยากเข้า
เรื่องขำๆ ที่ส่งกันในห้องไลน์ สำหรับคนเกษียณสุข .. ครูให้นักเรียนเขียนว่าอยากเป็นอะไรเมื่อโตขึ้น... และไม่อยากเป็นอะไร?!? "อยากเป็นอะไรในอนาคต"
เวลายังเยาว์วัยสำหรับ..ลาว
มีโอกาสไปเยี่ยมเยือนประเทศลาว เพื่อนบ้านใกล้ชิดสนิทสนม แค่เดินข้ามสะพานมิตรภาพฯ ไปไม่ถึงกิโล ก็ได้ชื่อว่าเดินทางไปต่างบ้านต่างเมืองแล้ว
เรือนเสมือนญาติ
คนที่มีประสบการณ์กับชีวิตประจำวันที่ต้องเดินเข้า-ออกโรงพยาบาล เพื่อไปดูแลหรือเป็นกำลังใจให้กับพ่อแม่พี่น้องญาติสนิทที่กลายเป็น "ผู้ป่วย" เท่านั้น ที่จะตระหนักรู้ว่า


