รณรงค์ใช้สินค้าไทย

โดย KKP Research ชี้ว่า การปิดตัวของโรงงานเพียงอย่างเดียวอาจไม่สะท้อนภาพทั้งหมด แต่ตัวเลขการเปิดตัวโรงงานใหม่ที่ลดลงกว่าในอดีตยังย้ำให้เห็นถึงสถานการณ์ในภาคอุตสาหกรรมไทยที่ไม่ดีนัก เพราะการเปิดโรงงานใหม่มีทิศทางที่ชะลอตัวลงเช่นกัน จึงทำให้ยอดการเปิดโรงงานสุทธิในภาพรวมชะลอตัวลงอย่างมาก จากค่าเฉลี่ยที่เป็นบวกสุทธิประมาณ 150 โรงงานต่อเดือน ลดลงเหลือเพียง 50 โรงงานต่อเดือน

ต้องยอมรับว่า ในขณะนี้ภาคอุตสาหกรรมของไทยอยู่ในภาวะวิกฤต ไม่สามารถแข่งขันได้  เนื่องมาจากปัญหาเชิงโครงสร้างหลายประการ ทั้งปัญหาเชิงนโยบายที่รัฐบาลพยายามผลักดันการขึ้นเงินค่าแรงขั้นต่ำ 400 บาท/วัน ซึ่งเป็นการเพิ่มต้นทุนของผู้ประกอบการ รวมถึงปัญหาเศรษฐกิจโลกที่ยังไม่ฟื้น ทำให้ยอดการส่งออกปรับตัวลดลง และประการสุดท้าย สินค้าของไทยนั้นล้าสมัย แข่งขันไม่ได้ 

สำหรับอุตสาหกรรมที่น่าห่วง 3 กลุ่ม ได้แก่ 1.กลุ่มที่ใช้แรงงานจำนวนมากและได้รับผลกระทบจากค่าแรง เช่น รองเท้า เฟอร์นิเจอร์ ทอผ้า เป็นต้น 2.กลุ่มที่ได้รับผลกระทบจากเทคโนโลยีและดีมานด์ที่หายไป เช่น ชิ้นส่วนรถยนต์ เป็นต้น และ 3.กลุ่มที่มีการแข่งขันโดยตรงจากสินค้าจีน เช่น เหล็ก รถยนต์ เป็นต้น

ประเด็นเรื่องสินค้าจีนถือเป็น เรื่องที่ต้องมีการเฝ้าระวังเป็นพิเศษ เพราะผู้ผลิตจีนสามารถใช้ความได้เปรียบต่อขนาด (Economy of Scale) ที่ได้เปรียบในเรื่องของราคาเข้ามาทุ่มตลาดในไทย ซึ่งอย่างที่เห็นภาพในเวลานี้ สินค้าจีนเข้าไปยึดตลาด ของใช้หลายอย่างไปจากผู้ผลิตชาวไทย ซึ่งนี่ไม่ใช่ผลดี เพราะต้องยอมรับว่าผู้ผลิตชาวไทยไม่สามารถแข่งขันกับผู้ผลิตชาวจีนได้เลย และการเข้ามาของแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซก็ทำให้การเข้าถึงสินค้าของจีนง่ายขึ้น การขนส่งสะดวกขึ้น ที่สำคัญสินค้าที่นำเข้าจากจีนหลายรายการยังได้รับการยกเว้นภาษีนำเข้าจากข้อตกลงการค้าเสรี ยิ่งทำให้สินค้าทะลักเข้ามาง่ายขึ้น แถมสินค้าจีนยังไม่มีภาษีมูลค่าเพิ่มเหมือนผู้ประกอบการไทย ยิ่งได้เปรียบมากขึ้นไปอีก

ทั้งนี้หากประเมินตัวเลขการค้าขายระหว่างไทย-จีน ในแต่ละปีก็มีมูลค่าหลายล้านล้านบาท แต่ในเนื้อใน ไทยเราขาดดุลการค้าจีนเฉลี่ยปีละ 1 ล้านล้านบาท ซึ่งเรื่องนี้ถือเป็นเงินไหลออกที่น่ากังวล เพราะยิ่งสะท้อนว่าคนไทยเราซื้อสินค้านำเข้ามากกว่าสินค้าที่ผลิตภายในประเทศ และถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ผู้ประกอบการไทยจะสามารถยืนหยัดในการแข่งขันได้อย่างไร

ดังนั้นตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลจะต้องเข้ามาดูแล จัดการอย่างจริงจัง อย่าปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรมแบบนี้ เพราะไม่เช่นนั้น ผู้ประกอบการในประเทศจะตายกันหมด ซึ่งถึงเวลาแล้วที่รัฐบาลจะต้องมีการป้องกันสินค้านำเข้า โดยเฉพาะสินค้าราคาถูกที่ไม่มีคุณภาพจะต้องจัดการให้หมดไป ขณะเดียวกันก็ต้องเพิ่มแต้มต่อให้เอกชนไทย และสร้างมาตรฐานอุปสรรคให้กับสินค้านำเข้าบ้าง และที่สำคัญ ถึงเวลาแล้วที่ต้องกลับมารณรงค์การใช้สินค้าไทย Made In Thailand อย่างจริงจังที่สุด.

ลลิตเทพ ทรัพย์เมือง