ทศวรรษแห่งการเปลี่ยนแปลง?

แน่ะ..กะล่อน-ลื่นเชียวนะทอน พรรคการเมืองที่มีความคิดก้าวหน้าน่ะ ใช่ว่าจะมีแต่พรรคก้าวไกลเสียที่ไหน พรรคอื่นเขาก็ “คิดก้าวหน้า” ทั้งนั้นแหละ!

เพียงแต่เขาค่อยๆ ก้าว และก้าวไปตามเส้นทางภายใต้กรอบกฎหมาย กรอบกติกาอย่างสุขุมรอบคอบ..

 ไม่ได้ฉีกกฎ-แหกกติกาเอาเปรียบคู่แข่งเพื่อเร่งไปจุดหมายตามที่ต้องการ ทุกพรรคจึงอยู่กันมาได้เป็นปกติ!

ก้าวไกล..ถ้าเป็นพรรคที่มีความคิดก้าวหน้าโดยไม่ “ก้าวล่วง” หรือทำผิดกฎหมายพรรคการเมืองที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ..

ใคร-องค์กรไหนก็ไม่มีสิทธิที่จะ “ไม่อนุญาตให้ดำรงอยู่สารบบการเมืองไทย”..อย่าตอแหลให้เด็กนิ้วไม่ครบเข้าใจผิดสิ!

และที่เพ้อ.. “ถ้าคุณไม่รอมชอมกับโครงสร้างการเมืองของคนชั้นนำเพื่อชนชั้นนำโดยชนชั้นนำ พรรคคุณจะถูกยุบ

 ถ้าคุณไม่ศิโรราบกับอำนาจเหนือประชาชน คุณก็ถูกตัดสิทธิการเมือง”

ขอโทษเถอะ..ทอนนี่ “โทษทุกอย่างยกเว้นตัวเอง” รู้ไหม? หรือในทางจิตแพทย์..คนที่ไม่ยอมรับผิดจะมีความนับถือในตนเอง และรู้สึกว่ามีอำนาจมากกว่าผู้อื่น

ทอนกำลังหลงว่ามี “อำนาจ” มีมวลชน 14 ล้านอยู่ในมือใช่ไหมถึงได้ลำพอง-แข็งกร้าว ไม่สำนึกในความผิดแล้ว ยังจะพาลหาเรื่อง-ใส่ร้ายให้ผู้อื่นเสียหายแบบหน้าด้านๆ!

พักสมอง สงบจิต-สงบใจลงหน่อยเถอะ ทอนน่ะหมกมุ่นกับ “ชนชั้นนำ” มากเกินไปแล้ว จนทำให้สงสัยอยู่ว่า ชนชั้นนำไปทำอะไรให้ครอบครัว-ตัวทอนต้องเคียดแค้นฝังใจขนาดนี้

ลองฝึก “ยิ้มสยาม” ให้เป็นอย่างคนอื่นเขาบ้างสิทอน ไม่ต้องเขิน-อายว่ายิ้มแล้วจะโง่เขลาเบาปัญญาอย่างที่ตัวเองเคยดูถูก-ดูแคลนเอาไว้..

 มีใบหน้าที่เปื้อนยิ้มย่อมจะดีกว่าเขม็งตึง-เคร่งเครียดเป็นไอ้ตี๋หัวตั้งอยู่ตลอดเวลาว่ามั้ย?!

ส่วนที่ว่า.. “เส้นขอบฟ้าทางการเมืองของเรา คือการเลือกตั้ง 2570 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งที่ 3 หลังจากการตั้งพรรคอนาคตใหม่ หลังจากการเดินทางก้าวแรกของเรา

2570 คือปีที่เราต้องชนะการเลือกตั้งอย่างถล่มทลาย เราจะทำให้ทศวรรษ 2570 จะเป็นทศวรรษแห่งการเปลี่ยนแปลง นั่นคือที่ที่เราจะไป”

เออ..ไปเถอะ ไปให้ถึง และเมื่อถึงแล้ว อะไรที่ขัดหู ขัดตา ขัดใจ ก็กวาดล้างเสียให้หมด แต่ระหว่างนี้ที่ยังเขยิบๆ อยู่..

 ก็ช่วยกรุณาทำตัวอย่าให้เป็นที่ขัดหู ขัดตา ขัดใจคนอีก 40-50 ล้านให้มากนัก ทอนมีขีดจำกัดความอดทน คนอื่นเขาก็มีเหมือนกัน..เข้าใจ๋!

เอ้า..แล้วนั่นน้าแอ๊ด คาราบาว โพสต์.. “ขอแสดงความเสียใจต่อพรรคก้าวไกลในความไม่เป็นธรรมของบ้านเมืองเราในยุคนี้ครับ

หวังว่าพวกคุณจะยังคงมุ่งมั่นสู้ต่อไปในอุดมการณ์ที่พวกคุณเชื่อมั่น ผมจะเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พวกคุณ ‘คนรุ่นใหม่ผู้เป็นความหวังในระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริง’

อย่าท้อขอให้โทนอดทน อดทนถึงวันฟ้าดินเห็นใจ......”

รีบขอบคุณซะโทน..ไว!.

สันต์ สะตอแมน