คุณค่าและความจำเป็นของศีลธรรม-จริยธรรม

ทางประวัติศาสตร์ ทฤษฎีโน่น ทฤษฎีนี่ มาใช้ตัวกำหนดรูปแบบทางสังคมได้อีกต่อไปแล้ว มีแต่ต้องอาศัย หลักฐาน และ ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ เท่านั้น ในการสรรค์สร้างระบบการเมือง-การปกครอง ที่สอดคล้อง-เหมาะสม กับความเป็นไปแห่งยุคสมัย โดยจะเรียกระบบหรือระบอบนั้นๆ ว่า ประชาธิปไตย-ไม่ประชาธิปไตย แบบไหนต่อแบบไหน อันนั้น....คงต้องไปหาคำนิยามกันเอาเอง...

และอาจด้วยเหตุนี้หรือไม่? อย่างไร? ก็แล้วแต่จะว่ากันไป ที่ทำให้บรรดาพวก ประชาธิปไตยแม่แบบ ทั้งหลาย ไม่ว่ายุโรปหรืออเมริกา ต่างเริ่มเกิดอาการ ใกล้เจ๊ง หรือเจ๊งไปแล้วกันเป็นประเทศๆ อันเนื่องมาจาก ศีลธรรม-ไม่กลับมา หรือจากสิ่งที่อภิมหาพระ ท่านพุทธทาสภิกขุ ท่านเคยย้ำแล้ว ย้ำอีก มาตั้งแต่นานนมเนนั่นแหละว่า ถ้าหากประชาชนไม่มีธรรม หรือไม่มีศีลธรรม-จริยธรรมซะอย่าง ประชาธิปไตยก็อาจกลายเป็น ประชาธิป-ตาย ได้ทุกเมื่อ ขณะที่พวกเผด็จการ พวกอำนาจนิยม แม้ว่าจะเลวร้ายในหลายต่อหลายเรื่อง แต่ถ้าหากยังคงยึดมั่นอยู่กับ เผด็จการโดยธรรม ก็น่าจะยัง พอรับได้ หรือยังดีกว่าพวก ประชาธิป-ตาย เป็นไหนๆ...

ดังนั้น...เผด็จการคอมมิวนิสต์ในเมืองจีน ที่ชอบจับเอาใครต่อที่ทุจริต-ประพฤติมิชอบ หรือบรรดาพวก นักคอร์รัปชัน ทั้งหลาย ไม่ว่าตั้งแต่ระดับ แมลงวัน ไปจนถึง มังกร ไปตัดหัว-คั่วแห้งกันไปเป็นรายๆ อีกทั้งยังทุ่มเทความเพียรพยายามที่จะยกระดับชีวิต ความเป็นอยู่ ของราษฎรนับสิบๆ ร้อยๆ ล้าน ให้พ้นไปจาก เส้นมาตรฐานความยากจน ในช่วงระยะเวลาแค่ไม่กี่สิบปีเท่านั้นเอง หรือพวกประชาธิปไตยมาเฟียในรัสเซีย ที่ยังคงยึดมั่นอยู่กับ ผลประโยชน์แห่งชาติ และ อธิปไตย ของประเทศ เลยเป็นอะไรที่ แข็งโป๊ก ไม่ว่าจะถูกรุมเหยียบ รุมกระทืบจากนักประชาธิปไตยแห่งโลกตะวันตก ชนิดตีนแล้วตีนเล่า แต่ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้แบบเบิร์ดๆ-สบายๆ...

ด้วยเหตุนี้...ความพยายามที่จะ แก้ไขรัฐธรรมนูญ เพื่อที่จะให้สิ่งที่เรียกว่า ศีลธรรม-จริยธรรม ต้องลดมาตรฐานต่ำลงไปกว่าเดิม จึงเป็นอะไรที่ออกจะน่าสมเพช-เวทนาเป็นอย่างยิ่ง เพราะย่อมเท่ากับทำให้ ประชาธิปไตย อันเป็นเครื่องมือชิ้นสำคัญ หรือเป็น กรรมวิธี ที่ทำให้ตัวเองมีอำนาจ วาสนา มีบทบาทอยู่ในแวดวงการเมือง ในคณะรัฐบาลทุกวันนี้ อาจต้องกลายไปเป็น ประชาธิป-ตาย ขึ้นมาในวันใด-วันหนึ่งจนได้!!! จนเผลอๆ...อาจต้องใช้ ช่องทางธรรมชาติ หลีกลี้ หลบหนี กลายสภาพไปเป็น สัมภเวสี รอบใหม่ แทนที่จะสามารถดำรงความเป็น นักโทษเทวดา ได้แบบเย้ยฟ้า-ท้าดิน...

สรุปเอาเป็นว่า...ที่คิดจะ ถอยไปตั้งหลัก ไว้ก่อน ก็น่าจะชอบแล้ว ถูกต้องแล้ว เพราะถ้ายังเพียรพยายามออกแรงฮึดๆ ฮัดๆ อีกต่อไป โอกาสที่ เหงื่อโง่ จะไหลพรากๆ ย่อมมีความเป็นไปได้สูงเอามากๆ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าโดย เงื่อนไข และ เหตุปัจจัย มันจะหมดเรื่อง-หมดราว สิ้นเรื่อง-สิ้นราวลงไปเพียงเท่านี้ เพราะถ้าหากตราบใดที่ยังไม่เห็นถึงคุณค่าของ ศีลธรรม-จริยธรรม ว่าเป็นสิ่ง จำเป็น เอามากๆ สำหรับยุคนี้ ยุคหน้าและยุคต่อๆ ไป ไม่เพียงแต่ประเทศไทย สังคมไทยเท่านั้น กระทั่งโลกทั้งโลก...ย่อมอาจ วินาศ ได้เช่นกัน อย่างมิพึงต้องสงสัย ดังนั้น...คงหนีไม่พ้นต้องลองไปเงี่ยหูฟังสิ่งที่คุณ ถนอม อัครเศรณี ท่านเคยเตือนๆ ไว้เป็นบทกลอนมานานแสนนาน และกรุณาจดจำไว้ให้ขึ้นใจไม่ว่าจะอยู่อีกกี่เดือน หรือกี่ปีก็ตาม นั่นคือ... เมืองใดไร้ธรรมอำไพ-เมืองบรรลัยแน่นอน!!!.