สร้างเกราะป้องกันไซเบอร์ระดับสากล

ในอนาคตยุคใหม่ หากไม่มีการปรับตัวอาจจะทำให้เกิดสงครามที่ทำให้รัฐตัดสินใจผิด ประชาชนสับสน และความมั่นคงถูกสั่นคลอนโดยที่ไม่ต้องยิงกระสุนแม้แต่นัดเดียว ​หากเราย้อนมองเหตุการณ์ระดับโลกในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา จะเห็นได้ว่าภัยคุกคามไม่ได้มาในรูปแบบของการจารกรรมทางกายภาพเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการโจมตีแบบ Hybrid Warfare ทั้ง​ Cyber Espionage กรณีการเจาะระบบฐานข้อมูลหน่วยงานรัฐในหลายประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อขโมยพิมพ์เขียวโครงสร้างพื้นฐานหรือข้อมูลพลเมือง

 ​Data Leakage ข่าวการรั่วไหลของข้อมูลลับทางการทูตและแผนความมั่นคงในยุโรป ซึ่งส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นระหว่างประเทศ และ ​Deepfake & Social Engineering การใช้ AI ปลอมแปลงตัวตนบุคลากรระดับสูงเพื่อเข้าถึงระบบภายใน ซึ่งเป็นภัยที่มาตรฐานความปลอดภัยแบบเดิมรับมือได้ยาก ซึ่งมาตรฐาน มสขช. 01-2569 ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อแก้ปัญหาไซเบอร์เพียงอย่างเดียว แต่มองความมั่นคงแบบ 360 องศา โดยเป็นการนำความเชี่ยวชาญด้าน "มาตรฐานระบบ" มาบวกกับ "สัญชาตญาณการข่าว" เพื่อปิดช่องโหว่เหล่านั้น

 ​จุดที่น่าสนใจที่สุดของมาตรฐาน มสขช. 01-2569 คือความครอบคลุมที่มองความมั่นคง เป็นองค์รวม ซึ่งสามารถวิเคราะห์เชื่อมโยงกับสถานการณ์จริงได้ดังนี้​ 1.คัดกรองบุคลากร ในยุคที่ "คนใน" คือความเสี่ยงสูงสุด การตรวจสอบประวัติและการสร้างจิตสำนึกด้านความมั่นคงคือด่านแรกที่สำคัญที่สุด 2.​การจัดการข้อมูลลับและไซเบอร์ การเชื่อมโยงมิติที่ 2 และ 3 เข้าด้วยกัน สะท้อนถึงการปรับตัวเข้าสู่ยุค Digital Transformation ที่ข้อมูลลับไม่ได้อยู่แค่ในกระดาษ แต่อยู่บน Cloud และระบบเครือข่าย 3.​การควบคุมสถานที่และจุดยุทธศาสตร์ แม้โลกจะก้าวสู่ดิจิทัล แต่การเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์หรือห้องควบคุมทางกายภาพ ยังคงเป็นช่องโหว่ที่แฮ็กเกอร์ทั่วโลกนิยมใช้

4. 4. มาตรฐานการประชุมลับ ท่ามกลางเทคโนโลยีการดักฟังที่ล้ำสมัย (เช่น เลเซอร์ตรวจจับการสั่นสะเทือนของกระจก) การมีมาตรฐานห้องประชุมที่ป้องกันการรั่วไหลจึงเป็นเรื่องวิกฤต 5. กลไกการตอบโต้ เมื่อเกิดเหตุ "ต้องระงับให้ไว" ลดความเสียหายต่อความมั่นคงชาติและภาพลักษณ์บนเวทีโลก และ 6.แนวปฏิบัติเมื่อเกิดเหตุละเมิดความปลอดภัย เพื่อระงับเหตุได้อย่างรวดเร็วในยุคที่สงครามข้อมูล และภัยคุกคามทางไซเบอร์ที่ทวีความรุนแรงเป็นอย่างมาก มาตรฐาน มสขช. 01-2569 จะเปรียบเสมือนการ"สร้างเกราะป้องกัน" ให้กับหน่วยงานรัฐฝ่ายพลเรือนไทย ให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากลที่มีความเข้มข้นในแง่ของกฎหมายความมั่นคงภายในประเทศ

 ​การที่ สมอ. เข้ามาสนับสนุนให้ สขช. เป็นหน่วยรับรองตามมาตรฐานสากล ถือเป็นการยกระดับ Soft Power ด้านความมั่นคงของไทย ความน่าเชื่อถือที่ตรวจสอบได้ คือหัวใจหลัก เพราะหากหน่วยงานรัฐไทยได้รับใบรับรองที่ผ่านการตรวจสอบโดยหน่วยงานข่าวกรองที่มีมาตรฐานสากลรองรับ จะเป็นการสร้างความเชื่อมั่นให้กับพันธมิตรต่างชาติในการแลกเปลี่ยนข้อมูลสำคัญ รวมถึงการลงทุนในโครงการยุทธศาสตร์ต่างๆ

เท่ากับ​การประกาศใช้ มสขช. 01-2569 คือก้าวสำคัญที่เปลี่ยนบทบาทของหน่วยงานรัฐจาก "ฝ่ายรับ" ที่คอยแก้ปัญหาเมื่อข้อมูลรั่ว มาเป็น "ฝ่ายรุก" ที่สร้างระบบป้องกันเชิงรุก อย่างไรก็ตาม ความท้าทายที่แท้จริงหลังจากนี้คือ "การนำไปปฏิบัติจริง" ในหน่วยงานส่วนภูมิภาคที่อาจมีทรัพยากรจำกัด

 ​ก้าวต่อไปที่น่าจับตาคือ การบูรณาการมาตรฐานนี้เข้ากับเทคโนโลยีเกิดใหม่ เช่น บล็อกเชน เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล และการใช้ AI เพื่อตรวจสอบการทำงานให้เป็นไปตามมาตรฐาน มสขช. ตลอด 24 ชั่วโมง.

ณัฐวัฒน์ หาญกล้า