ต้องโวยถึงได้!

ถึงจะกระทบ “ตำรวจ” ในภาพรวม แต่ก็เชื่อว่าทุกคนเต็มใจและยอมรับได้ หากเบี้ยเลี้ยงจะถูกกันไปใช้ในพื้นที่เสี่ยงภัยที่จะได้รับมากกว่าพื้นที่อื่น

โดยเฉพาะ “ตำรวจ 3 จังหวัดชายแดนใต้” พื้นที่มีเหตุความไม่สงบ พื้นที่เสี่ยงภัยแทบทุกวินาทีในการปฏิบัติหน้าที่ ถูกปรับลดค่าเบี้ยเลี้ยงจากเดิมที่เคยได้รับ 6,700 บาท เหลือ 5,000 บาท ส่วนคนที่จากเดิมเคยได้รับ 5,680 บาท เหลือ 4,300 บาท คิดเป็นการปรับลด 25%

แถมค่ายานพาหนะ ค่าน้ำมันเชื้อเพลิง ก็ให้จ่ายตามความเหมาะสม

 แม้ระดับ “นาย” ในห้องแอร์จะเสียงแข็งไม่กระทบต่อการปฏิบัติหน้าที่ แต่ขวัญกำลังใจก็เชื่อว่าทุกคน “จุกอก” พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ไม่รู้จะร้องเพลงอะไรกันดี

แต่พอเรื่องแดง พอเรื่องดัง “เหมาเข่ง” ก็ถูกคัดสรร ถูกเรียงลำดับตามความเหมาะสม ตามความจำเป็น ในการปฏิบัติหน้าที่ ภายใต้งบประมาณที่จำกัดก็ปรับเกลี่ยได้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องโต

จนไม่มีทางออก!!!

“ผบ.สำราญ” จึงปรับเกลี่ยงบประมาณจัดสรรเบี้ยเลี้ยงสำหรับตำรวจผู้ปฏิบัติงาน ให้ได้รับในอัตราที่เทียบเท่าหรือใกล้เคียงกับปีงบประมาณที่ผ่านมา และทำคำของบประมาณเพิ่มเติมไปยังรัฐบาล

โดยจัดสรรเบี้ยเลี้ยงตำรวจ เป็น 2 ส่วน

พื้นที่เสี่ยงภัย ตำรวจในสังกัด 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ และ อ.เทพา สะบ้าย้อย จะนะ นาทวี จ.สงขลา และตำรวจตระเวนชายแดน เงินเสี่ยงภัยและเงินเพิ่มพิเศษต่างๆ ได้รับเท่าปี 2569 ไม่มีการปรับลดลง เพราะถือเป็นกลุ่มแนวหน้าที่เสียสละและเสี่ยงชีวิต

ส่วนเบี้ยเลี้ยงปกติของสถานีตำรวจทั่วประเทศ ขยับเป็น 800 บาท ให้ทุกสถานีตำรวจ จากที่วางไว้เพียง 600 บาท จากเดิมงบปี 69 ได้ 1,000 บาท

ปมร้อนๆ น่าจะได้คลี่คลาย ขวัญกำลังใจน่าจะได้กลับคืนมาเหมือนเดิม

นี่...น่าจะเป็นอีกหนึ่งบทเรียนสำคัญในการบริหารงาน “ตำรวจ” คิด วิเคราะห์ แยกแยะ ใช้ได้กับทุกการทำงาน  

อย่าปล่อยให้สังคมต้องขับเคลื่อนด้วยการโวยวาย ถึงค่อยกลับมาทบทวน กลับมาแก้ปัญหา กลับมาให้ความสำคัญ ให้ความสนใจ

ใครไม่โวยวายก็ก้มหน้ารับกรรมกันไป

สังคมจะวุ่นวายไม่จบ ไม่สิ้น.