ก็แค่..ความบันเทิง?

ใจ..พลันอยากให้เนรมิต “แลนด์บริดจ์” ขึ้นมาภายในวันพรุ่งนี้เลย ยิ่งอ่านท้ายข้อความ.. “มุมมองทางยุทธศาสตร์โดย ณัฏฐ์ มงคลนาวิน

การมองเห็นปัญหาเป็นเรื่องพื้นฐานที่ใครก็ทำได้ แต่การมองเห็น 'โอกาสในวิกฤต' คือหน้าที่ของนักยุทธศาสตร์

การที่ UAE ตัดสินใจออกจากโอเปกในจังหวะเดียวกับที่ไทยกำลังพัฒนาแลนด์บริดจ์ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

แต่มันคือโอกาสที่ประวัติศาสตร์หยิบยื่นให้​หากเราอ่านกระแสโลกให้ออกและกล้าที่จะวางหมากอย่างมั่นใจ

ผมเชื่อว่าเราจะเปลี่ยนจากประเทศทางผ่าน ให้กลายเป็น 'ศูนย์กลางพลังงานแห่งเอเชีย' ได้อย่างแน่นอนครับ”

ประกอบกับได้อ่านบทสรุปของ รศ.ดร.ปิติ ศรีแสงนาม.. “ถึงเวลาแล้วที่ประเทศไทยจะต้องนำเสนอภาพจำใหม่ต่อประชาคมโลก

Land Bridge คือ 'Gateway of the Mainland' หรือประตูบานใหญ่ที่เชื่อมโยงทรัพยากร ทุน และเทคโนโลยีจากแผ่นดินใหญ่ของเอเชีย (อาเซียนและจีน) ออกสู่สองมหาสมุทร

การสร้างยุทธศาสตร์ที่ผนวกโครงข่ายทางราง การพัฒนาอุตสาหกรรมหลังท่า และการถ่วงดุลทางภูมิรัฐศาสตร์อย่างชาญฉลาดเท่านั้น

ที่จะทำให้เมกะโปรเจกต์นี้แปรเปลี่ยนจากความฝันบนหน้ากระดาษ สู่การเป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยและภูมิภาคเอเชียให้เติบโตอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21” ด้วยแล้ว..

สศช.จะพิรี้พิไร รอไรอีกล่ะ รีบศึกษาบัดเดี๋ยวนี้!

เออ..แต่นั่นว่าจะพิรี้พิไรอีกสักหน่อย แต่พอได้อ่านที่คุณเอกชัย ศรีวิชัย นักร้อง-ผู้กำกับภาพยนตร์คนดัง โพสต์..

 “ผมได้ไปดูหนัง Micheal Jackson ขอพูดในความรู้สึกที่มีต่อเพจรีวิวหนัง (บางเพจ) ที่เขียน วิจารณ์ ตำหนิหนัง ที่มันไม่เป็นไปตามความรู้สึกตัวเอง (เช่นบอกว่าฟอกขาวให้ไมเคิล)

ในส่วนตัวผม ในฐานะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์คนหนึ่ง มองว่าหนังมันสมบูรณ์มาก (ในแง่ของความบันเทิง) ครบทุกรสชาติ

หนังสามารถดึงเราเข้าไปอยู่ในเรื่องราวที่เกิดขึ้นในทุกช่วงโอกาสที่ภาพยนตร์นำเสนอ สิ่งที่ไม่ถูกใจเพจรีวิวหนัง เท่าที่อ่านมา

คือคุณอยากดูในมุมมืดของศิลปิน อยากให้ขยายความตีแผ่ในมุมที่ไม่ดี อันนี้คือผมงงจริงๆ นะ คุณอยากได้อะไรจากภาพยนตร์กันแน่

อยากเห็นสันดานของศิลปิน อยากเห็นมุมแย่ของศิลปิน ผมแนะนำให้คุณไปทำชีวประวัติครอบครัวของคุณจะดีกว่า จะได้เห็นทุกมุมแล้วนั่งดูกันเองในครอบครัว สบายใจดี  

คนดังในระดับโลก และประสบความสำเร็จขนาดนี้ สิ่งที่ภาพยนตร์นำเสนอมา มันแค่ครึ่งเดียวหรือส่วนเดียวใน 2 ชั่วโมง มันคือเสี้ยวชีวิตหนึ่งซึ่งรวบรวมมาให้เราเห็น ผมว่ามันคือที่สุด

สรุปโดยรวม ผมชอบภาพยนตร์เรื่องนี้มาก ผมไม่ได้ฟังเพลงภาษาอังกฤษออก แต่โดยภาพรวมทั้งหมดมันตอบโจทย์คำว่า บันเทิงของโลกภาพยนตร์สมบูรณ์แบบจริงๆ  

ทั้งนักแสดง ทั้งโปรดักชัน มันคือที่สุด 100/10 ย้ำตรงนี้อีกครั้ง เพจที่รีวิวว่าไม่ดี แนะนำให้ไปสร้างเองแล้วดูกันเองนะครับ (อย่าเชื่อเพจที่รีวิวจนกว่าจะได้เห็นด้วยตาของคุณเอง)”..จบ

ก็..บอกกับตัวเองเลยว่า..ศุกร์นี้ต้องไปดู “Micheal Jackson” ในโรงหนังแล้วละ ไม่ใช่เพราะเชื่อคุณเอกชัย แต่ตั้งใจอยู่แล้ว แม้จะไม่ใช่แฟนคง-แฟนคลับก็จริง..

แต่เมื่อครั้งที่ “ไมเคิล แจ็กสัน” มาร้อง-มาเต้นลูบเป้าโชว์กลางสนามศุภชลาศัยในปี 2536 ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ไปยืนให้เขาเบียดจนแทบหายใจไม่ออก!

แล้วมีหรือที่ผมจะพลาดเมื่อฮอลลีวูดได้นำชีวประวัติมาทำเป็นหนังน่ะ..จะฟังเพลงออก-ไม่ออกช่างมัน..

ผมดูแค่ความบันเทิง!.

สันต์ สะตอแมน