ทำไมเราทำ ๒ อย่างไม่ได้

"...เจ้ไม่เข้าใจจริงนะ ทำไมไทยต้องเลือกระหว่างมีแลนด์บริดจ์กับรักษ์ทะเล?

ทำไมเรา ๒ อย่างไปด้วยกันไม่ได้?

ไทยขาดคนฉลาดที่จะประสาน ๒ สิ่งคู่กันหรือ..."

เป็นคำถามที่ฟังแล้วถึงกับสะอึกเหมือนกันครับ เพราะที่ผ่านมาคนไทยมักจะแบ่งข้างเชียร์อย่างใดอย่างหนึ่ง แทบไม่เห็นมีใครตั้งคำถาม ทำไมเราทำทั้ง ๒ สิ่งไม่ได้

ทั้งๆ ที่ทั่วโลกมีตัวอย่างให้เห็นมากมาย

ยกตัวอย่างกระเช้าลอยฟ้า

ไม่ว่าโครงการเกิดในพื้นที่ไหน โอกาสสร้างยากมาก

สาเหตุหลักคือ ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม

ใช่ครับปัญหาสิ่งแวดล้อมสำคัญมาก โครงการไหนที่สร้างแล้วกระทบสิ่งแวดล้อมมักจะถูกต่อต้านจนล้มไปแล้วหลายโครงการ

แล้วทำไมเราทำทั้ง ๒ อย่างไม่ได้

มีกระเช้าไฟฟ้าด้วย อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมด้วย เพราะหลายประเทศทั่วโลกเขาทำได้

หรือคนไทยมีความคิดสุดขั้วเกินไป!

ถ้าจะสร้างทำไมต้อง “แลนด์บริดจ์”

ทำไมไม่ขุดคลอง เช่น “โครงการคลองไทย”

ถ้าไม่ทำเราจะพัฒนาอะไรภายใต้กติกาโลกใหม่ ภายใต้ภูมิรัฐศาสตร์โลกที่ไม่เหมือนเดิม

วันนี้ไม่เฉพาะรัฐบาลครับ คนไทยต้องคิดแล้วว่า เราจะยืนในจุดไหนบนแผนที่โลก

เห็นโพสต์ของ “พี่เอ้-ศ. ดร.สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์” แล้วมันเจ็บกระดองใจ

ชื่อเรื่องว่า ...เรื่องใหญ่แห่ง “ศตวรรษ” เมื่อ “เวียดนามแซงไทย” ไม่ใช่เพราะค่าแรงถูก แต่เพราะ มุ่งมั่นสร้าง “คนคุณภาพสูง”...

-----------

.......เมื่อตัวเลข GDP (PPP) เปรียบเทียบเศรษฐกิจโดยดูว่า “เงินเท่ากัน ซื้อของได้เท่ากันไหม”

เวียดนาม = 1.885 ล้านดอลลาร์

ไทย = 1.881 ล้านดอลลาร์

“เวียดนาม” จึงมี GDP ชนะไทยไปเรียบร้อย

และมีแนวโน้ม จะทิ้งห่างขึ้นทุกปี จากการเติบโตสูงกว่าไทยหลายเท่า…

หลายคนอาจมองว่าเป็นเรื่องของ “การลงทุน” “โรงงาน” หรือ “FDI” มูลค่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ ที่สูงกว่าไทย

แต่ถ้ามองลึกลงไปอีกชั้นหนึ่ง

จะเห็น “รากแก้ว” ของเศรษฐกิจเวียดนาม

คือ การสร้าง “การศึกษาคุณภาพ”

เวียดนามไม่ได้ชนะไทย เพราะโชค

แต่ชนะเพราะ เขาสอนคนให้ “ขยัน” และ “เก่ง”

มีข้อมูลหนึ่งที่น่าสนใจมาก

ผลสอบ PISA ของเวียดนามในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

เด็กเวียดนามทำคะแนน

คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ การอ่าน

อยู่ในระดับ “ท็อปของโลก”

คะแนนยังสูงกว่า หลายประเทศที่พัฒนาแล้ว

นี่คือสัญญาณว่า

เขาไม่ได้แค่ “สร้างโรงงาน”

แต่เขากำลัง “สร้างสมอง”.........

---------------

หลายคนคงแย้งว่าดูตัวเลขนี้อย่างเดียวไม่ได้ต้องดูอย่างอื่นประกอบด้วย ก็ว่ากันไปครับ แต่อย่าลืมว่าในอดีต ไทยเหนือกว่าเวียดนามหลายขุม ไม่ว่าจะงัดตัวเลขมุมไหนมาแสดงก็ตาม

วันนี้ไม่เหมือนในอดีตแล้ว

แล้วไทยจะไปทางไหน

วันนี้รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ ประเสริฐ จันทรรวงทอง ยังไม่มีไอเดียอะไรที่เข้าใกล้ปฏิรูปการศึกษาเลย

นายกฯ อนุทิน งานคงเยอะเกินไปเลยไม่ได้ลงมาจี้ประเด็นนี้

สรุปแบบรัฐบาลอนุทินยังห่างกับคำว่า ปฏิรูปการศึกษา

เมื่อไม่มีก็ต้องดูว่ารัฐบาลจะทำอะไรบ้าง

คลองไทย ที่คนเชียร์กันว่า ดีกว่าแลนด์บริดจ์ นั้นดีกว่าจริงหรือ

ข้อมูลล่าสุดเดือนเมษายนปีนี้ เรือสินค้าที่ต้องการผ่านคลองปานามา ต้องรอคิวนานเฉลี่ยประมาณ ๓ วันครึ่ง หรือประมาณ ๓-๔ วัน ร่นระยะอ้อมแหลมฮอร์นได้ ๒ สัปดาห์

คลองสุเอซ ใช้เวลาประมาณ ๑๒-๒๔ ชั่วโมง ร่นระยะเวลาที่ต้องไปอ้อมแหลมกู๊ดโฮป ๒ สัปดาห์ 
คลองไทยถ้าขุดเสร็จคาดว่าอาจต้องใช้เวลารอคิว ๑-๒ วัน ใช้เวลาพอๆ กับอ้อมช่องแคบมะละกา

เห็นตัวเลขแบบนี้น่าจะพอมองออกว่าคุ้มหรือไม่กับโครงการมูลค่ากว่า ๒ ล้านล้านบาท

แล้ว “แลนด์บริดจ์” มูลค่าประมาณ ๑ ล้านล้านบาทคุ้มแน่หรือ

ถ้าแลนด์บริดจ์ในบริบทเก่า ทำหน้าที่แค่เปลี่ยนถ่ายสินค้าจาก ๒ ฝั่งทะเลไทย ได้เจ๊งระเนนระนาด

แล้ว แลนด์บริดจ์บริบทใหม่ควรจะเป็นอย่างไร

สิงคโปร์ได้อะไรจากเรือที่เข้ามาในช่องแคบมะละกา

แน่นอนครับไม่ใช่ทางผ่านอย่างเดียว เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นสิงคโปร์ไม่ได้อะไรเลย

จุดที่น่าสนใจคือ ท่าเรือสิงคโปร์ เป็นจุดเปลี่ยนถ่ายสินค้า (Hub)  คือเน้นการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ไปเรือเล็ก ที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

ที่เรือบรรทุกน้ำมันไทยถ่ายน้ำมันดิบที่สิงคโปร์ก่อนจำนวนหนึ่ง จนมีนักการเมืองไทยไปบอกทำนองว่าแอบลักขายที่สิงคโปร์ นั่นแหละครับ คือการถ่ายสินค้าตามปกติ ไม่มีอะไรผิดกฎหมาย เพราะเรือไม่ได้ขนน้ำมันดิบให้เจ้าเดียว

ถ้าจะทำแลนด์บริดจ์ก็ต้องใช้จุดอ่อนของสิงคโปร์ตรงนี้แหละครับ เพราะนับวันการขนส่งทางเรือจะเยอะขึ้น ท่าเรือของสิงคโปร์แม้จะพัฒนาอยู่ตลอดเวลา แต่มีจุดอิ่มตัว

ทีนี้ก็โฟกัสไปที่การขนถ่าย ไม่ใช่แค่ส่งของจากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งหนึ่ง แต่ต้องทำตัวเหมือนโกดังขนาดใหญ่ แจกจ่ายสินค้าไปยังภูมิภาคอื่นทั่วโลก

ที่สำคัญต้องมีอุตสาหกรรมรองรับ คือทำหน้าที่ผลิตด้วย

สรุปคือ เป้าหมายไม่ใช่ให้เรือแล่นผ่าน ไม่ใช่ยกสินค้าจากเรือลำหนึ่งไปใส่ในเรืออีกลำหนึ่ง แต่เป็นที่รวมศูนย์สารพัดสินค้าจากทั่วโลก เพื่อแจกจ่ายไปยังคาบสมุทรต่างๆ

ไม่ทราบว่ารัฐบาลมีแนวคิดทำนองนี้หรือไม่ 

ถ้าไม่ก็เอาเงิน ๑ ล้านล้านบาท ไปปฏิรูปการศึกษาจะได้ประโยชน์เยอะกว่าครับ

หรือถ้ามันยากนัก ก็เอาไปทำคนละครึ่งก็ได้

รับรองคนเชียร์มากกว่าคนด่า.