คนไทยพลัดถิ่นจากฝั่งพม่า หนีตายข้ามแดน ชุมชนโดนลูกหลง กระสุนปืน ค. หล่นใส่

คนไทยพลัดถิ่นจากฝั่งพม่านับพันหนีตายข้ามแดนมาไทย เผยชายแดนด้านระนอง-ประจวบฯ PDF จับมือ KNU รบทหารพม่าหนัก ชุมชนโดนลูกหลงถูกกระสุนปืนค.หล่นใส่ แต่ไร้การเยียวยา

6 พ.ค.2566 - ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่สำรวจข้อเท็จจริงกรณีที่มีชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนตะวันตกไทย-พม่า ด้านจังหวัดระนองและประจวบคีรีขันธ์แจ้งว่า ก่อนหน้านี้ได้เกิดสถานการณ์ความไม่สงบเนื่องจากมีการปะทะกันระหว่างกองทัพพม่าและกลุ่มต่อต้านซึ่งประกอบด้วยกองกำลังพิทักษ์ประชาชน (People's Defense Force- PDF) ซึ่งจับมือกับทหารสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (Karen National Union- KNU) ทำให้มีผู้อพยพจากฝั่งพม่าหลบหนีภัยมาอยู่ฝั่งไทย นอกจากนี้เหตุการณ์ดังกล่าวยังทำให้ทรัพย์สินของชาวบ้านได้รับความเสียหายแต่ไม่มีผู้รับผิดชอบ

ทั้งนี้จุดแรกที่ผู้สื่อข่าวได้เข้าไปสำรวจคือช่องเจ้าจอก หมู่บ้านหาดตุ่น ตำบลปากจั่น อำเภอกระบุรี โดยชาวบ้านให้ข้อมูลว่า เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2566 ได้มีกองกำลัง PDF และทหาร KNU กลุ่มใหญ่เดินทางเข้ามายังหู่บ้านหวายแดง (หรือหวายดินในภาษาพม่า) กิ่งอำเภอเขม่าจี จังหวัดเกาะสอง ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำกระบุรี ตรงกันข้ามกับหมู่บ้านหาดตุ่น เมื่อทหารพม่าทราบเรื่องจึงได้เกิดการปะทะกันอย่างหนักเป็นเวลา 11 วัน
โดยทหารพม่าได้ยิงปืนค. ถล่มหมู่บ้านหวายแดง ทำให้ชาวบ้านฝั่งพม่าราว 300 คนต้องหลบหนีข้ามมาอาศัยอยู่ในสวนปาล์มฝั่งไทย

“ถามผู้เฒ่าผู้แก่แล้ว เราไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มานาน ครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งแรกในรอบ 100 ปี พอเขายิงกันก็เลยตกใจ ต้องวิ่งเข้าไปหลบกันในสวนปาล์ม ตอนแรกมี ตชด.มาช่วยดูแล ตอนหลังทหารเขียวเข้ามา แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร แค่ตั้งด่านห้ามคนเข้าออก แต่พม่าก็ยังยิงปืนค. ข้ามมาตกฝั่งไทย ทำให้วัวเจ็บไป 2 ตัว อีกรายโดนอาร์พีจียิงใส่รถกระบะ โชคดีไม่ระเบิด” ชาวบ้าน กล่าว

ชาวบ้านเล่าว่าหลังเหตุการณ์สงบ แต่ชาวบ้านยังหวาดผวาโดยเฉพาะชาวบ้านที่อาศัยอยู่ฝั่งพม่าต่างข้ามมาหลบอยู่ตามบ้านญาติพี่น้องฝั่งไทยจนถึงปัจจุบันส่งผลกระทบกับการค้าขายมาก จากที่ทุกวันเคยมีชาวบ้านจากฝั่งพม่าข้ามมาซื้อของไปขาย ตอนนี้หายหมด ที่เรากลัวกันก็คือหากมีเหตุการณ์ปะทะเกิดขึ้นอีกจะทำอย่างไร เพราะจนถึงขณะนี้ ทางการก็ไม่เคยมาช่วยวางแผนรับมือเผชิญเหตุ

ชาวบ้านที่เลี้ยงวัวเล่าว่า ในวันเกิดเหตุตนและสามีกำลังดูแลวัวอยู่ที่คอก ปรากฏว่ามีกระสุนปืนค. ที่ทหารพม่ายิงข้ามไปยังหมู่บ้านหวายแดงตกลงข้างคอกวัว ทำให้สะเก็ดระเบิดไปโดนวัว 2 ตัวบาดเจ็บ ตัวหนึ่งเจ็บหนักจึงต้องส่งโรงฆ่าสัตว์ อีกตัวหนึ่งเจ็บเล็กน้อยที่ขาตอนนี้กำลังรักษาอยู่ โดยมีทหารไทยเข้ามาเก็บสะเก็ดระเบิดทั้งหมดออกไปแล้ว แต่ไม่เคยมีใครเข้ามาสอบถามเรื่องความเสียหายหรือการเยียวยาใดๆ

“พื้นที่ที่เราอยู่ริมแม่น้ำเป็นโค้งคล้ายแหลมยื่นเข้าไป ทหารพม่าเขายิงปืนค. จากฟากหนึ่งข้ามหัวเราไปลงที่ทหารกะเหรี่ยงกับ PDF ที่หมู่บ้านหวายแดง แต่กระสุนลูกนี้ข้ามไปไม่ถึงเลยมาตกข้างคอกวัว ทำให้สะเก็ดระเบิดสร้างความเสียหาย ยังมีรอยอยู่ที่หลังคา” ชาวบ้านรายนี้พาผู้สื่อข่าวไปดูหลังคาคอกวัวที่ทะลุจากสะเก็ดระเบิด

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า สำหรับการสำรวจพื้นที่ด้านจังหวัดประจวบฯนั้น พบว่าสถานการณ์สู้รบที่มีความรุนแรงฝั่งพม่าบริเวณตรงข้ามจังหวัดประจวบฯ ระหว่างกลุ่มกองกำลัง PDF ที่จับมือกับ KNU รบกับทหารพม่า ทำให้คนไทยพลัดถิ่นนับพันคนต้องหลบหนีออกจากหมู่บ้านและข้ามมาอาศัยอยู่กับญาติพี่น้องในฝั่งไทย โดยเฉพาะชาวบ้านในหมู่บ้านสิงขร ที่มีอยู่กว่า 160 ครอบครัว กว่าครึ่งหนึ่งต้องหลบหนีข้ามมายังฝั่งไทยตามช่องทางธรรมชาติ

ชาวสิงขรรายหนึ่งที่หนีมาอยู่กับญาติพี่น้องฝั่งไทยเล่าวว่า พวกตนเป็นคนไทยที่ถูกทิ้งอยู่ฝั่งพม่าตั้งแต่ไทยเสียดินแดนให้กับอังกฤษ แต่ในอดีตยังข้ามไป-มาหาสู่กับญาติพี่น้องฝั่งไทย จนกระทั้งเกิดการสู้รบรุนแรงในพม่าตั้งแต่ปี 2531 ชาวบ้านบางส่วนจึงได้ทยอยหนีกลับเข้ามาประเทศไทย เพราะถูกทหารพม่าเกณฑ์ให้ไปเป็นลูกหาบในการแบกเสบียง อย่างไรก็ตามชาวบ้านบางส่วนก็ยังอาศัยอยู่ในดินแดนบรรพบุรุษจนกระทั่งเหตุการณ์สงบลงเมื่อนางอองซานซูจีเป็นผู้นำประเทศพม่า อย่างไรก็ตามหลังการรัฐประหารของ พล.อ.มิน อ่อง หลาย ทำให้สถานการณ์รุนแรงขึ้น

ชาวสิงขรรายนี้เป็นอดีตผู้นำหมู่บ้านเล่าว่า เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ได้มีกองกำลัง PDF เข้ามาในหมู่บ้านเพื่อทำงานร่วมกัน KNU ในการต่อสู้กับกองทัพพม่า ทำให้ ทหารพม่าเริ่มโจมตีมายังหมู่บ้านสิงขรโดยยิงปืนค. เข้ามาทั้งกลางวันและกลางคืน ขณะที่ ทหารกะเหรี่ยงและPDF พยายามตอบโต้ ขณะเดียวกันได้แจ้งให้ชาวบ้านอพยพยออกจากหมู่บ้าน

“ตอนแรกทหารพม่ารับปากพวกเราว่าจะไม่ยิงปืนมายังหมู่บ้าน แต่สุดท้ายเขาทำทุกอย่างตรงกันข้ามกับที่รับปากไว้ จนพวกเราอยู่ไม่ได้และพากันหลบหนีข้ามมายังฝั่งไทยและอาศัยอยู่กับญาติพี่น้อง แต่ก็รู้สึกเกรงใจมากเพราะพวกเรามากันตัวเปล่า เราต้องอพยพกันอย่างกะทันหัน ไม่สามารถเอาอะไรติดตัวมาได้”ชาวสิงขร กล่าว

ชาวบ้านรายนี้กล่าวด้วยว่า ในหลายหมู่บ้านที่เป็นคนไทยในฝั่งพม่าก็ต้องเผชิญสถานการณ์การสู้รบเช่นเดียวกันและพากันหลบหนีข้ามมาอยู่ฝั่งไทย แม้แต่พระสงฆ์ตามวัดต่างๆก็ต้องข้ามมาฝั่งไทยเพราะอยู่ในพื้นที่ไม่ปลอดภัย เช่นเดียวกับโรงเรียนต่างๆ ที่ต้องปิดตัวและเด็กนักเรียนต้องหนีข้ามมาฝั่งไทย และเชื่อว่าสถานการณ์เช่นนี้ยังอยู่อีกนาน เพราะหากไม่มีการรบจนแพ้-ชนะ ก็ยังไม่เลิกรบกัน

“เราไม่สามารถปลูกข้าวได้เพราะไม่มีใครกล้าไปนา ปีหน้าต้องขาดแคลนข้าวกันแน่ แต่ที่หนักใจคือเรื่องอาหารการกินของทุกวันนี้ รู้สึกเกรงใจญาติพี่น้องที่ต้องคอยหาให้เรา แค่มาพักพิงด้วยก็รบกวนเขามากแล้ว แต่ยังต้องมาให้เขาเลี้ยงดูด้วยอีก”ชาวบ้านไทยพลัดถิ่น กล่าว