'ป๊อป อารียา' ใช้โยคะเยียวยาใจ เปิดเหตุผลที่กลัวน้ำตาลสุดชีวิต

On The Way With CHOM สัปดาห์นี้ชวนเปิดมุมมองการดูแลตัวเองจากภายในของ “ป๊อป-อารียา สิริโสภา” เล่าภาพจำวัย 12 ที่เปลี่ยนชีวิต เป็นเหตุผลที่กลัวน้ำตาลสุดชีวิต หลังเห็นปู่เป็นเบาหวานจนต้องตัดขา จากซึมเศร้าหนักช่วงโควิดสู่การค้นพบตัวเองใหม่ โยคะช่วยเยียวยา ตั้งแต่การจัดการความเครียด การฝึกลมหายใจ ไปจนถึงบทบาทของโยคะที่ช่วยสร้างสมดุลให้ร่างกายและจิตใจ

“การที่เราสนใจเรื่องสุขภาพมันเพราะว่าตอนเด็ก ๆ ปู่เราสูงประมาณเกือบ 2 เมตร กินเยอะ ที่บอกว่าคุณปู่ตัวใหญ่สูงเป็นเบาหวาน แล้วก็ต้องตัดขาทิ้ง 6 ปีที่คุณปู่อยู่แล้วไม่มีขา เราเองอายุ 12 ขวบตอนนั้น มาเมืองไทยก็ต้องทิ้งโถฉี่ โถอึ แล้วก็คือต้องดูแล แล้วก็เห็นชัดเจนว่าปัญหาทั้งหมดอยู่ที่น้ำตาล น้ำตาลทำให้ปู่ขาไม่มี น้ำตาลการที่กินเยอะเกินไป กินข้าวเยอะเกินไป กินแป้งเยอะเกินไป แล้วตอนนั้นคือทำให้เรากลัวขึ้นมาเลย แล้วด้วยความที่เราเห็นเยอะมากขึ้น คุณลุงเป็นโรคไต โรคหัวใจ เพราะว่าเบาหวาน มันทำให้อุดตัน เคยเห็นคนที่ไตแข็งไหม ตัวเหลืองไหม ถ้าเห็นกับตาคือจะหลีกเลี่ยง จับของที่มันเขาเรียกว่า Ultra process food หรือว่าของที่มันอยู่ในถุงในกล่องแล้วก็มีน้ำตาลปลอม น้ำมันปลอม

เข้ามาในวงการโยคะได้ต้องต้องขอบคุณความเจ็บปวด ความทุกข์ในชีวิตที่มีนะคะ เราตอนเด็ก ๆ อยากเล่นยิมนาสติก แล้วก็ไปเช็คหลังแล้วตอนโตขึ้นมาเป็นโรค Scoliosis คือกระดูกสันหลังคด หลังมันโค้งเหมือนต้นไม้ที่มันไม่ยอมโตตรง มันจะโค้งไปโค้งมา ไม่รู้ว่าเพราะเราเล่นเทนนิสหรือเปล่า เพราะเราเล่นคือกล้ามขึ้นแค่ข้างเดียว เสิร์ฟก็คือใช้แขนข้างเดียวคือจะแข็งแรงข้างเดียวจริง ๆ แล้ววิตกกังวลตลอดเวลาว่า ถ้าเมื่อไหร่เป็น Scoliosis ยิมนาสติกจะเข้าไม่ได้ ถ้ายิมนาสติกเข้าไม่ได้ก็คือเชียร์ลีดดิงก็เข้าไม่ได้หลายอย่างเลย ก็คือว่ามันเจ็บหลัง หลังมันโค้ง ถ้ามันตรงอาจจะสูงกว่านี้อีกก็ได้ แต่มันโค้งแล้วมันบิดนิดหนึ่งไปทางขวา ไหล่ของเราจะไม่ตรงกันเท่าไหร่ คือถ้าเราหิ้วกระเป๋าหนัก ๆ จะเจ็บหลัง ถ้านอนเอียงไปผิดข้างก็จะเจ็บหลังเจ็บสะโพก เพราะว่าร่างกายไม่สมดุล ไปนวดแผนโบราณ ฝังเข็ม ทำทุกอย่างแต่มันแค่ชั่วคราว สิ่งที่ช่วยเยอะที่สุดคือคือโยคะ

ไลฟ์สไตล์โยคะมันไม่ใช่แค่ทำท่าสวย เราเจอเยอะที่สุดก็คือคนเข้ามาหาเราว่าทำโยคะท่าที่ยากที่สุดทำให้ดูหน่อยซิ เราก็ทำท่านั่งสมาธิ อย่าลืมว่าพุทธเจ้าคือนั่งสมาธิกับพวกโยคี การที่นั่งสมาธิเป็นการที่เราจะบอกตัวเองว่าอะไรสูงกว่ากันจิตหรือกาย ก็คือโยคะทำให้เราเข้าใจจิตวิญญาณ มันมากกว่าทางกายภาพ มันมากกว่าที่จะทำให้หุ่นดี ทำให้ผอม ทำให้นอนหลับ อันนั้นเป็นสิ่งที่ได้ สิ่งที่ได้อีกก็ ภูมิแพ้หาย ประจำเดือนมาปกติ แต่คือความปวดเจ็บในกล้ามเนื้อในช่องคลอดนี้จะเจ็บมาก เพราะว่ากล้ามมันจะบีบ แต่คลายไม่เป็น โยคะสอนให้เราคลายให้เป็น คลายแล้วปล่อยวางสิ่งที่เราปล่อยได้ Ujjayi Breath การที่อยู่กับลมหายใจ พวกอาสนะทั้งหลายทำไปเรารู้สึกนะ นั่งสมาธิได้นานขึ้น ยืดตัวแล้วมันไม่เหน็บชา อันสูงสุดคือการนั่งสมาธิ โยคะมันแข่งกันไม่ได้เพราะว่าเป้าหมายทุกคนก็คือปรัชญา ตื่น ตรัสรู้ ความเจ็บปวดศาสนาพุทธก็พูดว่า suffering Is life เข้าใจว่าเจ็บปวด บางอย่างอยู่ได้ บางอย่างถ้าเปลี่ยนได้ก็เปลี่ยน แต่จะเปลี่ยนได้คือต้องตกเหวก่อน ถ้าเจอใครที่ร่าเริงหรือว่าอารมณ์ดีแล้วนี่คือต้องผ่านอะไรมา จะบอกตรง ๆ ช่วงโควิดมีความสุขมากเพราะว่าน้ำหนักลดมากเลยนะ แล้วก็ไม่ได้ออกไปข้างนอกเท่าไหร่ ตอนนั้นคือร้องไห้บ่อยมาก ๆ เพราะว่าแม่จากไป เหมือนไม่มีเป้าหมายในชีวิต ซึมเศร้า ทานข้าวไม่ได้ น้ำหนักลดไปถึง 51 กิโลกรัมเลย ถ้าแม่ไม่เสียตอนช่วงโควิดมาคือจะเห็นเราผอมกว่านี้ ดำแล้วก็อ้วนกว่านี้อีกเพราะว่าการที่อยู่บ้านคือแม่ไม่ให้ออกไปไหนเลย แล้วแม่จะต้องการให้เราอยู่บ้าน โยคะช่วยให้ชีวิตเราผ่านมาได้ เพราะว่าไม่มีโยคะ ไม่มีใครมาเยี่ยมเรา มีความรู้สึกว่าการเป็นครูเราคิดราคาถูกมากเพราะว่า 1 มันอยู่ที่บ้านเราไม่ต้องจ่ายค่าเช่า ช่วงเวลาที่เราดูแลแม่แล้วก็อยู่กับโยคะแล้วก็อยู่กับบ้านก็คือไม่ได้ไปไหน ไม่ได้ไปหาครูคนไหนเลย ก็ต้องทางอินเทอร์เน็ต แล้วก็ถือว่านักเรียนเราก็เป็นครูเราด้วย สอนเราด้วย”