อัดนักการเมืองเสือหิวชุลมุนน้ำท่วมชงใช้เงินกู้ 1.6 แสนล้าน

18 ตุลาคม  2569 – รศ.ดร.ชิดตะวัน ชนะกุล อาจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์และการเมือง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โพสต์เฟซบุ๊ก เรื่อง น้ำท่วม…เสือหิว & เงินกู้ 1.65 แสนล้าน!

จากกรณีคณะรัฐมนตรีอนุมัติดำเนินโครงการคลองระบายน้ำหลากชัยนาท – ป่าสัก – อ่าวไทย วงเงิน 1.65 แสนล้านบาท ตามที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งมีนายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวง เสนอ มีเป้าหมายเพื่อบรรเทาปัญหาอุทกภัยและภัยแล้งในพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยาตอนล่าง สำหรับงบประมาณที่จะนำมาใช้คาดว่าเป็นเงินกู้จากต่างประเทศ

ผู้เขียนเคยให้ความเห็นทางวิชาการไว้ก่อนหน้านี้ว่า ในประเทศที่มีการทุจริตคอร์รัปชันสูง ภัยพิบัติธรรมชาติคือช่องทางในการทุจริตคอร์รัปชัน โดยข้าราชประจำและข้าราชการการเมืองที่มีอำนาจและหน้าที่ในการบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ประชาชน จะใช้เหตุของภัยพิบัติ ทั้งภัยแล้งและน้ำท่วม ที่ประชาชนเผชิญกับความทุกข์ยาก แสวงหาประโยชน์จากการใช้งบประมาณแผ่นดิน

อาทิ ในระหว่างภัยพิบัติจะปรากฏการทุจริตในการจัดซื้อจัดจ้างทำข้าวห่อ/กระสอบทรายด้วยการขายใบเสร็จ สำหรับภายหลังภัยพิบัติ รัฐบาลที่แสวงหาประโยชน์อันมิชอบจะมีการตั้งงบประมาณสำหรับโครงการขนาดใหญ่ โดยอ้างเหตุผลเพื่อป้องกันน้ำท่วม/ภัยแล้ง ซึ่งข้อเท็จจริงที่ผ่านมาปรากฏว่า ไม่สามารถแก้ปัญหาได้จริง

ในห้วงเวลาที่ประเทศไทยกำลังเผชิญกับวิกฤติทางการคลัง ซึ่งกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) แนะนำให้เร่งลดหนี้สาธารณะและรัดเข็มขัดทางการคลัง เนื่องจากเศรษฐกิจโลกกำลังเผชิญภาวะ “ดอกเบี้ยสูงยาวนาน” (Higher for longer) รัฐบาลไทยไม่ควรเพิกเฉยต่อคำเตือนจาก IMF ดังกล่าว โดยเฉพาะประเทศไทยมีวิกฤติทุจริตคอร์รัปชันระดับสูง การทุจริตเชิงนโยบายเพื่อโครงการขนาดใหญ่จึงมักถูกผลักดัน โดยไม่ได้พิจารณาความเป็นไปได้และผลกระทบที่จะเกิดขึ้นอย่างรอบด้านและจริงจัง จากหน่วยงานที่ไม่ได้มีผลประโยชน์เกี่ยวข้องกับโครงการ ในบริบทเช่นนี้ การก่อหนี้สาธารณะจะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง

ประการแรก การพุ่งสูงขึ้นของหนี้สาธารณะ เป็นต้นทุนค่าเสียโอกาสของการใช้งบประมาณ ในอนาคตแทนที่รัฐบาลจะนำรายได้จากภาษีอากรที่จัดเก็บจากประชาชนไปพัฒนาประเทศ แต่กลับต้องนำเงินจำนวนมหาศาลเหล่านี้ไปใช้หนี้ที่เกิดจากการใช้จ่ายเงินในเรื่องที่ไม่เหมาะสม หรือมีการทุจริตเชิงนโยบายในอดีต 

ประการต่อมา การไม่พิจารณาความเป็นไปได้ และผลกระทบที่จะเกิดขึ้นอย่างรอบด้านและจริงจัง อาจทำให้ต้องมีการยกเลิกโครงการในอนาคต ดังเช่นกรณีมหากาพย์แห่งการทุจริตคอร์รัปชันที่นักการเมืองชั่วของไทยเร่งรีบผลักดันโครงการขนาดใหญ่ จนทำให้ประชาชนทั้งประเทศต้องมาร่วมรับวิบากกรรมใหญ่ในรูปแบบของการจ่ายภาษีระดับสูง เพื่อใช้คืนเงินกู้พร้อมดอกเบี้ยที่ละลายไปกับโครงการที่ไม่สามารถแก้ปัญหาได้จริง หรือโครงการซึ่งในที่สุดต้องถูกยกเลิก อาทิ โครงการคลองด่าน โครงการโฮปเวลล์ เป็นต้น

สำคัญที่สุด คนไทยผู้เสียภาษีควรตระหนักว่า โครงการหมื่นแสนล้านใดๆ ไม่สามารถแก้ปัญหาอุทกภัยได้ ตราบใดที่ประเทศไทยยังมีการทุจริตคอร์รัปชันที่รุนแรง เพราะวิกฤติน้ำท่วมแท้ที่จริงแล้ว คือ ช่องทางทำมาหารับประทานของบรรดาเหล่าเสือหิว…นั่นเอง!