'สมศักดิ์เจียม' เปิดบทสนทนา 'ลี้ภัย-ฝรั่งล้มเจ้า' เห็นตรงกัน 99% ฝีมือเสื้อแดงฆ่า กปปส.

14 ก.พ.2565 - นายสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อดีตคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้ต้องหาคดีมาตรา 112 ปัจจุบันลี้ภัยที่ประเทศฝรั่งเศส โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊ก โดยมีรายละเอียดดังนี้

"ต่อไปนี้เป็นบทสนทนาระหว่างผม, คุณแอนดรู และคุณ..... ที่โรงแรมแห่งหนึ่งในปารีส ตอนนั้นประมาณปลายปี 2557 ผมเพิ่งมาถึงปารีสไม่นาน

คุณแอนดรูกล่าวว่า เขากำลังจะเขียนบทความเรื่องหนึ่งกล่าวถึงการใช้ความรุนแรงอย่างต่อเนื่องกับ กปปส. เพื่อสร้างสถานการณ์รัฐประหาร เขาเชื่อว่า ส่วนใหญที่สุดของความรุนแรงนี้เกิดจาก agent provocateur (สายลับผู้ลอบก่อความรุนแรง เพื่อจุดชนวน)

ผมก็บอกว่า ไม่ใช่หรอก เกิดจากเสื้อแดงนี่แหละ

คุณแอนดรูไม่เชื่อ บอกว่าเกิดจากฝีมือเสื้อแดงอย่างมาก 5% เท่านั้น

ผมบอกว่า ไม่น่าจะใช่นะ ต้องอย่างต่ำๆ 50-60% มากกว่า

คุณ...ที่นั่งสนทนาอยู่ด้วยบอกว่า ไม่ใช่หรอก 99% มากกว่า แล้วคุณ....ก็เล่าว่า ตอนแรก....ก็ไม่อนุญาตให้ใช้ความรุนแรง แต่พอเหตุการณ์ตึงเครียดขึ้น ก็เอาด้วย

ผมได้แต่ส่ายหัวด้วยความเอือมระอา บอกว่าตอนอยู่เขมร พวกเราพูดเรื่องนี้กันเยอะ ไม่ไหวเลยจริงๆ

คุณแอนดรูยังไม่เชื่อนัก หลังจากนั้น เขาหาทางติดต่อกับแหล่งข่าวเขา ซึ่งเป็นอดีตเสื้อแดงหลบภัยอยู่ แล้ววันหนึ่งก็มาบอกผมว่า เรื่องที่ผมพูด เป็นเรื่องจริง เขาเตรียมตัวจะเขียนเรื่องนี้

ผมตกใจรีบห้ามปรามเขา บอกว่าเรื่องยังไม่พร้อม อย่าเพิ่งเปิดเผยเลย

คุณแอนดรูฟังแล้ว ก็เห็นด้วย"

โพสต์นี้ของนายสมศักดิ์ ได้ถูกมวลชนคนเสื้อแดงเขาไปแสดงความคิดเห็นต่อว่าเป็นจำนวนมาก ทำนองเช่นว่า อมนกหวีดตั้งแต่เมื่อไหร่ ,ใกล้เลือกตั้งแล้วโยนความชั่วให้คนเสื้อแดง-พรรคเพื่อไทย, ลี้ภัยอยู่ต่างประเทศทำไมรู้ดีเหลือเกิน เป็นต้น

นายสมศักดิ์ โพสต์อีกว่า ถ้าสังคมไทยอยากจะก้าวข้ามอดีตไปข้างหน้าก็ต้องรู้จัก 'come to terms' (ตกลงใจยอมรับ)​ กับเรื่องความรุนแรงในอดีตให้ได้ นั่นคือยอมรับเรื่องความรุนแรงที่ก่อขึ้นทั้งโดยฝั่งตนเองและฝั่งตรงกันข้าม ทั้งจากภาครัฐ และจากประชาชนด้วยกันเอง

เราต้องรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับอดีตอย่างระมัดระวัง ไม่ใช่เพื่อเหตุผลทางการเมือง เช่น "เดี๋ยวจะเสียการเมือง ทำให้พวกเราดูแย่" หรือ "ฟื้นฝอยหาตะเข็บ" แต่เพื่อทำให้เกิด "การจดจำอย่างมีจริยธรรม" (ethical remembrance)

การเลือกจำเฉพาะด้านใดด้านหนึ่งของความรุนแรง เช่น จดจำเฉพาะความรุนแรงที่เกิดขึ่นกับพวกเราเอง ไม่ใช่การจดจำแต่เป็นการหลงลืมอย่างหนึ่ง นั่นคือ ลืมความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับประชาชนด้วยกันที่มีความคิดทางการเมืองคนละแบบกับเรา หรือ ลืมความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับประชาชนคนบริสุทธิ์​

มีแต่การยอมรับความรุนแรงในลักษณะ​นี้เท่านั้นที่จะทำให้สังคมไทยเติบโตและก้าวข้ามอดีตไปได้ ตราบใดที่เรายังทำไม่ได้ มันก็แสดงให้เห็นว่าสังคมไทยยังไม่เติบโตติดอยู่ในกับดักของอดีตไปเรื่อย ๆ และพร้อมที่จะเกิดความรุนแรงที่จะถูกลืมขึ้นอีกครั้งแล้วครั้งเล่า"

สำหรับการชุมนุมของ กปปส. หรือคณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงปฏิรูปประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์แบบอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เพื่อต่อต้านกฎหมายนิรโทษกรรมสุดซอย ที่มีเจตนาลบล้างความผิด นายทักษิณ ชินวัตร โดยเริ่มต้นชุมนุมที่ สถานีรถไฟสามเสน ระหว่างวันที่ 31 ต.ค. 2556 - 4 พ.ย.2556

ก่อนจะเคลื่อนย้ายไปปักหลักชุมนุมยืดเยื้อยาวนาน ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย และยุติบทบาทลงเมื่อ 22 พ.ค. 2557 ในวันรัฐประหาร โดยระหว่างการชุมนุม กปปส. เกิดเหตุความรุนแรงขึ้นหลายครั้ง มีผู้เสียชีวิตรวม 29 คนและบาดเจ็บอีกจำนวนมาก