'นักเขียนซีไรต์' ตอก 'ไหม' ที่ชนไม่ใช่กำแพง แต่เป็น 'กะลา'

11 ส.ค.2569-  วิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความว่า “ไม่ใช่กำแพง!”

ผมไม่ได้ตั้งใจจะเกาะกระแสน้ำตาของคุณศิริกัญญาที่อาบ “กำแพง” หรอกครับ แม้จะชอบที่พวกส้มออกมาดิ้นด้วยการสวนกลับคุณอนุทินอย่างสุดกลั้น บางคนถึงกับออกอาการคลั่ง

ผมชอบเพราะได้เห็นความเปราะบางและลางแพ้ของพวกเขา!

คุณศิริกัญญาบอกว่าพวกตน “ชนกำแพง” ที่หมายถึงสถาบันหลักของชาติ ผมก็จะบอกว่าสิ่งที่พรรคส้มและลิ่วล้อชนอยู่นั้นไม่ใช่กำแพง แต่เป็น “กะลา”

และไม่ใช่กะลาของคนอื่น แต่เป็นกะลาที่พวกตนสร้างขึ้นครอบกันเอง

กะลาที่ว่านี้คือ “กะลาของตัณหา มานะ ทิฏฐิ” ที่เป็น “รากปัญหา” ความขัดแย้งกันของมนุษย์ และถีบมนุษย์ให้ออกไปเข่นฆ่าทำลายล้างกัน นับแต่มีมนุษย์ในยุคแรกแล้ว

ผมอธิบายเองก็รู้สึกขัดเขิน จึงยกเอาคำอธิบายของ “สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์” องค์ปัจจุบัน ที่ผมเป็น FC มาตั้งแต่ในวัยหนุ่มมาอธิบาย…

ท่านอธิบายว่า ตัณหา มานะ และทิฏฐิ คือกลุ่มกิเลสสำคัญ 3 ตัวที่เป็นตัวบงการพฤติกรรมและการกระทำของมนุษย์ เป็นรากเหง้าของความขัดแย้ง การแก่งแย่งชิงดี และปัญหาในสังคม โดยแต่ละตัวมีลักษณะและการแสดงออกที่แตกต่างกันดังนี้

ลักษณะของกิเลสทั้ง 3 ตัว

ตัณหา คือ ความอยาก ความเห็นแก่ตัว และความอยากได้ผลประโยชน์เพื่อตัว

มานะ คือ ความต้องการให้ตนเองเด่น อยากยิ่งใหญ่ และการถือตัวสำคัญ

ทิฏฐิ คือ ความยึดมั่นถือมั่นในความเห็นหรืออุดมการณ์ของตนเองโดยไม่ยอมรับผู้อื่น

กิเลส 3 ตัวนี้มีอยู่ในปุถุชนทุกคน ผมก็มีไม่น้อยหน้าใคร แต่ที่ยกเอาคุณศิริกัญญามาเป็น “นักแสดงหลัก” ในข้อเขียนนี้ เพราะเธอเป็น “เจ้าภาพ” ของคำนี้ ส่วนคุณอนุทินมาทีหลัง

ถ้าพรรคส้มยังไม่รู้ตัวว่าอยู่ในกะลาที่พวกตนสร้างไว้ครอบตัวเอง ก็จะต้องดราม่าบีบน้ำตาบ้าง ก่นด่าอาฆาตแค้นคนอื่นบ้าง จนสุดท้ายก็สามัคคีกันเน่าตายอยู่ในกะลานั้นเอง!.