‘ดุสิตโพล’ ชี้ช่วงเวลาวิกฤตคนไทยพึ่งครอบครัว

4 ตุลาคม 2569 – “สวนดุสิตโพล” มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สำรวจความคิดเห็นประชาชนทั่วประเทศ เรื่อง “กำลังใจจากคนไทยด้วยกัน” กลุ่มตัวอย่างจำนวน 1,331 คน (สำรวจทางออนไลน์และภาคสนาม) ระหว่างวันที่ 29 กันยายน – 2 ตุลาคม 2569ผลการสำรวจ พบว่า  สิ่งที่ช่วยให้คนไทย “มีกำลังใจ” ในยามเจอเรื่องยาก คือ ครอบครัวและคนใกล้ชิดอยู่เคียงข้างกัน ร้อยละ 68.75 โดยมองว่าสิ่งที่ควรเตรียมพร้อมไว้เพื่อรับมือภัยต่าง ๆ คือ เตรียมของใช้ที่จำเป็นยามฉุกเฉิน ร้อยละ 69.95 ข้อความที่คนไทยอยากส่งเป็นกำลังใจถึงกัน คือ “สู้ ๆ เป็นกำลังใจให้คนไทยทุกคน” ร้อยละ 61.08 จากสถานการณ์น้ำท่วมขณะนี้สิ่งที่คนไทยอยากฝากถึงรัฐบาล คือ ลงพื้นที่ ช่วยเหลือประชาชนที่เดือดร้อนโดยเร่งด่วน ร้อยละ 59.43

ดร.พรพรรณ บัวทอง ประธานสวนดุสิตโพล ระบุว่า ผลสำรวจสะท้อนว่าคนไทยยังมีกำลังใจพร้อมช่วยเหลือกัน และตื่นตัวในการเตรียมรับมือภัยต่าง ๆ มากขึ้น ขณะที่เสียงถึงรัฐบาลต้องการให้ช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว และแก้ปัญหาน้ำท่วมอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่เพียงแค่แจก จ่าย จบ แต่ต้องทำให้มั่นใจได้ว่าภาครัฐพร้อมบริหารและเป็นที่พึ่งได้ในภาวะวิกฤต ไม่เช่นนั้นก็จะกลับมาเจ็บอีกเช่นเดิม

อาจารย์พรนภัส ทิมสุวรรณ อาจารย์สังกัดหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต โรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต กล่าวว่าจากผลโพลนี้สะท้อนภาพที่น่าสนใจว่า เมื่อยามเกิดวิกฤตสิ่งแรกที่คนไทยพึ่งพาเพื่อยึดเหนี่ยวจิตใจกลับไม่ใช่กลไกของทางการ แต่เป็นสายสัมพันธ์ใกล้ชิดในครอบครัว การช่วยเหลือดูแลกันเอง และการสร้างเสียงหัวเราะเพื่อผ่อนคลายความเครียด ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งในตัวประชาชนที่พร้อมจับมือผ่านพ้นปัญหาไปด้วยกันตามวิถีคนไทยไม่ทิ้งกัน                     

แต่ในขณะเดียวกันเมื่อมองไปที่ปัญหาเฉพาะหน้าอย่างภัยพิบัติน้ำท่วม ประชาชนกลับส่งเสียงสะท้อนที่ชัดเจนว่ายังคงต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนและการแจ้งเตือนที่รวดเร็วจากภาครัฐ จึงแสดงให้เห็นว่าในขณะที่น้ำใจคนไทยช่วยประคับประคองความรู้สึกทางใจไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม แต่การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุและการดูแลความปลอดภัยในชีวิตจริงยังคงต้องฝากความหวังไว้ที่ประสิทธิภาพการทำงานของภาครัฐเป็นหลัก เช่นนี้ จึงกลายเป็นโจทย์ใหญ่ที่ท้าทายความสามารถของรัฐในการยกระดับประสิทธิภาพการจัดการภัยพิบัติเชิงรุก เพื่อไม่ให้ภาระการตั้งรับและความกดดันทั้งหมดต้องตกเป็นของประชาชนที่จำต้องเยียวยากันเองในทุกครั้งที่เกิดวิกฤต