'ครูวีระ' เสนอยุทธศาสตร์ไม่ก่อสงคราม-ไม่ต้องเจรจา 'ปิดด่านทุกด่าน' ก็เอาชนะเขมรแล้ว

6 มิ.ย. 2568 - นายวีระ สุดสังข์ หรือ "ฟอน ฝ้าฟาง" ศิลปินมรดกอีสาน ปี 2558 อดีตครูสอนภาษาไทย นักเขียนอิสระ ผู้ก่อตั้งกลุ่มวรรณกรรมลำน้ำมูลและสโมสรนักเขียนภาคอีสาน โพสต์เฟซบุ๊กโพสต์เฟซบุ๊กถึงปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา ว่า

ผมไม่ได้เกลียดประชาชนชาวเขมร แต่ผมเกลียดผู้นำเขมร เมื่อใดที่คณะรัฐบาลถูกวิพากษ์วิจารณ์ ความนิยมลดน้อยลง เมื่อไหร่ที่จะมีการเลือกตั้ง เมื่อนั้นตระกูลฮุนก็สร้างกระแสคลั่งชาติให้ประชาชนเห็นว่า สมเด็จทั้งรักชาติบ้านเมือง ทั้งหวงแหนแผ่นดินเหลือเกิน แล้วก็พากันคลั่งชาติไปตามผู้นำ ทั้งๆที่ตัวเองน่ะจะอดตายอยู่แล้ว ไม่มีอะไรจะกินอยู่แล้วก็ยังจงรักภักดีต่อสมเด็จจนลืมความหิว แค่สมเด็จมาทะเลาะกับไทยเนี่ย ลืมความหิว ลืมความอดอยาก โอ๊ยน้อพี่น้องเขมรเอ้ย
เขมรเอ๋ย ! ถูกฮุนเซ็นหลอกมาแล้ว 30-40 ปียังนึกไม่ได้ ยังจมปลักอยู่กับฮุนเซน เมื่อไหร่จะลืมตาอ้าปากได้ เมื่อไหร่จะพัฒนากับเขาเสียที มีแต่หนี้แต่สิน ยิ่งอยากจะก่อสงครามยิ่งจนหนักเข้าไปอีก ทั้งเจ็บ ทั้งตาย ทั้งอดอยากหิวโหย ช่างน่าสงสารเหลือเกิน นี่นะ ถ้าคนไทยปิดด่านทุกด่าน ตัดไฟฟ้าตัดอินเทอร์เน็ตด้วย สินค้าอะไรก็ไม่มีจะอุปโภคบริโภค ไฟก็ไม่มีใช้แล้วคนเขมรอยู่อย่างไรล่ะทีนี้ ทำไมไม่ลองคิดถึงตรงนี้

ความจริง ฮุนเซ็น อยากให้เกิดสงครามมาก เพราะอะไรหรือ? ถ้าประเทศเขมรทำสงครามกับประเทศไทย ฮุนเซ็นก็จะยกข้ออ้างตัวนี้มายึดธุรกิจทุกอย่างของคุณทักษิณ ธุรกิจของไทยอีกหลายคน รัฐบาล 2 พ่อลูกฝั่งนี้จึงกลัวสูญเสียธุรกิจ กลัวสูญเสียผลประโยชน์ในเขมร กลัวรัฐบาล 2 พ่อลูกฝั่งนั้นจะยึดเอา จึงสั่งถอยทหารอยู่ร่ำไป ในขณะที่ประชาชนคนไทยไม่ได้พึ่งพาอะไรเขมรเลย ไม่เคยกินน้ำชากาแฟกะปิน้ำปลาผงชูรสเขมร จึงไม่มีอะไรต้องเสียและไม่มีอะไรต้องกลัวเขมร ได้แต่แอบสงสารเขมรอยู่อย่างนี้แหละ

โดยความรู้สึกของผม ผมคิดว่า อย่าเปลืองน้ำมันเติมรถถังและเครื่องบินเลย, อย่าเปลืองระเบิดและกระสุนปืนเลย, อย่าเปลืองชีวิตของทหารเลย, อย่ายอมเสียเลือดเนื้อของชาวบ้านเลย, อย่าเปลืองเวลาเลย, อย่ายอมเสียศักดิ์ศรีของไทยเลย

หมายความว่า ไม่ต้องมีสงคราม ไม่ต้องมีการเจรจาใดๆทั้งสิ้น มาตรการอย่างเดียวที่ควรกระทำ นั่นคือ "การปิดด่านทุกด่าน" งดความช่วยเหลือใดๆ งดส่งไฟฟ้า น้ำดื่ม น้ำมันเชื้อเพลิง อินเทอร์เน็ต สินค้าทุกประเภททุกรายการไปให้เขมร แต่ส่งแรงงานและขอทานเขมรทุกคนกลับประเทศ ทวงหนึ้คืนด้วย ตัดการทูตด้วยก็ได้ แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะเอาชนะเขมร

แน่นอนว่า มันจะมีผลกระทบต่อไทยอยู่บ้าง โดยเฉพาะเจ้าของธุรกิจต่างๆที่ทำมาค้าขายอยู่กับกัมพูชา อย่างเช่น ธุรกิจส่งไฟฟ้า น้ำมันเชื้อเพลิงและสินค้าต่างๆ แต่ผมว่า ไม่นานหรอก ชาวเขมรจะอ้อนวอนขอให้ไทยเปิดด่านและจะรู้ว่า ไม้เรียวไม้นี้ของไทยที่หวดลงก้นเขมร มันจะทำให้เขมรรับรู้ถึงความเจ็บแสบ เขมรจะไม่กล้าหือกับไทยอีก?

แล้วเขมรก็จะตกอยู่ภายใต้บรรยากาศความอิ่มนั้นสำราญสำเริงของผู้นำ ขณะที่ชาวเขมรไส้กิ่ว ผอมแห้ง จนแทบจะเห็นกระดูกซี่โครง พวกเขาจะหันไปกัดผู้นำ รบราผู้นำเพื่อเรียกร้องสิ่งที่ประชาชนเขมรต้องการ นั่นคือ การช่วยให้เขมรเกิดความเปลี่ยนแปลง

คนไทยไม่เคยคิดจะรุกรานใครมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ถ้าใครรุกไทยก็ดังบทโคลงพระราชนิพนธ์ของในหลวง ร.6 บทนี้

"ใครรานใครรุกด้าว ดินไทย
ไทยรบจนสุดใจ ขาดดิ้น
เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล ยอมสละ สิ้นแล
เสียชีพไป่เสี้ยสิ้น ชื่อก้องเกียรติงาม"