เมื่อมือถือ..หาย

มิต้องสาธยายอารมณ์ ความรู้สึกว่า "มือถือ" หาย ..โลกทั้งใบแทบแตกสลาย!!!

เพราะบัดเดี๋ยวนี้ คิดจะจำเบอร์โทรศัพท์ใครมากกว่า 2 เบอร์ จำไม่ได้แล้ว ซ้ำร้ายแม้แต่เบอร์มือถือตัวเอง บางคนก็ยังขี้คร้านจะจำ เพราะเจ้ามือถือแสนฉลาดสมชื่อสมาร์ทโฟนนั่นแหละ มันทำให้ทุกอย่าง

ใช้ให้มันบันทึกภาพ เก็บความลับ เก็บความทรงจำ เก็บเรื่องราวดีๆ มันทำให้ทุกอย่าง ทุกวี่ทุกวันโดยไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยหรือเบื่ออีกต่างหาก

ดังนั้น..สรุปได้ว่า มือถือใคร? ใครก็รัก! เมื่อมือถือหายย่อมเป็นเรื่องใหญ่ ไม่แพ้ลูกหาย

แต่ก็ยังดีนะ ที่ผู้ผลิตมือถือเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกเรื่องนี้ เลยสร้างระบบติดตามมือถือไว้ อาทิ ไอโฟน ถือว่าเป็นยี่ห้อที่คุณตำรวจบอกว่ามีระบบการติดตามดีที่สุด ทำให้บรรดาคอลเซ็นเตอร์มิจฉาชีพทั้งหลายไม่เลือกใช้มือถือยี่ห้อนี้

เช้าตรู่เมื่อวันอาทิตย์นี้เอง ตอนมนุษย์ป้าไปแจ้งความมือถือตกหายที่ชายหาดแห่งหนึ่งในเวลาใกล้เที่ยงคืนวันเสาร์ ก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งนะคะ ว่าจริงหรือเปล่า เพราะลองใช้ระบบค้นหาที่เรียกว่า Find my Iphone มันบ่งบอกว่าอยู่แถวหาดทรายเมื่อเวลาก่อนรุ่งสางวันอาทิตย์ แต่พอสักชั่วโมงลองเข้าไปในแอปช่วยหามือถือแอปหนึ่ง (ที่ไม่ใช่ของไอโฟน และเรียกเก็บค่าบริการครั้งละ 40 บาท) มันกลับบ่งชี้ว่า ไอโฟนป้าไปลั้ลลาอยูู่ในกรุงเทพมหานครเสียแล้ว

เอาละวา ...จะเชื่อใครดี?!? ระหว่างระบบ Find my Iphone กับแอปเก็บกะตังค์ที่มีรีวิวอวดสรรพคุณว่าเก่งกาจสามารถในการควานหามือถือ

เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง หลังแจ้งความแล้วคุณตำรวจให้ใบแจ้งความมาใบเดียว และบอกให้ไปควานหาเอาเองจากใบลงบันทึกประจำวัน (เท่านี้จริงๆ ที่นางช่วย) มนุษย์ป้ายอมเสียเงินอีก 40 บาท (เข้าแอปทุกครั้งต้องจ่าย) ดูว่ามือถือจ๋าอยู่ไหนเอ่ย?? มันก็ยังแสดงตรงจุดเดิม ซึ่งแตกต่างจากจุดเดิมที่ระบบไอโฟนบ่งชี้เหมือนกัน

ไหนๆ ก็ไหนๆ ลองเดินตามหาดทรายที่ตัวเองตุปัดตุเป๋ทำหล่นหายดีกว่า พร้อมกับโน้ตบุ๊กที่บ่งชี้ทิศทาง ซึ่งมันก็บอกว่าหาดทรายๆ เดินหาตามหาดจนเกือบจะถอดใจ เพราะรู้ว่าแบตมือถือที่หายมันคงจะหมดไปแล้ว ปรากฏว่า ระบบ Find my Iphone มันบอกว่ามือถือขยับจากหาดทรายไปอยู่บนทางเดินเท้า

ฮั่นแน่!!! มือถือเดินได้แล้ว ถึงแม้แบตจะหมดก็ตาม นี่แหละ..ไอโฟน

สุดท้ายก็เจอจ้า จากแม่บ้านของร้านกาแฟริมชายหาดแห่งนั้น ซึ่งเราเห็นกวาดเก็บของอยู่จึงเอ่ยปากถาม นางก็อารามดีใจ รีบหยิบออกมาบอกว่า อันนี้ใช่ไหม!! 555 ไม่สนใจสอบทานเลยว่า มือถือสีอะไร หน้าตายังไง โดยนางก็เว้าซื่อๆ ว่า ..คิดถึงใจเขาใจแรา มือถือหายคงแทบเป็นบ้าค่ะ 

งานนี้มนุษย์ป้าโชคดียิ่งกว่าซื้อหวยดิจิทัล 80 บาทได้ทันอีกนะ แต่ที่แน่ๆ คือ ได้รู้ว่าอย่าดูถูกความสามารถของระบบ Find my Iphone จ้า และเหนืออื่นใด อย่าได้ตกเป็นเหยื่อแอปอวดอ้างโฆษณาว่าหามือถือได้เร็วและแม่นยำนะคะ ลองคิดดูสิ คลิกละ 40 บาท แต่ละครั้งที่เราร้อนใจ คลิกกันเข้าไปกี่ครั้งล่ะ แล้วทั้งประเทศไทยมีมือถือหายวันละกี่เครื่อง แอปนี้มิรวยเละหรือจ๊ะ!!.

'ป้าเอง' 

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง

ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด

ข้อความสุดท้ายจากแม่

เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ

คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี

ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว

หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?

ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?

เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า

เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

กินเจ..ไม่มีทุกข์

เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”