
มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป
อาการนี้สารภาพเลยว่า สร้างความรำคาญใจให้กับตัวเองและคนรอบข้างพอประมาณ เพราะคนที่มีมุมต่างจากเราก็จะแอบเมาธ์ว่า ..เราเป็นคุณสะอาดเกิ๊นไปมุ้ย ..ในขณะที่เราก็แอบบ่นในใจว่า ทำไมกินแล้วทิ้งๆ ขว้างๆ เลอะเทอะ
นี่น่าจะเข้าสุภาษิต .. สองคนยลตามช่อง
อย่างไรก็ตาม ถึงเวลาชีวิตจริงเราก็ต้องยึดระบบเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่ที่ไม่ธรรมดาก็เห็นจะเป็นรายงานล่าสุดจากโลกออนไลน์ว่า ..ใครที่ถูกเรียกว่าคุณนายสะอาดนั้น ขอให้ยิ้มรับคำแซวอย่างภาคภูมิได้เลย เพราะสิ่งที่คุณทำ…นักจิตวิทยาบอกว่า ดีต่อใจมาก
การล้างจานไม่ใช่อาการย้ำคิดย้ำทำ ไม่ใช่นิสัยโรคจิต และไม่ใช่อาการบ้าความสะอาดอย่างที่ใครเข้าใจ แต่มันคือ “กิจกรรมควบคุม” ที่ช่วยให้สมองได้พัก
นักจิตวิทยาบอกว่า ลองนึกภาพตามนะ มือสัมผัสน้ำอุ่น ฟองสบู่ลื่นๆ เสียงน้ำไหลซ่าเบาๆ จานที่ค่อยๆ สะอาดขึ้นทีละใบ ทั้งหมดนี้คือชุดการเคลื่อนไหวซ้ำๆ ที่ทำให้ระบบประสาทสงบลงโดยอัตโนมัติ
อ่างล้างจาน…จึงไม่ต่างจากสปาขนาดย่อมในบ้าน ที่ไม่ต้องเสียเงินสักบาทเดียว
มีผลการศึกษาพบว่า การล้างจานแบบ “มีสติ” ช่วยลดความเครียดได้ถึง 27% เพราะในช่วงเวลานั้น คุณกำลังจดจ่ออยู่กับปัจจุบันจริงๆ ไม่ได้คิดเรื่องงาน ไม่ได้คิดเรื่องเงิน ไม่ได้คิดเรื่องปัญหาชีวิต คุณอยู่กับฟองสบู่…และความนิ่งในใจ และมันคือหลักการเดียวกับการทำสมาธิเลยทีเดียว
ที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ คนที่ล้างจานทันทีมักเป็นคน “ลงมือทำ” มากกว่า “ผัดวันประกันพรุ่ง”
มีข้อมูลเชิงวิชาการแบบนี้แล้ว ลองคิดใหม่ทำใหม่ ดีไหมคะ.
"ป้าเอง"
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”

