'คาถาศักดิ์สิทธิ์'ในโลกที่อันตรายยิ่งเข้าไปทุกที

ที่มันไหลเข้ามากระทบประสาทสัมผัสทั้ง 5 ทั้ง 6 หู-ตา-จมูก-ลิ้น-กาย-ใจ หรือแม้เลี่ยงไม่พ้นต้องถูกกระทบ ต้องเกิดการ ปรุงแต่ง ไปตามอารมณ์-ความรู้สึกของใคร-ของมันก็ตามที แต่ถ้าหากยังพอจะฉวยเอา สติ มายืนคุม ไม่ให้แต่ละสิ่ง แต่ละอย่าง มันไหลทะลัก ฟุ้งซ่าน ฟุ้งกระจาย จนเกินไป หรือพอช่วยให้เกิด สัมปชัญญะ ก่อนจะนำเอา ปัญญา มาใคร่ครวญ พิจารณากันไปเป็นขั้นๆ แค่นี้...ก็น่าจะอยู่ได้ อยู่สบาย หรือกระทั่งอยู่เย็น-เป็นสุข อยู่ให้เป็น-เย็นให้พอ-รอให้ได้ กันโดยไม่ยาก...

ต่างไปจากอีกหลายๆ ประเทศ...ที่สิ่งซึ่งไหลมา หรือเหาะเข้ามากระทบ มันไม่ใช่แค่เป็นตัวสร้างอารมณ์แบบใด-แบบหนึ่งแต่เพียงเท่านั้น แต่มันมากันเป็นก้อนๆ เป็นจรวด เป็นบ้องข้าวหลามยักษ์ เป็นเครื่องบินโดรนติดหัวรบ ติดระเบิด ชนิดแทบไม่ต้องเสียเวลา ปรุงแต่ง ใดๆ อีกต่อไปแล้ว เดี๋ยวตูม-เดี๋ยวตูม เล่นเอาตายโหง-ตายห่า เด๊ดสะมอเร่ย์ อิน เดอะ เท่งทึง ไปเป็นแถบๆ อย่างผู้คนในประเทศซีเรีย อิรัก เยเมน อิสราเอล ปาเลสไตน์ ไปจนถึงเลบานอน ฯลฯ ก็ตามที หรือแม้แต่พวกฝรั่งมังค่าในประเทศที่เคยอยู่สุข-อยู่สบายมาก่อนหน้านี้ แต่เมื่อต้องเจอกับการขาดแก๊ส ขาดน้ำมัน ไม่มีไฟฟ้าใช้ เจอกับราคาข้าว-ปลา-อาหาร ที่แพงลิบลิ่ว ชนิดต้องอดมื้อ-กินมื้อ เอาเลยถึงขั้นนั้น หรือต้องหันไปเป็นมังสวิรัติโดยมิได้ยินยอม พร้อมใจ ฯลฯ อะไรที่เคยสุขกาย-สบายใจ มันเลยกลายเป็นการอยู่ยาก-อยู่เย็นยิ่งเข้าไปทุกที...

และโดยแนวโน้มความเป็นไปของโลก...อะไรต่อมิอะไรมันน่าจะหนักหนา-สาหัสยิ่งขึ้นไปกว่านี้ อีกไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ หรืออีกชนิด แทบคาดเดาไม่ได้ เอาเลยก็ว่าได้ แม้แต่เรื่อง สงครามนิวเคลียร์ อันเป็นอะไรที่น่าสยดสยอง ขนลุกขนพอง จนแทบไม่มีใครคาดคิด ว่ามันจะอุบัติขึ้นมาได้ง่ายๆ แต่มาถึง ณ ขณะนี้ ณ วินาทีนี้ โอกาสของ ความเป็นไปได้ มันชักจะยกระดับสูงยิ่งเข้าไปทุกที ความฉิบหาย วายวอด ความตายในระดับนับเป็นพันๆ ล้านราย เมื่อต้องเจอกับ ฝุ่นนิวเคลียร์ อย่างที่บรรดาผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญ ท่านวาดภาพ จำลองภาพ ผ่านระบบคอมพิวเตอร์ไว้ก่อนหน้านี้ ยิ่งทำให้การ อยู่ๆ กันไปได้ ในประเทศเล็กๆ อย่างไทยแลนด์ แดนสยาม ของหมู่เฮา ยิ่งเป็นอะไรที่น่าจะพอรับได้ พอทนได้ ไม่ถึงกับต้องไปเร่งเร้า ไปปลุกกระตุ้น ให้เกิดการ ปรุงแต่ง อารมณ์โกรธ เกลียด เคียดแค้น อาฆาตพยาบาท ริษยาและชิงชัง ต่อกันและกันให้มากมายเกินไปกว่านี้...

เพราะการอยู่ในสังคมไหน ประเทศไหนๆ ก็เถอะ ถ้าหากคิดจะ อยู่ให้เป็น-เย็นให้พอ-รอให้ได้ ย่อมหนีไม่พ้นต้องอาศัยความเพียงพอ หรือพอเพียง ในการรับมือกับแต่ละสิ่งแต่ละอย่างที่จะจู่โจมเข้ามาสู่อารมณ์-ความรู้สึก ชนิดอาจถือเป็น คาถาศักดิ์สิทธิ์ เอาเลยก็ว่าได้ เหมือนอย่างที่คุณน้า หงา คาราวาน ท่านร่ายบรรเลงเอาไว้ในบทเพลง นั้นก็คงเพียงพอ อะไรประมาณนั้น คือแค่ “มีเสียงเพลงให้ร้องบรรเลง...นั้นก็คงเพียงพอ มีเสรีเหมือนนกเจ้าบิน...นั้นก็เพียงพอแล้ว มีหัวใจไม่ร้าย-ไม่ดำ มีน้ำคำซื่อใสตรงๆ มีเพื่อนเกลอพี่น้องแวดวง...นั้นก็คงเพียงพอ ฯลฯ”

ดังนั้น...ในเมื่อโลกใบนี้ นับวันยิ่งเป็น โลกที่อันตราย ยิ่งเข้าไปทุกที การได้มีโอกาสอยู่ในประเทศเล็กๆ อย่างไทยแลนด์ แดนสยามของหมู่เฮา ที่ไม่ถึงกับหนักหนา-สาหัสเหมือนใครต่อใครเขา จึงน่าจะเพียงพอแล้ว หรือนั้นก็คงเพียงพอ อย่างที่อภิมหาศิลปิน น้าหงา คาราวาน ท่านได้สรุปเอาไว้หลังจากการผ่านร้อน-ผ่านหนาว ผ่านป่า-ผ่านเขา ผ่านการก่อกำเนิด ในยามพระเจ้าหลับใหล มานานเต็มที เพราะด้วย คาถาศักดิ์สิทธิ์ เช่นนี้ วรรคนี้นี่แหละ ที่ไม่เพียงแต่จะช่วยให้แต่ละคนแต่ละราย พอได้ อยู่เย็น-เป็นสุข ไปตามสภาพ ยังอาจช่วยให้ประเทศทั้งประเทศ สังคมทั้งสังคม มีโอกาสรอดพ้นภัยพิบัติ ความฉิบหาย-วายวอด ที่กำลังจะจู่โจมเข้ามา ในอีกไม่นาน-ไม่ช้า นับจากนี้...