โลกดิจิทัลเป็นเรื่องของเทคโนโลยีสื่อสารสนเทศที่ก้าวไกลหยุดไม่อยู่ สามารถย่อโลกใบใหญ่ให้เหลือแค่อยู่บนจอมือถือได้อย่างน่าอัศจรรย์
วันนี้ไปไหนมาไหน จึงเห็นแต่ภาพคนถือเจ้าเครื่องสี่เหลี่ยมขนาดมือของเรา แล้วก็สนใจจับจ้องมัน เหมือนหลุดเข้าไปในโลกสี่เหลี่ยมตรงนั้น โดยไม่มีใครสนใจที่จะทัศนาวิวหรือทิวทัศน์สองข้างทางระหว่างการสัญจรไปโน่นมานี่อีกต่อไป
มันเป็นโลกที่สงบ หรือมันเป็นโลกที่ซับซ้อน สับสน ..มนุษย์ป้าเองก็สงสัย เพราะขึ้นรถไฟฟ้าบ้าง รถไฟดินบ้าง ไม่เคยเห็นคนหยิบหนังสือมาอ่านสักคน และที่ขำคือ พอมนุษย์ป้าหยิบ นสพ.มาอ่าน กลายเป็น "มนุษย์ไดโนเสาร์" ชอบกล
ชีวิตแบบนี้ มีอาจารย์ท่านหนึ่งบอกกับมนุษย์ป้าว่า มันคือยุคดิจิทัล และพวกเราที่อายุ 60 นั้นก็ไม่สามารถเรียกตัวเองว่าเป็นคนในสังคมดิจิทัลได้ แต่เราเป็นแค่ ..Digital immigrant หรือผู้อพยพเข้ามาอยู่ในโลกดิจิทัล ที่มีพวกดิจิทัลโดยกำเนิด หรือ Digital native ครอบครองสังคมทั้งหมดอยู่ เพราะทุกวันนี้สังคมของกลุ่มชนดิจิทัลโดยกำเนิดเริ่มเข้มแข็งขึ้น "กะเหรี่ยงดิจิทัล" หรือผู้อพยพดิจิทัล Digital immigrant อย่างพวกเราก็ต้องปรับตัวและยอมรับว่าเป็นชนกลุ่มน้อยเสียแล้ว
กะเหรี่ยงดิจิทัลอย่างมนุษย์ป้า จะปฏิเสธการไม่เข้าร่วมสังคมของกลุ่มชนดิจิทัลเลย ก็เห็นจะต้องไปอยู่ในถ้ำ อยู่ในป่าเขา ที่ไม่มีไฟฟ้าใช้เลย ดังนั้น การเรียนรู้และหาทางใช้ประโยชน์จากยุคดิจิทัล จึงเป็นสิ่งที่ควรจะเดินเข้าไป เพียงแต่ต้องระมัดระวัง อย่าตกหลุมดิจิทัลจนเกิดอาการแบบว่า มือถือหาย แทบคลั่ง สติหลุด เหมือนโลกทั้งใบสูญสลายไปด้วยนะคะ
ยอมรับเลยค่ะว่า ทุกวันนี้จะจำเบอร์โทรศัพท์สักเบอร์มันยากเย็นเข็ญใจ ไม่เหมือนตอนไม่มีมือถือเลย ..พับเผื่อย.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
“Kevin Protocol”
ชื่อของเขาคือเควิน อายุสิบเจ็ดปี ทำงานอยู่ที่ช่องไดรฟ์ทรูของแมคโดนัลด์บนถนนรูท 9 งานค่าแรงขั้นต่ำ รับออร์เดอร์ ส่งถุงอาหาร เช็ดเคาน์เตอร์ในช่วงที่ลูกค้าบางตา
หมวก..มีความหมายมากกว่าที่คุณคิด
หมวกเป็นของใช้ธรรมดาที่หลายคนมีติดบ้าน บางใบถูกแขวนไว้เฉยๆ บางใบใส่เวลาแดดแรง หรือวันที่ไม่อยากจัดทรงผม บางใบก็เอาไว้ใส่อวดโฉมเช็กอินตามสถานที่ต่างๆ ให้ดูชิกๆ โดยเฉพาะในวันที่อายุมากขึ้น เส้นผมก็มักจะบางลงไปตามกาลเวลา
กูรู้!!ที่กลายเป็นกูรู?!?
โลกโซเชียลเหมือนเวทีเปิดกว้างสุดๆ ที่ใครมีสมาร์ทโฟนดีๆ กล้องสวยๆ แล้วพูดเก่งหน่อย ก็กลายเป็น "กูรู" ได้ในช่วงข้ามคืนก็มี
ห่วง..หวงประเทศไทย
ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด
สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!
นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก
มีแต่ "สุขภาพ" เท่านั้นที่เป็นของเรา
ข้อคิดจากมหาเศรษฐีของจีน "แจ็ก หม่า" ที่น่าคิดที่สุด นั่นคือ • หากชีวิตเรา ถือเงินทองเป็นจุดมุ่งหมาย ชีวิตนั้นมีแต่ความยากลำบาก