มนุษย์หนอ...ในยามวิกฤต

บางคนเลือก “โอกาสทางธุรกิจ” ด้วยการปรับขึ้นราคาเกินจริง

จนเกิดภาพซ้ำซากของสินค้าขาดแคลน และภาระที่ตกอยู่กับผู้บริโภค

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความตึงเครียดนั้น ยังมีอีกด้านหนึ่งของสังคมที่น่าชื่นชม คือการแบ่งปันและการยืนหยัดอย่างมีจริยธรรมของภาคธุรกิจบางราย

หนึ่งในตัวอย่างที่ถูกพูดถึง คือบริษัทผู้ผลิตกระดาษรายใหญ่ของไทยอย่าง “ดั๊บเบิ้ล เอ” ที่ประกาศตรึงราคาสินค้า แม้ต้นทุนการผลิตจะเพิ่มสูงขึ้นตามราคาพลังงานและวัตถุดิบในตลาดโลก

การตัดสินใจดังกล่าวไม่ใช่เรื่องง่ายในเชิงธุรกิจ เพราะหมายถึงการแบกรับต้นทุนที่สูงขึ้นโดยตรง แต่ในอีกมุมหนึ่ง นี่คือการช่วยพยุงค่าใช้จ่ายของผู้บริโภค ทั้งภาคครัวเรือน สำนักงาน และภาคการศึกษา ที่ยังจำเป็นต้องใช้กระดาษในชีวิตประจำวัน

ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจมองว่า ในภาวะเงินเฟ้อจากต้นทุน (Cost-push inflation) เช่นนี้ การที่ผู้ประกอบการบางรายเลือก “ชะลอการขึ้นราคา” ถือเป็นกลไกหนึ่งที่ช่วยลดแรงกดดันต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวม แม้อาจไม่ใช่ทางออกระยะยาว แต่ก็ช่วยบรรเทาผลกระทบในระยะสั้นได้อย่างมีนัยสำคัญ

ในมุมของสังคม การกระทำเช่นนี้ยังสะท้อน “ความรับผิดชอบต่อส่วนรวม” หรือ Corporate Social Responsibility (CSR) ที่ไม่ได้เป็นเพียงคำสวยหรู แต่คือการลงมือทำจริงในช่วงเวลาที่ผู้คนกำลังเผชิญความยากลำบาก

วิกฤตจึงไม่เพียงทดสอบความแข็งแกร่งของเศรษฐกิจ แต่ยังทดสอบ “จิตใจของผู้คน” ว่าเราจะเลือกเดินไปในทิศทางใด ระหว่างความเห็นแก่ตัวกับความเอื้อเฟื้อ และบางครั้ง ตัวอย่างเล็กๆ จากภาคธุรกิจก็อาจเป็นแรงกระเพื่อมที่ทำให้สังคมหันกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองว่า

ในวันที่ทุกคนลำบาก เราจะเลือก “เอาเปรียบ” หรือ “ประคับประคองกันไป” เพราะท้ายที่สุดแล้ว สังคมจะน่าอยู่หรือไม่นั้น อาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเรามีมากหรือน้อย แต่อยู่ที่ว่า…ในยามวิกฤต เราเลือกจะเป็นมนุษย์แบบไหนมากกว่า.

'ป้าเอง'