หายไป..ตามกาลเวลา

ตั้งแต่เปิดบ้านเปิดเมือง ปลดล็อกเคอร์ฟิว สังเกตหรือไม่ว่าร้านของกินร้านเก่าร้านแก่มากมายหลายร้านหายหน้าหายตาไปอย่างน่าเสียดาย

เอาที่ใกล้ๆ คลองเตยนี่แหละ เคยมีร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดอยู่ตรงข้ามกับสนามกีฬาการท่าเรือฯ ปรากฏว่าปิดเงียบ ไม่สนใจที่จะเปิดบริการลูกค้า เข้าใจว่าตั้งแต่เกิดคลัสเตอร์โควิดระบาดในเขตคลองเตย เสียดายสูตรดั้งเดิมของร้านนี้จริงๆ โดยเฉพาะไส้แก้วที่อร่อยกรุบกรอบไม่เหมือนร้านไหนๆ

ไปร้านที่เป็นทางผ่านบนถนนวิภาวดีรังสิตขาเข้าในซอยโชคชัยร่วมมิตร ไม่มีอะไรจะดังเท่ากับข้าวหมูแดงหมูกรอบ ..ทุกวันนี้ปิดเงียบเหมือนกัน แอบถามร้านข้าวแกงข้างๆ ว่า เขาไม่ขายแล้วรึ แม่ค้าข้าวแกงก็ตอบว่า..น่าจะเลิกลากันไปแล้ว

เห็นอารมณ์แบบนี้แล้ว นึกถึงซีรีส์หนังญี่ปุ่น The Road to Red Restaurants List. ในช่อง Netflix นะที่ตัวเอกขับรถตามหาร้านอาหารประจำถิ่นที่เริ่มจะปิดตัวเองลงเรื่อยๆ ทีละร้านๆ อันเนื่องมาจาก "วัย" ของกุ๊กหรือเชฟทั้งหลาย ที่ถึงเวลาต้องพักผ่อนหรือล้มหายตายจากไปกันบ้างแล้ว

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ในบ้านเรามีร้านลักษณะแบบนี้มากน้อยแค่ไหน นี่แค่ตัวอย่าง 2 ร้านที่มนุษย์ป้า ว่าเด็ดดังเป็นที่รู้จักมานาน คาดว่าเจ้าไวรัสโควิด-19 นี่แหละเป็นตัวเร่งให้ร้านเหล่านี้ตัดสินใจปิดตัวเองก่อนเวลาที่คาดหวังไว้ 

เชื่อว่าต่อไปในอนาคตอันใกล้ ทุกคนอยากกินอะไรก็คงกดสั่งทางมือถือละ ร้านรวงไม่จำเป็นต้องหาทำเลที่ตั้งดีๆ แล้วล่ะ ขอให้มีระบบการจัดการที่ดี คงรสชาติดั้งเดิมไว้ได้ อาศัยไลน์แมน แกร็บฟู้ด โรบินฮู้ด ฟู้ดแพนด้า ช่วยส่งของอร่อยถึงมือลูกค้า เป็นอันเสร็จ...เฮ้อ!! โลกมันเปลี่ยนไปละ.

'ป้าเอง' 

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

รู้แล้ว..เอามาเล่าต่อ

บางวัน…เราไม่ได้อยากกินของอร่อยมากเท่าอยากกิน “ของดีต่อร่างกาย” มากกว่า เช้าวันที่เรารู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย อยากได้อะไรเบาๆ แต่ยังอิ่มท้องและดีต่อลำไส้ เครื่องดื่มอุ่นๆ สักแก้วอาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุด และถ้าเครื่องดื่มแก้วนั้นทำจาก “ถั่วลูกไก่” ที่หลายคนรู้จักในชื่อถั่วชิกพี ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปอีก

รู้จักไหม..สปาใจ

มนุษย์ป้าเป็นคนหนึ่งนะ ที่พอทำครัวเสร็จก่อนนั่งลงกินข้าว ต้องล้างเครื่องครัว และจานทุกใบให้หมดจดไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นเวลากินข้าวเสร็จก็จะต้องลุกไปล้างจานทันที ก่อนที่จะทำอะไรอย่างอื่นต่อไป

ลัทธิ..บูชาความงาม!

นาทีนี้คอหนังซีรีส์ในแพลตฟอร์มต่างๆ ที่ต้องควักเงินจ่ายค่าดู หากไม่เคยปีนขึ้นไปบนกำแพงจีนนั่งดูละครแนวพีเรียดเรื่อง "ล่าหยก" ก็ถือว่า out ไม่ใช่แฟนคลับซีรีส์ หรือก็น่าจะอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่เรียกว่า วัยเกษียณ

คำตอบจาก..ครูใหญ่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า

มาขยับร่างกายกันดีกว่า

โลกใบนี้หนอ?!? นึกๆ ไปมันก็แปลก คนที่ยังขยับได้ กลับไม่ค่อยยอมขยับ นั่งจ่อมอยู่บนเก้าอี้ บ้างก็นั่งๆ นอนๆ อยู่บนเตียง ไถมือถือ ดูทีวี ฟังวิทยุ อ่านหนังสือ ส่วนคนที่ขยับไม่ได้ ประมาณว่า ป่วยติดเตียง หรือว่าเดี้ยงโดยเหตุผลอันใดก็ตาม ก็อยากจะขยับขาขึ้นมาเดินเหลือเกิน