หายไป..ตามกาลเวลา

ตั้งแต่เปิดบ้านเปิดเมือง ปลดล็อกเคอร์ฟิว สังเกตหรือไม่ว่าร้านของกินร้านเก่าร้านแก่มากมายหลายร้านหายหน้าหายตาไปอย่างน่าเสียดาย

เอาที่ใกล้ๆ คลองเตยนี่แหละ เคยมีร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดอยู่ตรงข้ามกับสนามกีฬาการท่าเรือฯ ปรากฏว่าปิดเงียบ ไม่สนใจที่จะเปิดบริการลูกค้า เข้าใจว่าตั้งแต่เกิดคลัสเตอร์โควิดระบาดในเขตคลองเตย เสียดายสูตรดั้งเดิมของร้านนี้จริงๆ โดยเฉพาะไส้แก้วที่อร่อยกรุบกรอบไม่เหมือนร้านไหนๆ

ไปร้านที่เป็นทางผ่านบนถนนวิภาวดีรังสิตขาเข้าในซอยโชคชัยร่วมมิตร ไม่มีอะไรจะดังเท่ากับข้าวหมูแดงหมูกรอบ ..ทุกวันนี้ปิดเงียบเหมือนกัน แอบถามร้านข้าวแกงข้างๆ ว่า เขาไม่ขายแล้วรึ แม่ค้าข้าวแกงก็ตอบว่า..น่าจะเลิกลากันไปแล้ว

เห็นอารมณ์แบบนี้แล้ว นึกถึงซีรีส์หนังญี่ปุ่น The Road to Red Restaurants List. ในช่อง Netflix นะที่ตัวเอกขับรถตามหาร้านอาหารประจำถิ่นที่เริ่มจะปิดตัวเองลงเรื่อยๆ ทีละร้านๆ อันเนื่องมาจาก "วัย" ของกุ๊กหรือเชฟทั้งหลาย ที่ถึงเวลาต้องพักผ่อนหรือล้มหายตายจากไปกันบ้างแล้ว

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ในบ้านเรามีร้านลักษณะแบบนี้มากน้อยแค่ไหน นี่แค่ตัวอย่าง 2 ร้านที่มนุษย์ป้า ว่าเด็ดดังเป็นที่รู้จักมานาน คาดว่าเจ้าไวรัสโควิด-19 นี่แหละเป็นตัวเร่งให้ร้านเหล่านี้ตัดสินใจปิดตัวเองก่อนเวลาที่คาดหวังไว้ 

เชื่อว่าต่อไปในอนาคตอันใกล้ ทุกคนอยากกินอะไรก็คงกดสั่งทางมือถือละ ร้านรวงไม่จำเป็นต้องหาทำเลที่ตั้งดีๆ แล้วล่ะ ขอให้มีระบบการจัดการที่ดี คงรสชาติดั้งเดิมไว้ได้ อาศัยไลน์แมน แกร็บฟู้ด โรบินฮู้ด ฟู้ดแพนด้า ช่วยส่งของอร่อยถึงมือลูกค้า เป็นอันเสร็จ...เฮ้อ!! โลกมันเปลี่ยนไปละ.

'ป้าเอง' 

เพิ่มเพื่อน

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

หมวก..มีความหมายมากกว่าที่คุณคิด

หมวกเป็นของใช้ธรรมดาที่หลายคนมีติดบ้าน บางใบถูกแขวนไว้เฉยๆ บางใบใส่เวลาแดดแรง หรือวันที่ไม่อยากจัดทรงผม บางใบก็เอาไว้ใส่อวดโฉมเช็กอินตามสถานที่ต่างๆ ให้ดูชิกๆ โดยเฉพาะในวันที่อายุมากขึ้น เส้นผมก็มักจะบางลงไปตามกาลเวลา

กูรู้!!ที่กลายเป็นกูรู?!?

โลกโซเชียลเหมือนเวทีเปิดกว้างสุดๆ ที่ใครมีสมาร์ทโฟนดีๆ กล้องสวยๆ แล้วพูดเก่งหน่อย ก็กลายเป็น "กูรู" ได้ในช่วงข้ามคืนก็มี

ห่วง..หวงประเทศไทย

ยิ่งใกล้วันหย่อนบัตรเลือกตั้ง ไม่เพียงสนามการเมืองเรื่องหาเสียงจะเข้มข้น ดุเดือด คึกคักมากยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัวเท่านั้น แม้แต่ในโลกสังคมโซเชียลก็มีการแชร์การโพสต์และการคอมเมนต์วิพากษ์วิจารณ์กันอุตลุด

สังคมเร่งรีบทำให้คนเห็นแก่ตัว!?!

นานๆ ที..ที่จะเดินเข้าห้างกลางใจเมืองย่านสยามสแควร์ ตื่นตาตื่นใจกับความแปลกใหม่ของสถานที่ ถือเป็นเรื่องปกติวิสัยของคนวัยเกษียณ แต่ที่รู้สึกมากกว่า คือ แปลกใจที่คนรุ่นใหม่ ทำไมไม่ใส่ใจที่จะแสดงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่่อ่อนแอ หรือมีปัญหาด้านสุขภาพ ช่วยตัวเองได้ค่อนข้างลำบาก

เรื่องนี้...ต้องขยาย

เป็นเรื่องราวจากเฟซบุ๊กที่ถอดความโดย Ramet Tanawangsre ซึ่งระบุว่า กรณีหายากในโลกทุกวันนี้!? ..เริ่มกันเลย