ตั้งแต่เปิดบ้านเปิดเมือง ปลดล็อกเคอร์ฟิว สังเกตหรือไม่ว่าร้านของกินร้านเก่าร้านแก่มากมายหลายร้านหายหน้าหายตาไปอย่างน่าเสียดาย
เอาที่ใกล้ๆ คลองเตยนี่แหละ เคยมีร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดอยู่ตรงข้ามกับสนามกีฬาการท่าเรือฯ ปรากฏว่าปิดเงียบ ไม่สนใจที่จะเปิดบริการลูกค้า เข้าใจว่าตั้งแต่เกิดคลัสเตอร์โควิดระบาดในเขตคลองเตย เสียดายสูตรดั้งเดิมของร้านนี้จริงๆ โดยเฉพาะไส้แก้วที่อร่อยกรุบกรอบไม่เหมือนร้านไหนๆ
ไปร้านที่เป็นทางผ่านบนถนนวิภาวดีรังสิตขาเข้าในซอยโชคชัยร่วมมิตร ไม่มีอะไรจะดังเท่ากับข้าวหมูแดงหมูกรอบ ..ทุกวันนี้ปิดเงียบเหมือนกัน แอบถามร้านข้าวแกงข้างๆ ว่า เขาไม่ขายแล้วรึ แม่ค้าข้าวแกงก็ตอบว่า..น่าจะเลิกลากันไปแล้ว
เห็นอารมณ์แบบนี้แล้ว นึกถึงซีรีส์หนังญี่ปุ่น The Road to Red Restaurants List. ในช่อง Netflix นะที่ตัวเอกขับรถตามหาร้านอาหารประจำถิ่นที่เริ่มจะปิดตัวเองลงเรื่อยๆ ทีละร้านๆ อันเนื่องมาจาก "วัย" ของกุ๊กหรือเชฟทั้งหลาย ที่ถึงเวลาต้องพักผ่อนหรือล้มหายตายจากไปกันบ้างแล้ว
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ในบ้านเรามีร้านลักษณะแบบนี้มากน้อยแค่ไหน นี่แค่ตัวอย่าง 2 ร้านที่มนุษย์ป้า ว่าเด็ดดังเป็นที่รู้จักมานาน คาดว่าเจ้าไวรัสโควิด-19 นี่แหละเป็นตัวเร่งให้ร้านเหล่านี้ตัดสินใจปิดตัวเองก่อนเวลาที่คาดหวังไว้
เชื่อว่าต่อไปในอนาคตอันใกล้ ทุกคนอยากกินอะไรก็คงกดสั่งทางมือถือละ ร้านรวงไม่จำเป็นต้องหาทำเลที่ตั้งดีๆ แล้วล่ะ ขอให้มีระบบการจัดการที่ดี คงรสชาติดั้งเดิมไว้ได้ อาศัยไลน์แมน แกร็บฟู้ด โรบินฮู้ด ฟู้ดแพนด้า ช่วยส่งของอร่อยถึงมือลูกค้า เป็นอันเสร็จ...เฮ้อ!! โลกมันเปลี่ยนไปละ.
'ป้าเอง'
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
เล่าไว้ให้รู้… หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
ในโลกของการช่วยเหลือสังคม การเป็นคนดีต่อสาธารณะมักถูกมองว่าเป็นเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง คนที่อุทิศตัวช่วยเหลือผู้อื่นมานาน มักได้รับความไว้วางใจอย่างล้นเหลือจากสังคม แต่บางครั้งความไว้วางใจนั้นเองกลับกลายเป็นช่องว่างที่ใหญ่ที่สุด
ข้อความสุดท้ายจากแม่
เป็นเรื่องเล่าที่เพื่อนถึงเพื่อนส่งมาทางไลน์ อ่านจบแล้วก็ต้องอมยิ้ม จึงอยากส่งต่อให้ได้อ่านกันค่ะ
คนหนึ่งคนทำผิด ไม่ควรทำให้เราเลิกเป็นคนดี
ช่วงนี้หลายคนคงรู้สึกเหมือนกัน หลังจากเห็นข่าวที่ทำให้ใจหายและผิดหวังอย่างหนัก ความเมตตาที่เคยมอบให้อย่างเต็มใจ กลับกลายเป็นความรู้สึกเหมือนถูกทรยศไปโดยไม่รู้ตัว
หันมาใส่ใจภัยเงียบใกล้ตัว..ดีกว่าไหม?!?
ตื่นเต้นกันยกใหญ่ เรียกว่าทุกห้องไลน์แทบแตก ว่าด้วยประเด็น ..เราต้องเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ภัยธรรมชาติ ตามที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขาประกาศเตือนคนของเขาไหม?!?
เรามาลองสร้าง..ระยะห่าง! ...สมาร์ตโฟน...กันดีกว่า
เคยไหม ตั้งใจหยิบมือถือขึ้นมาเช็กเวลา แต่รู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่ดูคลิปแมว คลิปทำอาหาร และชีวิตชาวบ้านที่เราไม่เคยรู้จัก! ส่วนงานที่ตั้งใจจะทำยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
กินเจ..ไม่มีทุกข์
เทศกาลกินเจเวียนมาทีไร หลายคนตั้งใจอิ่มบุญด้วยการงดเนื้อสัตว์ แต่ผ่านไปไม่กี่วัน พอเห็นหมูปิ้งหอมๆ หรือเนื้อย่างร้อนๆ ก็อดเหลียวมองไม่ได้ จนแอบถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังสะสมบุญ หรือสะสมความอดทนกันแน่นะ!”


